I SA/Go 368/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Dariusz Skupień (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Jacek Niedzielski sędzia WSA Joanna Wierchowicz Protokolant: Aleksandra Kosiecka po rozpoznaniu w dniu 15 września 2005r. na rozprawie sprawy ze skargi E.L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów oddala skargę I SA/Go 368/05 UZASADNIENIE E.L. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej ustalającej zobowiązanie podatkowe z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych z nieujawnionych źródeł przychodów za 2001r. W rozpoznawanej sprawie był następujący stan faktyczny. W dniu [...].04.2003r. postanowieniem Nr [...] wszczęto postępowanie kontrolne w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku dochodowego od osób fizycznych przez Panią E.L. w 2001 r., rozszerzone następnie o źródła pokrycia wydatków za 2001 r. Pani E.L. w 2001r. prowadziła pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie handlu detalicznego, hurtowego obuwiem, artykułami przemysłowymi i spożywczymi, handlu detalicznego prowadzonego na straganach i targowiskach, w zakresach nie objętych koncesjami lub innymi zezwoleniami. W wyniku kontroli podatkowej księgi przychodów i rozchodów nie stwierdzono nieprawidłowości w ewidencjonowaniu zarówno przychodów, jak i kosztów uzyskania przychodów. Z działalności gospodarczej Podatniczka w PIT-36 wykazała: przychód 118.515,95 zł, koszty uzyskania przychodów 95.393,85 zł i dochód w wysokości 23.122,10 zł oraz wpłacone zaliczki 1.385,70 zł. Ponadto w zeznaniu wykazała przychód (dochód) w wysokości 7.347,08 zł z tyt. wypłaconych zasiłków pieniężnych z ZUS i należną zaliczkę w kwocie 1.396,10 zł. Kontrolujący ustalił, że Pani E.L. w 2001 r. uzyskała także inne przychody w wysokości 94.469,86 zł z tytułu: - sprzedaży samochodu osobowego [...] - 8.000,00 zł - pożyczki od ojca Pana K.L. 59.000,00 zł - darowizn od ojca - dla 2 dzieci podatniczki oraz podatniczki, po 9.000,00 zł każdy – 27.000.,00 zł - odsetek od środków pieniężnych zgromadzonych na koncie bankowym - 469,86 zł Łącznie wysokość wszystkich przychodów w 2001 r. wynosiła 220.332.89 zł. Natomiast wydatki poniesione przez Podatniczkę w tym roku ustalono w kwocie 281.480.67 zł na którą składały się: - wydatki dotyczące działalności gospodarczej 94.093,86 zł; - zakup lokalu użytkowego w części, wraz z opłatami 127.871,54 zł; - zakup lokalu mieszkalnego (50 % bonifikaty) + opłaty 43.060,80 zł; - wydatki bieżące (wyżywienie, opłaty, składki, zaliczki) 13.363,31 zł; - kwota zgromadzona na 31.12.2001 r. na koncie 3.091,16 zł. Organ podatkowy nie uznał za wiarygodne oświadczeń Podatniczki odnośnie przechowywanych w domu do dnia 01.01.2001r. środków w wysokości 70.000 zł. Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia oraz środki pieniężne zgromadzone na koncie tj. saldo początkowe na 01.01.2001 w kwocie 17.657.30 zł., kwota 43.490.48 zł wydatków nie znajduje pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. W decyzji nr [...] z dnia [...].02.2004r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej ustalił Pani E.L. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 r. od dochodu z nieujawnionych źródeł przychodów w kwocie 32.617,50 zł. Od decyzji pełnomocnik Podatniczki Pan M.S. złożył odwołanie, w którym zarzuca Inspektorowi Kontroli Skarbowej nadużycia z powodu nieuwzględnienia po stronie przychodów wynagrodzenia za pracę w Szwecji w latach 1994 i 1995. Zdaniem Pełnomocnika Podatniczka dążyła podczas prowadzonego postępowania do ujawnienia całości swoich dochodów, natomiast postępowanie prowadzone przez organ podatkowy pierwszej instancji zmierzało do udowodnienia, że nie posiadała środków w wysokości wystarczającej na pokrycie kosztów zakupu nieruchomości. W postępowaniu tym organ powinien uwzględnić cały okres pracy Podatniczki i uzyskiwane z tego tytułu dochody i nie ograniczać tego okresu do roku 1996, kiedy to poniosła stratę. Organ odwoławczy uwzględniając cały zgromadzony w sprawie materiał decyzją Nr [...] z dnia [...].05.2004r. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej . Na decyzje tę została wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W złożonej skardze Pełnomocnik Podatniczki wnosi o uchylenie skarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w całości oraz o wstrzymanie jej wykonania do czasu rozpatrzenia skargi. Zarzuca organowi pierwszej instancji nierzetelne prowadzenie postępowania oraz naruszenie ogólnych zasad postępowania administracyjnego, a w szczególności: - art. 120 ustawy Ordynacja podatkowa; - art. 121 § 1, art. 122, art. 187 § 1 Ordynacji; - nienależyte i zbyt pochopne wyciągnięcie wniosków z zebranego materiału dowodowego. W uzasadnieniu skargi Pełnomocnik Strony argumentuje, że w latach 1994 i 1995 oraz późniejszych Pani L. pracowała na terenie Królestwa Szwecji i z tego tytułu uzyskiwała określone dochody. Otrzymywała również prezenty od poznanego tam przyjaciela, o czym - zdaniem Pełnomocnika - na pewno by poinformowała, gdyby kontrolujący o to zapytał. Ona sama bała się, że przyjmowane prezenty mogą być potraktowane jako wynagrodzenie za prostytuowanie się. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Według art. 1 § 1 powołanej ustawy – Prawo o ustroju sądów administracyjnych, kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Określone w art. 145 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) podstawy prawne uwzględnienia skargi ograniczone zostały do naruszenia prawa, a zatem kontrolując decyzję administracyjną, sąd bada zgodność z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Sąd bada zgodność z prawem obowiązującym w dniu podjęcia zaskarżonej decyzji. W przedmiotowej sprawie sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W skardze podniesiono zarzuty naruszenia przez Dyrektora Izby Skarbowej przepisów art. 120, 121 § 1, 122, 187 § 1 Ordynacji podatkowej, jednak w uzasadnieniu nie wskazano, na czym konkretnie naruszenie tych regulacji miało polegać. Rozpoznawana sprawa dotyczyła opodatkowania przychodów z nieujawnionych źródeł, na podstawie art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. (Dz. U. 2000, Nr 14, poz. 176) o podatku dochodowym od osób fizycznych, do przychodów z innych źródeł zalicza się również przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach. Stosownie natomiast do art. 20 ust. 3 tejże ustawy, wysokość przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych ustala się na podstawie poniesionych przez podatnika w roku podatkowym wydatków i wartości zgromadzonego w tym roku mienia, jeżeli wydatki te i wartości nie znajdują pokrycia w mieniu zgromadzonym w roku podatkowym oraz w latach poprzednich, pochodzącym z przychodów opodatkowanych lub wolnych od opodatkowania. Przychody te opodatkowane są zryczałtowanym podatkiem dochodowym w wysokości 75% (art. 30 ust 1 pkt 1 tejże ustawy). Podkreślić należy, że w przypadku, gdy na skutek przeprowadzonego postępowania podatkowego dotyczącego dochodu z nieujawnionych źródeł przychodu, zostanie stwierdzone poniesienie wydatków przekraczających znacznie zeznany dochód, na podatniku ciąży wykazanie, że wydatki te znajdują pokrycie w określonym źródle przychodów lub posiadanych zasobach. Wyjaśnienia podatnika stanowią dowód w takim postępowaniu, podlegający ocenie organu podatkowego (tak też NSA w wyroku z dnia 21 marca 1996r., sygn. akt SA/Wr 1905/96, publ. Glosa 2002/3/26). W niniejszej sprawie podatniczka była [...] października 2003r. przesłuchiwana w charakterze strony, zeznała iż "Oprócz pożyczki otrzymanej od ojca K.L. w grudniu 2001r. w kwocie 59.000,00 zł oraz pożyczki otrzymanej z fundacji "P" w tym 2002r. nie otrzymałam nigdy żadnych innych pożyczek. Jeżeli chodzi o darowizny, to jedyną otrzymaną przeze mnie była darowizna od ojca w grudniu 2001r. w kwocie 9.000,00 zł Żadnych innych darowizn nigdy od nikogo nie otrzymałam." (k.221 akt administracyjnych) Podniesiona, więc w skardze okoliczność otrzymywania "różnej wartości prezentów od poznanego tam przyjaciela" nie znalazła nie tylko odzwierciedlenia w ustalonym przez organy podatkowe stanie faktycznym, ale także w złożonych przez podatniczkę zeznaniach. Podatniczka podnosząc dopiero teraz tę okoliczność nie wskazuje nawet, co to były za prezenty, o jakiej wartości, czy i kiedy zostały spieniężone. Z treści art. 20 ust. 3 wynika, jakie fakty muszą być w danym stanie faktycznym udowodnione w celu ustalenia podstawy faktycznej rozstrzygnięcia podatkowego i wydania orzeczenia. Organ podatkowy przeprowadził bardzo szczegółowe postępowanie dowodowe, ustosunkowując się do wszystkich podniesionych w trakcie jego prowadzenia okoliczności. Wskazał konkretne dowody świadczące o poniesionych przez skarżącą wydatkach oraz wskazał konkretną wartość, nieznajdującą pokrycia w mieniu zgromadzonym w roku podatkowym oraz w latach poprzednich. Mając, więc na uwadze powyższe należało jednoznacznie stwierdzić, iż wbrew twierdzeniu skargi, organ podatkowy nie naruszył regulacji art. 120, 121 § 1, 122 i 187 § 1 Ordynacji podatkowej. Skargę należało, więc na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalić. Sędzia WSA Sędzia WSA (spr.) Sędzia WSA Jacek Niedzielski Dariusz Skupień Joanna Wierchowicz