I SA/Go 357/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielko-polskim - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 listopada 2016 r. wniosku J.M. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J.M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi określonego na 100 zł skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. We wniosku podał, że utrzymuje się z prac dorywczych przynoszących mu 2.000 zł miesięcznie. Tyle samo mają wynosić jego miesięczne wydatki. Wobec uznania, że treść oświadczenia o majątku i dochodach nie jest wystarczająca do ustalenia sytuacji majątkowej skarżącego, wezwano go, by w terminie 7 dni złożył dodatkowo dokumenty potwierdzające jego sytuację materialną (wyciągi z rachunków bankowych, zeznania podatkowe, dokument potwierdzający status bezrobotnego) oraz informacji czy jest żonaty, a w takiej sytuacji również dokumenty dotyczące źródła i wysokości dochodów żony. Wezwanie doręczono skarżącemu 10 listopada 2016 r. Pomimo upływu tego terminu skarżący nie złożył dokumentów określonych w wezwaniu, a 14 listopada 2016 r. uiścił wpis od skargi. W tym stanie rzeczy należało stwierdzić, co następuje. Wniosek skarżącego nie zasługiwał na uwzględnienie w jakiejkolwiek części. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 poz. 718 - dalej cyt. jako "p.p.s.a.") prawo pomocy w zakresie całkowitym, czyli takim, jakiego przyznania domagał się skarżący, przysługuje w razie wykazania, że osoba występująca z wnioskiem nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W złożonym wniosku o przyznanie prawa pomocy, w odniesieniu do stanu majątkowego swojego oraz rodziny, skarżący stwierdził, że nie ma majątku i utrzymuje się z prac dorywczych przynoszących mu 2.000 zł miesięcznie. Na podstawie art. 255 p.p.s.a. wezwano go zatem do przedstawienia dokumentów obrazujących jego sytuację majątkową, a wymienionych we wcześniejszym fragmencie uzasadnienia. Ponieważ skarżący nie zastosował się do wezwania, brak jest dowodów potwierdzających deklarację o niemożności sfinansowania udziału w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Tymczasem, jak wskazano wcześniej, warunkiem przyznania prawa pomocy jest wykazanie przesłanek prawa pomocy. Skarżący nie spełnił tego wymogu, więc jego wniosek nie mógł zostać uwzględniony. Dlatego postanowiono jak w sentencji (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).