I SA/Go 366/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Skowrońska-Pastuszko po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 lipca 2017 r. wniosku pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi R.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. postanawia odrzucić wniosek. W piśmie z dnia [...] października 2016 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) zatytułowanym "odwołanie od decyzji nr [...]" R.S. wskazał przede wszystkim, że wielokrotnie informował Urząd Skarbowy od 2015 r., że nie mieszka pod adresem [...]. Zaznaczył również, że wielokrotnie wysyłał pisma do Izby Skarbowej. Sprawa zainicjowana powyższym pismem została zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Go 366/16. Postanowieniem z dnia 15 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – powoływanej dalej jako P.p.s.a.), odrzucił ww. skargę R.S., jako wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W piśmie z dnia [...] października 2016 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym), zatytułowanym "Skarga na decyzję", które wpłynęło do tutejszego Sądu w dniu 6 grudnia 2016 r., R.S. wniósł o "możliwość odwołania od decyzji za podatek dochodowy za rok 2009 i przywrócenie terminu dowołania". Sprawa zainicjowana tym pismem została zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Go 431/16. W tej też sprawie, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 grudnia 2016 r. wezwano skarżącego do wskazania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, czy ww. pismo poza skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r., zawiera także wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na ww. decyzję, pod rygorem uznania, że pismo nadane w dniu 31 października 2016 r. jest wyłącznie skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2016 r. o wskazanym wyżej numerze. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący wskazał, że jego pismo zawiera także wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Z uwagi na to, że skargi w sprawach I SA/Go 431/16 oraz I SA/Go 366/16 dotyczyły tej samej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 marca 2017 r. sprawę I SA/Go 431/16 zakreślono w repertorium SA, zaś akta tej sprawy załączono do akt sprawy prowadzonej pod sygnaturą I SA/Go 366/16. W dniu [...] kwietnia 2017r. Okręgowa Rada Adwokacka, na skutek postanowienia referendarza sądowego z dnia 28 marca 2017 r., wyznaczyła skarżącemu pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata K.K.. Zgodnie z zarządzeniem z dnia 11 maja 2017 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...], w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (art. 49 w zw. z art. 87 § 2 P.p.s.a.), przez: podanie i uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy skarżącego w uchybieniu tego terminu. Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 15 maja 2017 r. W piśmie z dnia [...] maja 2017r. pełnomocnik skarżącego wniósł o wydłużenie o 14 dni terminu do wykonania powyższego zobowiązania, argumentując, że ze skarżącym posiada jedynie kontakt listowny przez co nie jest w stanie w zakreślonym przez Sąd terminie udzielić wyjaśnień w zakresie wskazania okoliczności, o których mowa w ww. wezwaniu. Zgodnie z zrządzeniem z dnia 23 maja 2017 r. poinformowano pełnomocnika skarżącego, że siedmiodniowy termin do usunięcia braków formalnych jest terminem ustawowym, który nie może być przedłużany. Powyższą informację pełnomocnik skarżącego odebrał w dniu 26 maja 2017 r. Postanowieniem z dnia 6 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi pozostawił bez rozpoznania. W dniu 6 czerwca 2017 r. wpłynął do tutejszego Sądu, złożony przez pełnomocnika skarżącego za pośrednictwem organu, w dniu 4 maja 2017 r., wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz skarga na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...]. Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, na podstawie art. 88 P.p.s.a. odrzucił ww. wniosek. W motywach uzasadnienia ww. postanowienia Sąd wyjaśnił, że na obecnym etapie postępowania pełnomocnik skarżącego mógł ewentualnie wystąpić do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2016 r., nie zaś inicjować nowe postępowanie wnosząc za pośrednictwem organu skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Odpis powyższego postanowienia doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 4 lipca 2017 r. W dniu 10 lipca 2017 r. pełnomocnik skarżącego złożył w Biurze Podawczym tutejszego Sądu wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wskazanie adresu do doręczeń. Uzasadniając powyższy wniosek pełnomocnik skarżącego wskazał na zawarte w odpowiedzi na skargę wyjaśnienia organu, że próbował już w toku prowadzonego postępowania ustalić adres korespondencyjny skarżącego, jednakże R.S. nie udzielił organowi odpowiedzi na wezwanie do jego wskazania, a co za tym idzie, pisma w sprawie były doręczane w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej. Pełnomocnik skarżącego zaznaczył, że powyższe wezwanie zostało wysłane do R.S. na następujące adresy: ul. [...], ul. [...], skrytka pocztowa [...]. Oba te pisma zostały doręczone w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej. Pełnomocnik skarżącego podkreślił, że R.S. wielokrotnie, zarówno w niniejszej, jak i w innych sprawach dotyczących jego osoby, które to sprawy są bardzo liczne, informował organ je prowadzący o adresie, na jaki kierować należy do niego korespondencję. Mianowicie wskazywał, że adres, spod którego odbiera przesyłki, jest następujący: skrytka pocztowa [...], a na taki adres wezwanie do wskazania adresu do korespondencji nie zostało wysłane. W załączonym do powyższego wniosku o przywrócenie terminu piśmie zatytułowanym "Pismo skarżącego. Uzupełnienie braków formalnych" adwokat K.K. podał, że działając jako ustanowiony w sprawie pełnomocnik z urzędu, zgodnie z wezwaniem z dnia [...] czerwca 2016 r. wskazuje adres do doręczeń R.S.: - skrytka pocztowa [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Wymogi formalne wniosku o przywrócenie terminu zostały sprecyzowane w przepisach art. 87 § 1 - § 4 P.p.s.a., zgodnie z którymi pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Zanim jednak Sąd przystąpi do badania okoliczności uprawdopodabniających brak winy w uchybieniu terminu, obowiązany jest dokonać oceny wniosku przez pryzmat art. 88 P.p.s.a., zgodnie z którym spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Wniosek o przywrócenie terminu uznaje się za niedopuszczalny, gdy brak jest koniecznych warunków umożliwiających jego rozpoznanie. Niedopuszczalność wniosku o przywrócenie terminu powinna wynikać wprost z jego treści. Z niedopuszczalnością wniosku o przywrócenie terminu mamy do czynienia m.in. w sytuacji gdy nie było uchybienia terminu (art. 86 § 1 P.p.s.a.) (por. H. Knysiak-Sudyka [w:] Woś T. (red.), Knysiak-Sudyka H., Romaństa M., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. V, tezy do art. 88, LEX). W ocenie Sądu złożony przez pełnomocnika skarżącego wniosek o "przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wskazanie adresu do doręczeń skarżącego" należy uznać za niedopuszczalny. Zaznaczyć bowiem trzeba, że w niniejszej sprawie skarżący nie był wzywany przez Sąd do usunięcia braków formalnych skargi przez wskazanie adresu do doręczeń. Tym samym skarżący nie uchybił terminowi do dokonania tej czynności. Kwestia adresu do doręczeń skarżącego była natomiast przedmiotem ustaleń organu prowadzącego postępowanie zakończone decyzją, która została zaskarżona w niniejszej sprawie. W sprawie tej skarga R.S. została odrzucona z uwagi na wniesienie jej z uchybieniem terminu. Skarżący wystąpił do tutejszego Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, zaś rolą wyznaczonego w sprawie pełnomocnika z urzędu (zgodnie z zarządzeniem z dnia 11 maja 2017 r.) było usunięcie braków formalnych wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi przez podanie i uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy skarżącego w uchybieniu tego terminu, czego pełnomocnik skarżącego pomimo stosownych wezwań i wyjaśnień nie uczynił. Skutkowało to pozostawieniem wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi bez rozpoznania (postanowienie z dnia 6 czerwca 2017 r. – k.140 akt sądowych). Jak z powyższego wynika, złożony przez pełnomocnika skarżącego w dniu 10 lipca 2017 r. wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wskazanie adresu do doręczeń jest całkowicie nieadekwatny do stanu faktycznego niniejszej sprawy, zatem jest niedopuszczalny. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 88 P.p.s.a., wniosek ten odrzucił.