I SA/Go 354/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Skupień Sędziowie Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska (spr.) Asesor WSA Damian Bronowicki po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 9 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi J.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od [...] r. do [...] r., [...]., od [...]r. 1. Uchyla zaskarżoną decyzję w całości. 2. Zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz strony skarżącej kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skarżący – J.B. – złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego– dalej zwanego SKO – z dnia [...] lipca 2021 r. Zaskarżona decyzja utrzymywała w mocy decyzję Zarządu Związku Celowego z dnia [...] kwietnia 2021 r. wydaną w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi odbieranymi z terenu nieruchomości zamieszkałej znajdującej się w [...] za okres od 1 stycznia 2017 r. do 31 marca 2020 r. oraz od 1 kwietnia 2020r. Zaskarżona decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym: Zarząd Związku Celowego [...] (dalej zwany również organ I instancji, Zarząd Związku) postanowieniem z [...] lutego 2021r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi wobec Skarżącego, odbieranymi z terenu nieruchomości zamieszkałej znajdującej się w miejscowości [...]. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że zgodnie z art. 6m ust. 2 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2020 r. poz. 1439 ze zm) - dalej zwana ustawą – w przypadku zmiany danych będących podstawą ustalenia wysokości należnej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi (...) właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć nową deklarację w terminie do 10 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła zmiana. Opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi w zmienionej wysokości uiszcza się za miesiąc, w którym nastąpiła zmiana. Organ pozyskał z gminnej ewidencji ludności dane świadczące o zmianie ilości mieszkańców zamieszkujących posesję. Z dokonywanych miesięcznych opłat również wynik, iż nieruchomość jest zamieszkiwana przez większą ilość osób niż wskazano w deklaracji. Postanowienie zostało doręczone 01 marca 2021r. W piśmie z dnia [...] marca 20201 r. Skarżący wyjaśnił, że w nieruchomości na stałe zamieszkują dwie osoby – Skarżący z żoną. Ponadto w okresie od 1-15 dnia każdego miesiąca zamieszkuje w tej nieruchomości K.Ś., córka żony Skarżącego. Wynika to z treści wyroku sądu z dnia 11 października 2017 r. zgodnie z którym wykonanie władzy rodzicielskiej nad małoletnią powierzono matce i ojcu ustalając pieczę naprzemienną. Miejscem pobytu małoletniej od 16 każdego miesiąca jest miejsce zamieszkania ojca. W związku z takim stanem faktycznym Skarżący uiszczał opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi w wysokości stanowiącej iloczyn stawki opłaty i liczby osób tj. 2,5. Dalej Skarżący wskazał, że w sprawie było prowadzone postępowanie na początku 2020 r. i podczas pobytu w biurze związku przekazał kopię orzeczenia i chciał złożyć deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami według stanu faktycznego, ale pracownik organu stwierdził że nie może złożyć takiej deklaracji. Następnie organ wszczął postępowanie. Jednocześnie Skarżący poinformował organ, że składa nową deklarację w której wskazuje zamieszkanie 3 osób za marzec 2021 r. W kolejnych miesiąca poczynając od kwietnia 2021 r. będzie składał naprzemiennie deklarację na 2 i 3 osoby uiszczając opłatę w wysokości 48 zł lub 72 zł. W dniu [...] kwietnia 2021 r. organ wydał decyzję w której określił Skarżącemu wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnym, odbieranymi z terenu nieruchomości zamieszkałej wynoszącą; - za okres od 1 stycznia 2017 r. do 31 grudnia 2018 r. – 39 zł miesięcznie; - za okres od 1 stycznia 