I SA/Go 340/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielko-polskim - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 kwietnia 2010 r. wniosku K.B. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2005 roku postanowił: 1. przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi; 2. w pozostałym zakresie wniosek oddalić. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Z wniosku skarżącego oraz złożonych dokumentów wynika, że skarżący mieszka z żoną oraz dwojgiem dzieci (w wieku 9 i 11 lat). Nie ma oszczędności ani majątku. Do 2007 roku skarżący prowadził działalność gospodarczą. Obecnie pracuje zarabiając 1300 zł miesięcznie. Wynagrodzenie to jest jedynym źródłem utrzymania rodziny skarżącego. Jego żona bowiem jest bezrobotna lecz nie przysługuje jej prawo do zasiłku. Cały jej majątek stanowi działka gruntu o powierzchni 63 m. kw. Przeciwko skarżącemu i jego żonie prowadzona jest egzekucja sądowa. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy w zakresie częściowym, czyli takim jakiego przyznania domagał się skarżący, przysługuje w razie wykazania, że poniesienie całości kosztów postępowania mogłoby narazić wnioskodawcę lub jego rodzinę na uszczerbek utrzymania koniecznego. Skarżący wykazał powyższe przesłanki. Udokumentował, że nie ma pieniędzy, a z jego majątku prowadzone jest postępowanie egzekucyjne. Dochody jego rodziny, w świetle wiedzy wynikającej z doświadczenia życiowego, nie pozwalają na poczynienie z nich jakichkolwiek oszczędności bądź też wydatków nie służących bieżącemu - koniecznemu utrzymaniu. Tym samym poniesienie wpisu od skargi przekracza możliwości płatnicze skarżącego. Uwzględniając, iż wpis od skargi stanowi jedyną opłatę sądową podlegającą uiszczeniu na obecnym etapie postępowania, postanowiono jak w sentencji.