I SA/Go 357/17

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Damian Bronowicki po rozpoznaniu w dniu 3 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku F.K. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi F.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 r. postanawia: zwolnić skarżącego od kosztów sądowych. F.K. wniósł skargę na decyzję wymienioną w sentencji niniejszego postanowienia. Następnie w dniu 20 września 2017 r. na urzędowym formularzu PPF złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że jest w złej sytuacji materialnej. Emerytura, którą otrzymuje nie wystarczy na opłacenie rachunków, lekarstw i opłaty sądowej. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że zamieszkuje razem w wnukiem w domu o powierzchni 86m2. Nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych, wierzytelności czy przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł. Otrzymuje emeryturę w wysokości 1700 zł, z której pokrywa m.in. wydatki na żywność, czynsz, fundusz remontowy, telefon, telewizję kablową lekarstwa, opał. Skarżący nadesłał również formularz PIT-40A, potwierdzający wysokość jego emerytury, a także wskazujący jego podeszły wiek – 88 lat. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. - dalej: "P.p.s.a.") prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje, jeżeli osoba występująca z wnioskiem wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Odnosząc treść tego przepisu do ustalonej powyżej sytuacji majątkowej i rodzinnej skarżącej oraz wysokości niezbędnych na chwilę obecną kosztów postępowania, stwierdzić należy, że skarżąca spełniła przesłankę wskazaną w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. W tej sytuacji, jej wniosek należało częściowo uwzględnić. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.