2019 r. do 31 marca 2020 r. – 45 zł miesięcznie; - za okres od 1 kwietnia 2020 r. – 72 zł miesięcznie. Organ w uzasadnieniu przywoła treść przepisów art. 6o ust. 1 ustawy zgodnie z którym w razie niezłożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi albo uzasadnionych wątpliwości, co do danych zawartych w deklaracji Zarząd Związku określa, w drodze decyzji wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, biorąc pod uwagę dostępne dane właściwe dla wybranej metody, a w przypadku ich braku - uzasadnione szacunki. Organ wskazał, że Skarżący nie dopełnił obowiązku wynikającego z art. 6m ust. 2 ustawy i nie złożył nowej deklaracji. Z wpłat dokonywanych przez Skarżącego wynika, że do 2016 r. były dokonywane płatności za jedną osobę, gromadzącą odpady komunalne w sposób selektywny. W 2017 r. nie zostały uiszczone żadne wpłaty z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi. Natomiast kolejne wpłaty zostały zarejestrowane w miesiącu marcu 2018 r. w wysokości 387,17 zł., w miesiącu kwiecień, maj, czerwiec 2018 r. strona uiściła w każdym miesiącu po 33,50 zł z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Organ wskazał, że następne wpłaty z tytułu opłat, były również wyższe niż opłata za 1 osobę gromadzącą odpady w sposób selektywny (13 zł od osoby), co wskazywało, iż nieruchomość zamieszkiwana jest przez większą liczbę osób niż wskazano w deklaracji z dnia [...] lutego 2013 r. Organ odnosząc się do twierdzeń strony dotyczących opieki naprzemiennej wskazał, że art. 6i ust. 2 ustawy ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zmiany miejsca zamieszkania, powodującego zmianę właściwości organu podatkowego. Córka D.B., zamieszkuje obie połowy miesiąca na terenie właściwości Związku (gminy [...]). Ustawa nie przewiduje możliwości proporcjonalnego naliczania opłaty. Organ nie ma podstaw prawnych do naliczania opłaty czy to za "połowę osoby" czy też za połowę miesiąca. Opłatę, stosownie do art. 6i ust. 1 ustawy nalicza się za pełne okresy miesięczne, z uwzględnieniem możliwości zmiany deklaracji zgodnie z art. 6m ust. 2 ustawy. Ostatecznie w toku postępowania organ ustalił, że nieruchomość od 1 stycznia 2017 r. zamieszkują 3 osoby. Od decyzji tej Skarżący złożył odwołanie. SKO zaskarżoną decyzją utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, że w stanie faktycznym, w którym małoletnia zamieszkuje, w wskazanych wyrokiem Sądu Okręgowego Wydział Cywilny z dnia [...] października 2017 r., sygn. akt [...] okresach czasu, u jednego z rodziców nie spełnia przesłanki zmiany miejsca zamieszkania, skutkującego zmianą właściwości organu podatkowego. Zdaniem Kolegium małoletnia nie zmienia zamieszkiwania, mimo, że fizycznie przemieszcza się pomiędzy obiema nieruchomościami, poza tym zauważenia wymaga, że przepis jako przesłankę wskazuje zmianę gminy (w niniejszym przypadku związku gmin), co w niniejszej sprawie nie ma miejsca, bo sam odwołujący podaje, że druga nieruchomość położona jest w gminie [...], czyli na terenie związku. Dalej organ wskazał, że Zarząd Związku Celowego [...] powziął informacje świadczące o zmianie ilości mieszkańców zamieszkujących posesję Skarżącego. Powyższe organ ustalił w oparciu o gminną ewidencję ludności. W niniejszej sprawie zaistniały więc podstawy do wszczęcia postępowania w sprawie określenia wysokości opłaty w drodze decyzji. Opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi ma charakter ekwiwalentnego świadczenia obowiązkowego, które obowiązkowo należy uiszczać dopóty, dopóki spełnia się ustawowe przesłanki, precyzowane w odpowiednich uchwałach będących aktami prawa miejscowego. Taką przesłanką jest bycie właścicielem nieruchomości zamieszkałej. Od przedmiotowej decyzji Strona złożyła skargę do sądu, w której decyzji zarzuciła naruszenie: 1) art. 2 i 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. 