I SA/Go 334/09

Dnia 7 kwietnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Grzęda po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. na postanowienie Burmistrza z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie zgody na umorzenie zaległości podatkowej z tytułu podatku od spadku i darowizn postanawia: odrzucić skargę. Skarżący M.K., wniósł skargę na postanowienie Burmistrza z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie zgody na umorzenie zaległości podatkowej z tytułu podatku od spadku i darowizn. Wraz ze skargą wniósł również wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych. Jak wynika z akt sprawy M.K. złożył skargę w Urzędzie Miejskim [...] czerwca 2009 r. (k. 2 akt sądowych) – nadaną przesyłką poleconą w urzędzie pocztowym 2 czerwca 2009 r. (k. 6 akt sądowych). Natomiast postanowienie Burmistrza z [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie wydania opinii o odmowie umorzenia zaległości podatkowej w podatku od spadku wobec M.K. zostało wysłane przesyłką poleconą 23 kwietnia 2009 r., a doręczone matce skarżącego 29 kwietnia 2009 r., co potwierdza czytelny podpis osoby odbierającej na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, które znajduje się na k. 4 akt administracyjnych. Jak wynika z powyższego termin do złożenia skargi upłynął w dniu 29 maja 2009 r. Skarżący podniósł, że uchybienie terminowi było przez niego niezawinione, spowodowane nieuzasadnionym przetrzymaniem pisma przez matkę skarżącego aż do 1 czerwca 2009 r. Ponadto skarżący wskazał, że w dniach [...] maja 2009 r. – [...] maja 2009 r. był chory. Zarządzeniem sędziego z 3 września 2009 r. skarżący został wezwany do przedłożenia pisemnego oświadczenia matki ( z podaniem jej pełnych danych osobowych i nr dowodu osobistego ), z którego wynikać miało, dlaczego nie doręczyła skarżącemu odebranego przez siebie postanowienia niezwłocznie oraz kiedy je doręczyła i dlaczego akurat tego dnia. W odpowiedzi na wezwanie 29 września 2009 r. skarżący zwrócił się do sądu o doręczenie mu kserokopii pisma, w związku z którym otrzymał wezwanie, argumentując wniosek faktem, że w tut. Sądzie ma jednocześnie kilka spraw i nie rozumie skierowanego do niego wezwania. Sąd ustalił, że niniejsza sprawa była jedyną toczącą się przed tut. Sądem na dzień 29 września 2009 r. Ponadto skarżący nie złożył oświadczenie matki, o które został wezwany 3 września 2009 r. Również w żaden inny sposób nie wskazał przesłanek, które mogłyby uprawdopodobnić brak winy skarżącego w uchybieniu terminowi do złożenia skargi. Dlatego Sąd na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 października 2009 r. odmówił przywrócenia skarżącemu terminu do złożenia skargi. Na powyższe postanowienie skarżący [...] października 2009 r. wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym podtrzymał argumentację dotyczącą przesłanek do przywrócenia terminu do wniesienia skargi, zawartą wcześniej w skardze. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 11 marca 2010 r. oddalił zażalenie. W myśl art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Ponieważ skarżący M.K. wniósł skargę po terminie oraz nie uprawdopodobnił okoliczności, które pozwoliłyby na przywrócenie tego terminu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skargę należało odrzucić.