I SA/Go 375/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Juszczyk - Wiśniewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Dariusz Skupień Sędzia WSA Jacek Niedzielski Protokolant Sekretarz sądowy Alicja Rakiej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2018 r. sprawy ze skargi J.W. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2017 oddala skargę. Skarżący J. W.– dalej zwany Skarżący, Strona - złożył skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej zwany D ARiMR lub organ odwoławczy) z dnia [...] czerwca 2018 r. Zaskarżona decyzja utrzymywała w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR (dalej zwany jako organ pierwszej instancji) z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] wydaną w sprawie przyznania płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym: W dniu [...].04.2017 r. do Biura Powiatowego ARiMR, zwanego dalej Biurem Powiatowym ARiMR, wpłynął wniosek (wraz z załącznikami graficznymi) Skarżącego o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2017. W złożonym wniosku Skarżący wskazał, iż ubiega się o przyznanie: -jednolitej płatności obszarowej, zwanej dalej płatnością JPO, płatności za zazielenienie, zwanej dalej płatnością PZZ, płatności do powierzchni upraw roślin strączkowych na ziarno zwanej dalej płatnością PSTR. Łączna powierzchnia działek rolnych zadeklarowanych w w/w wniosku do płatności JPO, płatności PZZ oraz płatności RDST wyniosła 2,58 ha. Organ przeprowadził kontrolę na miejscu w wyniku której ustalono, że na zadeklarowanej w dniu [...].04.2018 r. działce rolnej A2 położonej na działce [...] stwierdzono kod pokontrolny DR7. Na przedmiotowej działce Skarżący zadeklarował powierzchnię 0,80 ha w ramach płatności do powierzchni upraw roślin strączkowych na ziarno. Z raportu pokontrolnego wynika na działce A2 nie stwierdzono deklarowanej uprawy. Stwierdzona uprawa to ugór, który należy w całości do innej grupy upraw niż deklarowana. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wydał Skarżącemu decyzję nr [...] w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2017. W/w decyzją przyznano Stronie: - płatność JPO w wysokości 1 190,80 zł, - płatność PZZ w wysokości 799,21 zł, oraz w związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami odmówiono przyznania płatności do powierzchni upraw roślin strączkowych na ziarno (PRST) i nałożono sankcję w wysokości 485,22 zł. Jednocześnie organ wskazał, że kwota ta będzie potrącana z płatności realizowanych przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z Europejskiego Funduszu Rolniczego gwarancji (EFRG) lub Europejskiego Funduszu Rolnego na Rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) w ciągu 3 kolejnych lat kalendarzowych. Od przedmiotowej decyzji Strona złożyła odwołanie w którym zakwestionowała odmowę przyznania płatności do powierzchni upraw strączkowych na ziarno oraz nałożoną sankcję w wysokości 485,22 zł. Strona nie zgodziła się z twierdzeniem organu, że grunt na którym zadeklarowana została uprawa roślin strączkowych był ugorowany. D ARiMR decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2018 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W decyzji organ powołał się m.in. na przepisy: ustawy z dnia [...] lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1312) – dalej zwana Ustawą oraz Rozporządzenie Delegowane Komisji (UE) Nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz.U. UE.L. 2014 181.48) - dalej zwane Rozporządzeniem 640/2014. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że Organ pierwszej instancji w trakcie kontroli administracyjnej, przy uwzględnieniu wyników z kontroli na miejscu ustalił, iż powierzchnia zadeklarowana działek rolnych jest równa powierzchni stwierdzonej tj. 2,58 ha, natomiast na działce rolnej "A2", na której strona zadeklarowała do płatności uprawę roślin strączkowych na ziarno - stwierdzono brak zadeklarowanej uprawy. W związku z powyższym, w przypadku płatności JPO, zastosowanie ma art. 8 ust. 1 pkt. 4 Ustawy stanowiący, iż jednolita płatność obszarowa jest przyznawana do powierzchni działki rolnej nie większej jednak niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 640/2014, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Dalej organ odwoławczy wskazał, że w przypadku płatności PZZ przy naliczaniu kwoty płatności Kierownik Biura Powiatowego ARiMR uwzględnił regulację wyrażoną w art. 23 ust. 2 akapit pierwszy Rozporządzenia nr 640/2014, zgodnie z którym bez uszczerbku dla kar administracyjnych stosowanych zgodnie z art. 28, jeżeli obszar zgłoszony w pojedynczym wniosku o płatność podstawową lub jednolitą płatność obszarową przekracza obszar zatwierdzony, do obliczania płatności PZZ stosuje się obszar zatwierdzony. Mając na względzie wskazaną wyżej regulację, obszar do którego naliczono płatność PZZ wyniósł 2,58 ha. W przypadku płatności PSTR Kierownik Biura Powiatowego ustalił, iż do przyznania pomocy finansowej kwalifikuje się obszar o powierzchni 0,00 ha wobec zadeklarowanej powierzchni 0,80 ha. Organ odwoławczy wskazał, że powyższe ustalenia zostały dokonane na podstawie