1997.78.483 z dnia 1997.07.16) dalej "Konstytucja", tj.: a) naruszenie zasady demokratycznego państwa prawnego (art. 2) wyrażającej trzy zasady konstytucyjne, tj. zasadę państwa demokratycznego, zasadę państwa prawnego i zasadę sprawiedliwości społecznej, które to zasady są naruszane poprzez żądanie aby rodzice wychowujący dzieci w pieczy naprzemiennej ponosili większe opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi aniżeli rodzice dzieci zamieszkujących w jednej nieruchomości; b) naruszenie zasady równości (art. 32) poprzez żądanie aby rodzice wychowujący dzieci w pieczy naprzemiennej ponosili opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w sposób opisany pod lit. a powyżej; 2) art. 121 i 122 Ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacji podatkowej (dalej "Ordynacja"), tj. a) naruszenie zasady prowadzenia postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie i zasady udzielania informacji (art. 121) poprzez niepoinformowanie skarżącego, że powinien składać nowe deklaracje co miesiąc na podstawie art. 6i ust. 2 lub art. 6m ust. 2 Ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymywaniu czystości i porządku w Gminach (dalej "Ustawa") mając na uwadze orzeczenie sądu o pieczy naprzemiennej nad córką D.B., pomimo że organ administracyjny dysponował wiedzą w tym zakresie; b) naruszenie zasady prawdy obiektywnej w postępowaniu podatkowym (art. 122) poprzez niepodjęcie przez organ administracyjny wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy pomimo dysponowania wiedzą w tym zakresie od 2018 roku; 3) art. 6i ust. 2 Ustawy poprzez przyjęcia literalnej wykładni tego przepisu polegającej na stwierdzeniu, że mieszkaniec który zamieszkuje przez część miesiąca w jednej gminie nie może skorzystać z dyspozycji tego przepisu w sytuacji gdy zmiana zamieszkiwania dotyczy innej gminy należącej o tego samego związku gmin, co prowadzi do absurdalnych z punktu widzenia społecznego i ekonomicznego konsekwencji oraz rażąco niesprawiedliwego rozstrzygnięcia, podczas gdy w tym przypadku powinna mieć zastosowanie wykładnia celowościowa i funkcjonalna tego przepisu. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Na wstępie przypomnieć należy, że stosownie do treści art.1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - dalej zwana P.p.s.a. - Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, który dotyczy interpretacji podatkowych i który nie ma zastosowania w niniejszej sprawie. Niniejsza sprawa na podstawie art. 119 pkt 2 P.p.s.a. została rozpoznana w trybie uproszczonym. Przedmiotowa sprawa dotyczy skargi na decyzję określającą wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi odbieranymi z terenu nieruchomości zamieszkałej należącej do Strony za okres od stycznia 2017 r. do 31 marca 2020 r. i od 1 kwietnia 2020 r. W niniejszej sprawie Strona wskazuje, że uiszczała opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi w wysokości odpowiadającej stawce za 2,5 osoby miesięcznie, wskazując, że w nieruchomości zamieszkują na stałe 2 osoby (Skarżący z żoną), natomiast w okresie od 1-15 dnia każdego miesiąca na nieruchomości zamieszkuje również córka żony. Organ wskazał, że ilość mieszkańców wskazana w deklaracji czy też w decyzji wymiarowej wydanej na podstawie art. 6o ust. 1 ustawy, może wyrażać się wyłącznie w postaci liczby całkowitej. Nie jest dopuszczalne określenie liczby mieszkańców zamieszkujących na nieruchomości w formie ułamka. Zdaniem organu art. 6i ust. 2 ustawy ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zmiany miejsca zamieszkania, powodującego zmianę właściwości organu podatkowego, a córka żony skarżącego zamieszkuje przez obie połowy miesiąca na terenie właściwości Związku (gminy [...]). Skargę należało uwzględnić. