I SA/Go 373/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Niedzielski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 września 2018 r. sprawy ze skargi P.K.S. na pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przekazania zażalenia wraz z aktami według właściwości organowi odwoławczemu postanawia: odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego orzekł o zaliczeniu dokonanej przez P.K.S., za pośrednictwem banku, wpłaty z dnia [...] kwietnia 2018r. w kwocie 63.458,00 zł na poczet PCC za miesiąc marzec 2018 r. w kwocie należności głównej 63.444,00 zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie 14,00 zł. Na powyższe postanowienie P.K.S. wniósł zażalenie. Pismem z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego przekazał zażalenie wraz z aktami sprawy do rozpatrzenia Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej. Pismo to, zgodnie z art. 227 w związku z art. 239 ustawy Ordynacja podatkowa przesłano także stronie. W dniu 5 lipca 2018 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) P.K.S. wniósł skargę na "decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości w podatku od czynności cywilnoprawnych i naliczenie odsetek". W motywach uzasadnienia skargi wskazał, że decyzją z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego, w którym w sprawie zaliczenia wpłaty z dnia [...] kwietnia 2018 r. na poczet zaległości podatku od czynności cywilnoprawnych ustalono mu wysokość odsetek za zwłokę w wysokości 14,00 zł. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o jej odrzucenie. Organ wyjaśnił, że strona wniosła skargę na pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] przekazujące organowi odwoławczemu złożone przez stronę zażalenie na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] maja 2018 r. błędnie uznając je za podlegającą zaskarżeniu do Sądu "decyzję" Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Organ zaznaczył również, że w tej sprawie nie zostało jeszcze wydane rozstrzygnięcie ostateczne, ustawowy termin rozpatrzenia zażalenia upływa w dniu 6 sierpnia 2018 r., a obecnie prowadzone są czynności zmierzające do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie wyjaśnić należy, że stosownie do treści art.1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 2188), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych jest wyznaczony przez katalog określonych form działania organów administracji publicznej, wymienionych enumeratywnie w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302) – powoływanej dalej jako "P.p.s.a." oraz w innych ustawach, do których odsyła art. 3 § 3 tej ustawy. Stosownie do art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają również w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i § 3 P.p.s.a.). Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty. Zaskarżenie aktu lub czynności niewymienionych w powyższym katalogu oznacza, iż sprawa nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego. W takim przypadku Sąd, zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zobligowany jest odrzucić skargę. Z akt niniejszej sprawy wynika, że złożona przez P.K.S. skarga na "decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości w podatku od czynności cywilnoprawnych i naliczenie odsetek" stanowi w istocie skargę na pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...], przekazujące organowi odwoławczemu złożone przez skarżącego zażalenie na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] maja 2018r. Jak bowiem wyjaśnił Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w sprawie nie zostało jeszcze wydane rozstrzygnięcie ostateczne. Nie ulega wątpliwości, iż zaskarżone pismo nie stanowi decyzji administracyjnej (art. 3 § 2 pkt 1 P.p.s.a.), ani postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, ani postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a.), czy też postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (art. 3 § 2 pkt 3). Oczywistym jest też, że nie jest to również żaden z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4a do 7 P.p.s.a. czy w art. 3 § 2a i § 3 tej ustawy. Rozważyć zatem należało, czy zaskarżone pismo mieści się w kategorii "innych aktów i czynności" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. W orzecznictwie i literaturze przedmiotu przyjmuje się, że stosowanie tego przepisu może mieć miejsce, gdy spełnione są następujące przesłanki: 1) akt lub czynność nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, 2) są podejmowane w sprawach indywidualnych, skierowane do konkretnego podmiotu, 3) mają charakter publicznoprawny oraz 4) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Ostatnia przesłanka oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem lub zaniechaniem określonego organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (por. m.in. postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 10 marca 2016 r. sygn. akt II SA/Go 201/16 i powołana tam literatura, dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec powyższego stwierdzić trzeba, że zaskarżone pismo nie należy do kategorii aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, które to akty i czynności podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W piśmie tym brak jest bowiem bezpośredniego związku między treścią pisma a sferą praw i obowiązków skarżącego. Pismo to stanowi jedynie informację dla skarżącego, iż złożone przez niego zażalenie zostało przekazane do rozpatrzenia organowi wyższej instancji i zawiera stanowisko organu pierwszej instancji, które skarżący zakwestionował już w złożonym zażaleniu. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. skargę odrzucił.