I SA/Go 366/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Skowrońska-Pastuszko po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 czerwca 2017 r. wniosku pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi R.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. postanawia odrzucić wniosek. W piśmie z dnia [...] października 2016r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) zatytułowanym "Skarga na decyzję" R.S. wniósł o "możliwość odwołania od decyzji za podatek dochodowy za rok 2009 i przywrócenie terminu dowołania". Sprawa zainicjowana tym pismem została zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Go 431/16. W tej też sprawie zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 grudnia 2016 r. wezwano skarżącego do wskazania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, czy ww. pismo poza skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r., zawiera także wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na ww. decyzję, pod rygorem uznania, że pismo nadane w dniu 31 października 2016 r. jest wyłącznie skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2016 r. o wskazanym wyżej numerze. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący wskazał, że pismo to zawiera także wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Z uwagi na to, że skarga w sprawach I SA/Go 431/16 oraz I SA/Go 366/16 dotyczy tej samej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 marca 2017 r. sprawę I SA/Go 431/16 zakreślono w repertorium SA, zaś akta tej sprawy załączono do akt postępowania w sprawie I SA/Go 366/16. W dniu [...] kwietnia 2017 r. Okręgowa Rada Adwokacka, na skutek postanowienia referendarza sądowego z dnia 28 marca 2017 r., wyznaczyła skarżącemu pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata K.K.. Zgodnie z zarządzeniem z dnia 11 maja 2017 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] sierpnia 2016 r. nr [...], w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (art. 49 w zw. z art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U. z 2016 r. poz. 718 – powoływanej dalej jako P.p.s.a.) przez: podanie i uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy skarżącego w uchybieniu tego terminu. Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 15 maja 2017 r. (z.p.o. – k. 131 akt sądowych). W piśmie z dnia [...] maja 2017 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o wydłużenie o 14 dni terminu do wykonania powyższego zobowiązania, argumentując, że ze skarżącym posiada jedynie kontakt listowny przez co nie jest w stanie w zakreślonym przez Sąd 7-dniowym terminie udzielić wyjaśnień w zakresie wskazania okoliczności, o których mowa w ww. zobowiązaniu. Zgodnie z zrządzeniem z dnia 23 maja 2017 r. poinformowano pełnomocnika skarżącego, że siedmiodniowy termin do usunięcia braków formalnych jest terminem ustawowym, który nie może być przedłużany. Pismo z powyższą informacją pełnomocnik skarżącego odebrał w dniu 26 maja 2017 r. (z.p.o. – k. 138 akt sądowych). Postanowieniem z dnia 6 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim pozostawił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi bez rozpoznania. W dniu 6 czerwca 2017 r. wpłynął do tutejszego Sądu, złożony w dniu 4 maja 2017 r. przez pełnomocnika skarżącego za pośrednictwem organu, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz skarga, autorstwa tegoż pełnomocnika, na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2016r. nr [...]. W motywach uzasadnienia ww. wniosku pełnomocnik skarżącego wskazał, że dnia [...] sierpnia 2016 r. Dyrektor Izby Skarbowej wydał decyzję, która została doręczona R.S. w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej. Doręczenie jej zostało uznane za dokonane z dniem 2 września 2016 r., a co za tym idzie - w dniu 3 października 2016 r. upłynął 30-dniowy termin na wniesienie skargi, którą skarżący nadał w urzędzie pocztowym dnia 5 października 2016 r., przekraczając ustawowy termin zaledwie o 2 dni. Pełnomocnik skarżącego podkreślił, że skarżący, co wynika z licznych pism, jest osobą ciężko chorą i jak sam wskazywał w swoich pismach, zasadnym byłoby skierowanie go na badania psychiatryczne, a co za tym idzie, nie miał on świadomości o tym, że przekraczając termin do wniesienia skargi powinien także wnieść wraz z nią wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Z uwagi na swój stan zdrowia wnioskował o przyznanie mu pomocy w osobie adwokata, który pomoże mu zająć się z licznymi sprawami prowadzonymi przeciwko niemu. Nadto pełnomocnik skarżącego podniósł, że korespondencja związana z kontrolą podatkową u R.S. kierowana była na adres w [...], pod którym od dawna on nie mieszka, ani nawet nie przebywa. Zaznaczył, że skarżący wielokrotnie wysyłał pisma do Izby Skarbowej z informacją, że wszelką korespondencję do niego należy kierować na adres: skrytka pocztowa [...]