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów postępowania w zakresie ustalenia stanu faktycznego jak i prawa materialnego – naruszenie art. 6o ust. 1 w zw. z art. 6j ust.1, art. 6m ust.2 oraz art. 6i ust. 2 ustawy. W myśl art. 6o ust. 1 ustawy w razie niezłożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi albo uzasadnionych wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, biorąc pod uwagę dostępne dane właściwe dla wybranej przez radę gminy metody, a w przypadku ich braku - uzasadnione szacunki, w tym w przypadku nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, średnią ilość odpadów komunalnych powstających na nieruchomościach o podobnym charakterze. Przy czym zgodnie z art. 6q ust. 1 w sprawach dotyczących opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi stosuje się przepisy Ordynacji podatkowej z tym że uprawnienia organów podatkowych w przypadku przejęcia przez związek międzygminny zadań gminy w zakresie gospodarowania odpadami komunalnymi, w zakresie opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi przysługują zarządowi związku międzygminnego. Przepis art. 6o ust. 1 ustawy stał się podstawą wszczęcia postępowania wobec skarżącego oraz wydania decyzji. Przepis ten uprawnia organ do określenia opłaty, w przypadku, gdy właściciel nieruchomości nie stosuje się do obowiązków wynikających z ustawy bądź naliczył opłatę w nieprawidłowej wysokości, nie dokonał korekty deklaracji np. w sytuacji gdy faktyczna osób zamieszkałych jest odmienna od zadeklarowanej. W wypadku stwierdzenia rozbieżności organ zobowiązany jest ustalić prawidłową wysokość opłaty za okresy, w którym powstał i uległ konkretyzacji obowiązek jej uiszczenia. Jako zasadny należy uznać zarzut dotyczący naruszenia zasady prawdy obiektywnej w postępowaniu. Zdaniem Sądu zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie daje podstawy do kontroli prawidłowości ustalenia, że na nieruchomości należącej do Skarżącego od stycznia 2017 r. zamieszkują trzy osoby. Organ I instancji co prawda wszczynając postępowanie w uzasadnieniu postanowienia z [...] lutego 2021 r. wskazał, że pozyskał z gminnej ewidencji ludności Gminy dane "świadczące o zmianie ilości mieszkańców zamieszkujących (...) posesję". W aktach jednak powołanych "danych" nie ma. Dalej organ wskazał, że z dokonywanych miesięcznych opłat również wynika, iż nieruchomość jest zamieszkiwana przez większą ilość osób niż wskazano w deklaracji. W deklaracji złożonej przez Skarżącego w lutym 2013 r. wskazano 1 osobę. Jak wskazał organ Skarżący w 2017 r. nie dokonał żadnej wpłaty z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi, natomiast w miesiącu marcu 2018r. Skarżący wpłacił 387,17 zł a w kolejnych miesiącach po 33,50 zł. Wysokość wpłaty w marcu 2018 r. wskazuje, że dotyczyła ona całego 2017 r. jak opłaty od stycznia do marca 2018 r. (15 miesięcy). Przy stawce 13 zł za osobę wysokość wpłaty wskazuje/sugeruje, że dotyczy ona dwóch osób (387,17 zł podzielone przez 15 miesięcy = 25,81 zł ). Organ powołał się na zużycie wody przyjmując że średniomiesięczne zużycie wody od 2017 r. znacznie przekraczało normy miesięczne na jedną osobę co w ocenie organu potwierdzało tezę że od 2017 r. na nieruchomości zamieszkuje więcej niż jedna osoba, tym samym przyjął że od 1 stycznia 2017 r. na nieruchomości zamieszkują 3 osoby. Odnosząc się do przyjętych przez organ danych uzyskanych od Przedsiębiorstwa [...] Sp. z o.o. wskazać należy, że również przyjęte przez organ ustalenie, że od stycznia 2017 r. nieruchomość zamieszkują 3 osoby budzi zastrzeżenia. Z uzyskanych danych wynika, że w 2017 r. zużycie wody wyniosło 150 m3, w 2018 r. -163 m3, w 2019 r. – 161 m3, a w 2020 r. – 165 m3. Dane te wskazują, że w 2017 r., zużycie wody było o ponad 10 m3 mniejsze niż w latach kolejnych. To że zużycie wody od 2017 r. znacznie przekraczało średnie normy na jedną osobę, nie oznacza, że od stycznia 2017 r. w nieruchomości mieszkały 3 osoby. Poza sporem jest, że