I SA/Go 358/09

I SA/Go 358/09 POSTANOWIENIE Dnia 29 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Jacek Niedzielski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 grudnia 2009 r. wniosku Z.Z. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością postanowił: 1. przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi w kwocie powyżej 100 zł, 2. w pozostałym zakresie wniosek oddalić. I SA/Go 358/09 Uzasadnienie Do skargi na wskazaną na wstępie decyzję skarżący dołączył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, podnosząc, iż nie ma środków na sfinansowanie swego udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wskazał, że jest rencistą i utrzymuje niepracującą córkę, a także, iż ponosi koszty związane z leczeniem przewlekłej choroby. Postanowieniem z 28 września 2009 r. Referendarz Sądowy postanowił przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata, a w pozostałym zakresie wniosek oddalić. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że z oświadczeń i dokumentów przedstawionych przez skarżącego wynika, iż mieszka sam. Utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę oraz renty, która przysługuje mu do końca października br. Dochody netto skarżącego z obydwu źródeł wynoszą łącznie 3.352,73 zł. Skarżący nie posiada majątku ani oszczędności. Podkreślono, że zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy w zakresie całkowitym, czyli takim jakiego przyznania domagała się skarżąca przysługuje osobie fizycznej w razie wykazania, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Prawo pomocy w zakresie częściowym natomiast, w razie wykazania przez stronę, że poniesienie pełnych kosztów postępowania mogłoby narazić ją bądź jej rodzinę na uszczerbek utrzymania koniecznego. Wskazano, że sytuacja materialna skarżącego uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym ponieważ ze złożonych oświadczeń i dokumentów wynika, iż skarżący uzyskuje stałe dochody, a ich wysokość należy uznać za wystarczającą do poniesienia kosztów sądowych koniecznych do uiszczenia na obecnym etapie postępowania. Zwrócono uwagę, iż z uwagi na przedmiot postępowania, wpis od skargi powinien wynieść 500 zł zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221 poz. 2193 ze zm.). Kwota ta jest wielokrotnie niższa od miesięcznych dochodów skarżącego i nie ma obawy, że jej poniesienie narazi skarżącego na uszczerbek utrzymania koniecznego. Za zasadne uznano natomiast żądanie ustanowienia adwokata. Wiedza wynikająca z doświadczenia życiowego wskazuje bowiem, że koszty profesjonalnej pomocy prawnej są znaczne. Należy też zauważyć, iż z końcem października br., wobec upływu terminu na jaki skarżącemu przyznano rentę, dochody skarżącego ulegną zmniejszeniu. Ustanowienie pełnomocnika z urzędu zagwarantuje w tej sytuacji fachową reprezentację procesową na cały okres postępowania. Wezwaniem z 28 października 2009 r. skarżący wezwany został do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł, pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu 14 listopada 2009 r. Pismem z 18 listopada 2009 r. zatytułowanym zażalenie, skarżący wniósł o uchylenie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 28 października 2009 r. i obniżenie wysokości wpisu sądowego. W uzasadnieniu pisma skarżący wskazał, że zdecydowanemu pogorszeniu uległa jego sytuacja materialna ponieważ z dniem [...] listopada 2009 r. zakończył się okres pobierania przez niego renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy. Wskazał również, że obecnie jego dochody stanowią kwotę 2.300 zł, co sprawia, że wykonanie zarządzenia Sądu o wysokości wpisu niemożliwym do wykonania. Aktualna wysokość przychodów stanowi 50% tych, które wskazał w piśmie z [...] września 2009 r. Skarżący podkreśli również, że choruje poważnie ( uszkodzenie mózgu ) i w związku z tym znajduje się w bardzo trudnej sytuacji. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 23 listopada 2009 r. pismo skarżącego z uwagi na treść uznane zostało za wniosek o przyznanie prawa pomocy, a skarżący wezwany został do złożenia wniosku na urzędowym formularzu PPF. Wezwanie w tym zakresie zostało doręczone skarżącemu w dniu 9 grudnia 2009 r. Pismem z dnia 14 grudnia 2009 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu wskazując, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym, czyli takim jakiego przyznania domagała się skarżąca przysługuje osobie fizycznej w razie wykazania, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Prawo pomocy w zakresie częściowym ( art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. ) natomiast, w razie wykazania przez stronę, że poniesienie pełnych kosztów postępowania mogłoby narazić ją bądź jej rodzinę na uszczerbek utrzymania koniecznego. W ocenie Sądu skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez narażenia siebie na uszczerbek koniecznego utrzymania. Z oświadczenia skarżącego, jak i załączonych do wniosków dokumentów wynika jednoznacznie, że sytuacja materialna skarżącego uległa pogorszeni w stosunku do okresu poprzedzającego złożenie wniosku, zmniejszeniu uległy w sposób radykalny dochody skarżącego. Uwzględniając zaistniałe okoliczności Sąd uznał, za zasadnie przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi w kwocie powyżej 100 zł. Oddalając wniosek o ustanowienie adwokata Sąd miał na uwadze, że postanowieniem z 28 września 2009 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym właśnie ustanowienie adwokata. Z tych tez względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.