. Jednocześnie pełnomocnik skarżącego wskazał, że informację o ustanowieniu go pełnomocnikiem z urzędu otrzymał w dniu 18 kwietnia 2017 r. Tego samego dnia wystosował pismo do R.S., z wezwaniem do osobistego stawiennictwa w kancelarii w terminie 7 dni od dnia jego otrzymania lub do kontaktu telefonicznego z kancelarią, w celu omówienia spraw, czego jednakże ten nie uczynił. Pełnomocnik wyjaśnił, że z aktami zapoznał się dnia 19 kwietnia 2017 r. .Po szczegółowej analizie akt, a także pisma z Okręgowej Rady Adwokackiej ustalił, że sygnatury podane w główce pisma z ORA nie pokrywają się z sygnaturami podanymi w jego treści, dlatego też niezwłocznie wykonał telefon do biura ORA, a także do siedziby Sądu w celu ustalenia, w których konkretnie sprawach dotyczących R.S. został ustanowiony pełnomocnikiem z urzędu. Mając na względzie uzyskane w tym zakresie informacje, w dniu 21 kwietnia 2017 r. w WSA w Gorzowie Wielkopolskim zapoznał się z aktami niniejszej sprawy. Pełnomocnik skarżącego podkreślił, że skarżący odebrał od niego korespondencję dopiero w dniu 2 maja 2017 r. i do chwili obecnej brak jest kontaktu z jego strony. Jednocześnie podniósł, że w sytuacji niedochowania terminu wniesienia skargi, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a., na skutek wystąpienia o przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego - przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi ustaje z dniem, w którym powiadomiony o ustanowieniu pełnomocnik ma możliwość sporządzenia i wniesienia skargi do sądu, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do roli pełnomocnika Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Wymogi formalne wniosku o przywrócenie terminu zostały sprecyzowane w art. 87 § 1 - § 4 P.p.s.a. Zgodnie z tymi przepisami pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Zanim jednak Sąd przystąpi do badania okoliczności uprawdopodabniających brak winy w uchybieniu terminu obowiązany jest dokonać oceny wniosku przez pryzmat art. 88 P.p.s.a., zgodnie z którym spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie w tym przedmiocie przysługuje zażalenie. W ocenie Sądu złożony przez pełnomocnika skarżącego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. uznać należy za niedopuszczalny. Zaznaczyć trzeba, że pełnomocnik skarżącego przystąpił do niniejszego postępowania na etapie, w którym rozpoznawany był złożony przez skarżącego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2016r. Wskazać bowiem należy, że w dniu [...] kwietnia 2017r. Okręgowa Rada Adwokacka, na skutek postanowienia referendarza sądowego z dnia 28 marca 2017r., wyznaczyła skarżącemu pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata K.K., który informację o ustanowieniu go pełnomocnikiem w sprawie otrzymał w dniu 18 kwietnia 2017 r., a następnie w dniu 21 kwietnia 2017 r. zapoznał się z aktami niniejszej sprawy. Natomiast R.S. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2016 r. w złożonym za pośrednictwem organu piśmie z dnia [...] października 2016 r. zatytułowanym "skarga na decyzję". Z uwagi na to, że skarżący wystąpił jednocześnie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, wniosek o przywrócenie terminu nie został rozpoznany do czasu ustanowienia skarżącemu pełnomocnika z urzędu. O tym, że wniosek skarżącego jest na biegu pełnomocnik skarżącego, niezależnie od zapoznania się z aktami sprawy w dniu 21 kwietnia 2017 r., dowiedział się ze skierowanego bezpośrednio do niego wezwania Sądu o usunięcie braków formalnych wniosku skarżącego przez: podanie i uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (art. 49 w zw. z art. 87 § 2 P.p.s.a.). Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 15 maja 2017 r. Zaś w piśmie z dnia [...] maja 2017 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o wydłużenie o 14 dni terminu do wykonania powyższego zobowiązania argumentując, że ze skarżącym posiada jedynie kontakt listowny, przez co nie jest w stanie w zakreślonym przez Sąd 7-dniowym terminie udzielić wyjaśnień w zakresie wskazania okoliczności, o których mowa w ww. zobowiązaniu. Podkreślić należy, że pełnomocnik skarżącego w dniu 4 maja 2017 r. złożył za pośrednictwem organu wniosek, w którym, pomimo braku kontaktu ze skarżącym, starał się uprawdopodobnić brak jego winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, nie uczynił tego jednak na wezwanie Sądu. Nie wspomniał również o złożonym za pośrednictwem organu kolejnym wniosku. Wobec powyższego Sąd, po uprzednim poinformowaniu pełnomocnika skarżącego, że termin do usunięcia braków formalnych jest terminem ustawowym, który nie może być przywracany, postanowieniem z dnia 6 czerwca 2017 r. pozostawił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi bez rozpoznania. Zgodzić się należy z pełnomocnikiem skarżącego, że w sytuacji niedochowania terminu wniesienia skargi, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a., na skutek wystąpienia o przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego - przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi ustaje z dniem, w którym powiadomiony o ustanowieniu pełnomocnik ma możliwość sporządzenia i wniesienia skargi do sądu, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do roli pełnomocnika. Niemniej jednak, wbrew przekonaniu pełnomocnika skarżącego, z taką sytuacją nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie, gdyż skarżący sam zainicjował postępowanie w przedmiocie przywrócenia terminu a rolą pełnomocnika było ewentualne jego uzupełnienie. Tym samym mija się ze stanem faktycznym niniejszej sprawy twierdzenie pełnomocnika skarżącego, jakoby skarżący nie miał świadomości o tym, że przekraczając termin do wniesienia skargi powinien także wnieść wraz z nią wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W ocenie Sądu wniosek pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, z uwagi na to, że został złożony w toku toczącego się już postępowania w przedmiocie przywrócenia tego terminu uznać należało za niedopuszczany z mocy ustawy. Zauważyć tylko można jeszcze, że profesjonalny pełnomocnik skarżącego powinien mieć świadomość, że na obecnym etapie postępowania ewentualnie mógł wystąpić do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2016 r., nie zaś inicjować nowe postępowanie wnosząc za pośrednictwem organu skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 88 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.