od złożenia deklaracji w 2013 r. do wszczęcia postępowania w 2021 r. liczba osób zamieszkujących nieruchomość uległa zmianie, czego Strona nie kwestionuje. Poza sporem jest również, że Strona nie dopełniła określonego w art. 6m ust. 2 ustawy obowiązku dotyczącego złożenia nowej deklaracji. Jednak z akt nie wynika dlaczego organ ustalił, że akurat od 1 stycznia 2017 r. na nieruchomości zamieszkuje Skarżący z żoną i jej córką. W aktach brak jest nawet zdawkowej informacji czy z pozyskanych z gminnej ewidencji ludności Gminy danych wynika od jakiej daty zmieniła się liczba mieszkańców i ile osób zamieszkuje nieruchomość. Powyższe nie wynika również z postanowienia o wszczęciu postępowania z dnia [...] lutego 2021 r., gdyż nie określono w nim jakiego okresu postępowanie to dotyczy. W aktach znajduje się kopia wyroku z 11 października 2017 r. (który stał się prawomocny z dniem 3 listopada 2017 r.) z treści którego wynika, że małoletnia córka żony Strony będzie przebywać u matki od 1 do 15 dnia każdego miesiąca. Nie oznacza to jednak, że do tej daty i to od stycznia 2017 r. mieszkała w nieruchomości Strony. W aktach brak jest jakichkolwiek informacji na podstawie której organ przyjął, że liczba osób zamieszkujących nieruchomość Skarżącego zmieniła się od 1 stycznia 2017 r. i dlaczego przyjęto, że od tej daty zamieszkiwały 3 osoby. W aktach brak jest również informacji od Skarżącego z której wynikałoby, że od stycznia 2017 r. liczba osób zamieszkujących w nieruchomości to trzy osoby. W odwołaniu od decyzji organu I instancji jest tylko stwierdzenie, "że nie złożył nowej deklaracji w styczniu 2017 r." co może sugerować, że od stycznia 2017 r. zaistniały przesłanki do złożenia nowej deklaracji, jednak nie świadczy to, że od stycznia 2017 r. razem ze Skarżącym i jego żoną zamieszkiwała małoletnia. Brak materiału dowodowego w tym zakresie uniemożliwia sądowi ocenę czy organy ustaliły prawidłową wysokość opłaty (stanowiącej iloczyn liczby mieszkańców i stawki) za okresy, w którym powstał i uległ konkretyzacji obowiązek jej uiszczenia co w konsekwencji skutkuje naruszeniem również przepisów prawa materialnego – w szczególności art. 6o w zw. z art. 6j ust. 1ustawy. W niniejszej sprawie rację ma organ, że ilość mieszkańców wskazana w deklaracji czy też w decyzji wymiarowej wydanej na podstawie art. 6o ust. 1 ustawy, może wyrażać się wyłącznie w postaci liczby całkowitej. Z treści art. 6j ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że w przypadku nieruchomości na których zamieszkują mieszkańcy, opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi iloczyn liczby mieszkańców zamieszkujących daną nieruchomość oraz stawki ustalonej opłaty. Nie oznacza to jednak, że w sytuacjach takich jak w niniejszej sprawie za jedną osobę każdego miesiąca pobierana może być opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi podwójnie i to przez ten sam organ - zarząd związku międzygminnego. Należy wskazać, że składana deklaracja przez właściciela nieruchomości dotyczy konkretnej nieruchomości. Deklaracja zawiera dane niezbędne do określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami oraz wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W art. 6m ust. 2 ustawy przewidziano, że w przypadku zmiany danych będących podstawą ustalania wysokości należnej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi (...) właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć nową deklarację w terminie 10 dnia miesiąca następującego po miesiącu w którym nastąpiła zmiana. Opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi w zmienionej wysokości uiszcza się za miesiąc w którym nastąpiła zmiana. Liczba mieszkańców zamieszkująca nieruchomość ma wpływ na podstawę ustalenia wysokości opłaty. Z tego względu w niniejszej sprawie zastosowanie znajduje art. 6m ust. 2 ustawy. Przyjęcie stanowiska