I SA/Go 322/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielko-polskim - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 kwietnia 2010 r. wniosku S.B. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2005 roku postanowił: 1. przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi; 2. w pozostałym zakresie wniosek oddalić. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi ustalonego na 767 zł skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Z wniosku skarżącej oraz złożonych dokumentów wynika, że skarżąca mieszka z mężem oraz dwójką dzieci (w wieku 9 i 11 lat). Skarżąca nie ma oszczędności. Cały jej majątek stanowi działka gruntu o powierzchni 63 m. kw. Do 2007 roku skarżąca prowadziła działalność gospodarczą. Obecnie jest bezrobotna, lecz nie przysługuje jej zasiłek z tego tytułu. Mąż skarżącej pracuje i zarabia 1300 zł miesięcznie. Wynagrodzenie to stanowi jedyne źródło utrzymania rodziny skarżącej. Przeciwko skarżącej prowadzona jest egzekucja sądowa, która jednak jest bezskuteczna, co wynika z przedstawionego przez skarżącą odpisu pisma komornika sądowego z [...] marca 2010 r. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy w zakresie częściowym, czyli takim jakiego przyznania domagała się skarżąca, przysługuje w razie wykazania, że poniesienie całości kosztów postępowania mogłoby narazić wnioskodawcę lub jego rodzinę na uszczerbek utrzymania koniecznego. Skarżąca wykazała powyższe przesłanki. Udokumentowała, że nie ma pieniędzy, a z jej majątku prowadzone jest postępowanie egzekucyjne. Dochody jej rodziny, w świetle wiedzy wynikającej z doświadczenia życiowego, nie pozwalają na poczynienie z nich jakichkolwiek oszczędności bądź też wydatków nie służących bieżącemu - koniecznemu utrzymaniu. Tym samym poniesienie wpisu od skargi przekracza możliwości płatnicze skarżącej. Uwzględniając, iż wpis od skargi stanowi jedyną opłatę sądową podlegającą uiszczeniu na obecnym etapie postępowania, postanowiono jak w sentencji.