I SA/Go 341/18

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Damian Bronowicki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 1 kwietnia 2019 r. wniosku o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocyw sprawie ze skargi L.K., W.K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: przyznać doradcy podatkowemu S. C. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim), wynagrodzenie w wysokości 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych - powiększone o należny podatek od towarów i usług - z tytułu pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu. Wyrokiem z 21 listopada 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił skargę L.iW. K. na wskazane w sentencji postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Postanowieniem z dnia 4 stycznia 2019 r. ustanowiono dla skarżących pełnomocnika z urzędu, na którego Krajowa Rada Doradców Podatkowych wyznaczyła doradcę podatkowego S.C. W dniu 19 marca 2019 r. wyznaczony pełnomocnik złożył do Sądu opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie wyroku. Równocześnie wniósł o przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, oświadczając, iż nie zostały one opłacone w całości ani w części. Zarządzeniem z dnia 22 marca 2019 r. sędzia sprawozdawca uznał, iż powyższa opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej została sporządzona z zachowaniem należytej staranności. W tym stanie rzeczy wniosek pełnomocnika należało uwzględnić Artykuł 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik procesowy wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Niniejsze postępowanie zostało wszczęte [...] czerwca 2018 r., zatem przed wejściem w życie Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 sierpnia 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1687). Jednak stosownie do § 4 tego aktu prawnego, do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. W orzecznictwie przyjmuje się, że przez "zakończenie postępowania w danej instancji" trzeba rozumieć wydanie orzeczenia kończącego postępowanie w danej instancji, a więc wydanie wyroku (postanowienia, co do istoty sprawy) lub innego orzeczenia trwale zamykającego drogę do wydania wyroku (np. postanowienia o umorzeniu postępowania, odrzucenia pozwu itd.). Sąd Najwyższy w postanowieniu z 28 czerwca 2006 r., III CZ 36/06 podkreślił, że "czas zakończenia postępowania w danej instancji" nie może być utożsamiany z "z czasem wszczęcia postępowania w kolejnej (wyższej) instancji". Zatem z uwagi na to, że wniosek o przyznanie wynagrodzenia został złożony po wydaniu wyroku, zastosowanie znajdą przepisy ww. Rozporządzenia. Ponieważ w niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia nie była należność pieniężna, zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 2 tego aktu, kwota wynagrodzenia doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w pierwszej instancji 480 zł. Z kolei stosownie do § 2 ust. 2 pkt 2 ww. Rozporządzenia, wynagrodzenie doradcy podatkowego za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% kwoty wynagrodzenia określonego w ust. 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam doradca podatkowy - 75% tej kwoty. Z uwagi na powyższe oraz na podstawie art. 258 § 2 pkt 8) P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.