zaprezentowanego w zaskarżonej decyzji, oznaczałoby uznanie za prawidłową tezę, że rodzice wychowujący dzieci w pieczy naprzemiennej ponosiliby większe opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi anieżeli rodzice zamieszkujący w jednej nieruchomości. Zgodnie ze stanowiskiem organu każdy z rodziców u którego przebywa małoletni w ramach opieki naprzemiennej winien w ustaleniu podstawy opłaty uwzględnić małoletniego. W ocenie Sądu, zaprezentowane w zaskarżonej decyzji stanowisko organu jest nieprawidłowe. O ile przyjęte przez Skarżącego rozwiązanie polegające na uiszczaniu co miesiąc opłaty wyliczonej jako 2,5 osoby x stawka uznać należy za nieprawidłowe, to w ocenie Sądu nie ma przeszkód by zastosować rozwiązanie wskazane w art. 6m ust. 2 ustawy. W konsekwencji oznacza to, że Skarżący aby mieć możliwość uiszczania co drugi miesiąc opłaty za 2 osoby zobowiązany będzie do składania każdego miesiąca deklaracji. Deklaracja przez Skarżącego nie była składana pomimo, że zaistniały przesłanki do złożenia nowej deklaracji, tym samym organ na podstawie 6o ustawy uprawniony był wszcząć postępowanie i ustalić wysokość opłat. Ustalenie to powinno być dokonane zgodnie z zasadami określonymi w Ordynacji podatkowej. Organ powołując się na treść przepisu art. 6i ust. 2 ustawy wskazuje, że w stanie faktycznym, w którym małoletnia zamieszkuje we wskazanych wyrokiem sądu okresach czasu, u jednego z rodziców nie spełnia przesłanki zmiany miejsca zamieszkania, skutkującego zmianą właściwości organu podatkowego. Zdaniem Organu małoletnia nie zmienia zamieszkania, mimo że fizycznie przemieszcza się pomiędzy obiema nieruchomościami, "poza tym zauważenia wymaga, że przepis jako przesłankę wskazuje zmianę gminy (w niniejszym przypadku związku gmin), co w niniejszej sprawie nie ma miejsca, bo sam odwołujący podaje, że druga nieruchomość położona jest w gminie, czyli na terenie związku." Zgodnie z treścią art. 6i ust. 1 pkt 1 ustawy obowiązek ponoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi powstaje w przypadku nieruchomości na której zamieszkują mieszkańcy - za każdy miesiąc, w którym na danej nieruchomości zamieszkuje mieszkaniec. Natomiast zgodnie z ust. 2 powołanego przepisu - w przypadku gdy w danym miesiącu na danej nieruchomości mieszkaniec zamieszkuje przez część miesiąca, opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi w miesiącu, w którym nastąpiła zmiana, uiszcza się w gminie, w której dotychczas zamieszkiwał, a w nowym miejscu zamieszkania - począwszy od miesiąca następnego, po którym nastąpiła zmiana. Jak wynika ze złożonej deklaracji, nieruchomość skarżącego jest nieruchomością zamieszkałą od lutego 2013 r., co oznacza że Skarżący ma obowiązek ponoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi przez cały ten okres. Sporny jest nie tyle obowiązek uiszczenia opłaty ile wysokość tej opłaty, a ściślej podstawa jej ustalenia. Powołany przez Strony przepis art. 6i ust. 2 ustawy dotyczy sytuacji w której nieruchomość przestaje być nieruchomością zamieszkałą (czyli staje się nieruchomością na której nie zamieszkują mieszkańcy), a więc dotyczy sytuacji w której ustawodawca wskazuje kiedy wobec właściciela nieruchomości zamieszkałej ustaje obowiązek ponoszenia opłaty z gospodarowanie odpadami komunalnymi powstającymi na nieruchomości. Ustawodawca z uwagi, że opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi jest miesięczna wskazał wobec których organów należy ją uiścić. Ponownie rozpoznając sprawę organ zobowiązany będzie ustalić prawidłową podstawę opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z uwzględnieniem wskazań w niniejszym uzasadnieniu tj. od kiedy, jaka liczba mieszkańców i w jakich okresach zamieszkuje w nieruchomości Skarżącego. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c P.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 P.p.s.a.