I SA/Go 374/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 października 2015 r. wniosków L.K. i W.K. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie ze skargi L.K. i W.K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia zaległości podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2005 - 2008 postanowił: 1. zwolnić skarżących – L.K. i W.K. od wpisu od skargi; 2. ustanowić dla skarżących doradcę podatkowego; 3. w pozostałym zakresie wniosek oddalić. Skarżący zgodnie wnieśli o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego. Z ich oświadczeń wynikało co następuje. Skarżący są małżeństwem. Nie mają oszczędności. Jedyny ich majątek stanowi dom mieszkalny o pow. 98 m. kw. Łączne dochody małżonków z wynagrodzenia za pracę skarżącej oraz renty i świadczeń z pomocy społecznej otrzymywanych przez skarżącego wynoszą netto 3.749,26 zł miesięcznie. Skarżący są rodzicami dwójki dzieci (w wieku 17 i 21 lat), które uczą się i pozostają na utrzymaniu rodziców. Skarżący ponoszą znaczne wydatki związane z leczeniem i rehabilitacją własną oraz córki. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej: "p.p.s.a.") prawo pomocy w zakresie całkowitym, czyli obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika (art. 245 § 2 p.p.s.a.) przysługuje w razie wykazania przez wnioskodawcę, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje natomiast w razie wykazania przez wnioskodawcę, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Wnioski zasługiwały na uwzględnienie. Z niebudzących wątpliwości co do ich wiarygodności oświadczeń zawartych we wnioskach wynikało bowiem, że skarżący nie są w stanie w pełni sfinansować swojego udziału w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Ich dochody, przy uwzględnieniu faktu, że służą utrzymaniu czterech osób oraz faktu ponoszenia wydatków związanych z leczeniem i utrzymaniem studiujących dzieci, nie mogą bowiem zostać uznane za wystarczające do poczynienia z nich jakichkolwiek oszczędności czy też wydatków innych niż służące koniecznemu utrzymaniu. W tym stanie rzeczy, zważywszy jednak, że jedyną opłatą sądową podlegającą uiszczeniu na obecnym etapie postępowania jest wpis od skargi, postanowiono jak w sentencji (art. 246 § 1 i 2 p.p.s.a.).