wyników kontroli na miejscu metodą FOTO (vide: Raport z czynności kontrolnych nr [...]). Kierownik Biura Powiatowego ARiMR mając na uwadze powyższe ustalenia stwierdził w odniesieniu do płatności PRST przedeklarowanie powierzchni na poziomie 100,00 %. Wobec powyższego zastosowanie ma art.19 ust. 2 rozporządzenia 640/2014 stanowiący, iż jeśli różnica ta przekracza 50 %, w odniesieniu do danej grupy upraw nie przyznaje się żadnej pomocy obszarowej ani wsparcia obszarowego. Ponadto beneficjent podlega dodatkowej karze równej kwocie pomocy lub wsparcia odpowiadającej różnicy między obszarem zgłoszonym a obszarem zatwierdzonym zgodnie z art. 18 oraz jeśli kwota obliczona zgodnie z ust. 1 i 2 nie może być w całości odliczona w ciągu trzech kolejnych lat kalendarzowych następujących po roku kalendarzowym, w którym dokonano ustalenia, zgodnie z przepisami ustanowionymi przez Komisję na podstawie art. 57 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 anuluje się saldo pozostałe do spłaty. Organ odwoławczy wskazał, że w związku z powyższym wyliczona kwota kary administracyjnej wynosi 485,22 zł, a została obliczona w następujący sposób: 0,80 ha x 606,52 zł = 485,22 zł (gdzie: 0,80 ha—powierzchnia deklarowana do płatności PRST ; 606,52 zł - stawka płatności STR w roku 2017) Odnosząc się do podniesionej w odwołaniu okoliczności, że " początek maja był suchy, łubin wschodził ratami, potem zaczął ginąć. Aura oraz nasiona nie poradziły sobie, łubin był rzadki" - organ odwoławczy wskazał, iż w myśl art. 15 ust. 1 Rozporządzenia nr 640/2014 kar administracyjnych przewidzianych w niniejszym rozdziale nie stosuje się w odniesieniu do części wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność, co do których beneficjent poinformował właściwy organ na piśmie, że wniosek o przyznanie pomocy lub wniosek o płatność jest nieprawidłowy lub stał się niepoprawny od czasu jego złożenia, chyba że właściwy organ powiadomił wcześniej beneficjenta o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu lub o jakichkolwiek niezgodnościach we wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność. Ponadto zgodnie z art. 31 Ustawy Kierownik Biura Powiatowego ARiMR jest właściwy w sprawach uznawania przypadków działania siły wyższej lub wystąpienia nadzwyczajnych okoliczności, o których mowa w art. 2 ust. 2 Rozporządzenia nr 1306/2013. Pojęcie siły wyższej należy rozumieć jako nadzwyczajne i nieprzewidywalne okoliczności niezależne od podmiotu, który się na nie powołuje, których następstw nie można było uniknąć mimo zachowania należytej staranności (vide: wyroki z dnia 5 lipca 1987 r. w sprawie 145/85 Denkavit Belgie, Rec. s. 565, pkt 11; z dnia 5 października 2006 r. w sprawie C-377/03 Komisja przeciwko Belgii, Zb. Orz. s. 1-9733, pkt 95; a także z dnia 18 marca 2010 r. w sprawie C-218/09 SGS Belgium i in., Zb. Orz. s. 1-2373, pkt 44). Zgodnie z art. 2 ust. 2 Rozporządzenia nr 1306/2013 "siła wyższa" i "nadzwyczajne okoliczności" mogą zostać uznane w szczególności w następujących przypadkach: a) śmierć beneficjenta; b) długoterminowa niezdolność beneficjenta do wykonywania zawodu; c) poważna klęska żywiołowa powodująca duże szkody w gospodarstwie rolnym; d) zniszczenie w wyniku wypadku budynków inwentarskich w gospodarstwie rolnym; e) choroba epizootyczna lub choroba roślin dotykająca, odpowiednio, cały inwentarz żywy lub uprawy należące do beneficjenta lub część tego inwentarza lub upraw; f) wywłaszczenie całego lub dużej części gospodarstwa rolnego, jeśli takiego wywłaszczenia nie można było przewidzieć w dniu złożenia wniosku. Powyższy katalog zdarzeń, które mogą stanowić w danym przypadku działanie siły wyższej lub okoliczności nadzwyczajne, jest katalogiem otwartym. Oznacza to możliwość uznania przez właściwy organ w wyniku indywidualnego rozpatrzenia danej sprawy, przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności faktycznych i dowodów występujących w sprawie, innego zdarzenia za przypadek działania siły wyższej lub wystąpienia nadzwyczajnych okoliczności. Organ odwoławczy podkreślił, iż na mocy art. 4 ust. 2 Rozporządzenia nr 640/2014 przypadki siły wyższej i nadzwyczajnych okoliczności zgłasza się na piśmie właściwemu organowi wraz z odpowiednimi dowodami wymaganymi przez właściwy organ, w ciągu piętnastu dni roboczych od dnia, w którym beneficjent lub upoważniona przez niego osoba są w stanie dokonać tej czynności. W świetle powyższych regulacji organ odwoławczy wskazał, iż Skarżący w toku prowadzonego postępowania dotyczącego przyznania płatności na rok 2017 nie zgłaszał Kierownikowi Biura Powiatowego ARiMR jakichkolwiek przypadków wystąpienia działania siły wyższej lub nadzwyczajnych okoliczności. W takim stanie rzeczy D ARiMR stwierdził, iż nie można w niniejszej sprawie skorzystać z dobrodziejstwa regulacji określonych w art. 15 ust. 1 Rozporządzenia nr 640/2014 oraz art. 31 Ustawy w zw. z art. 2 ust. 2 Rozporządzenia nr 1306/2013. Odnosząc się do zarzutu strony, iż w raporcie z kontroli na miejscu działka rolna "A2" została określona jako ugór, organ odwoławczy wskazał, iż pojęcie ugoru zostało zdefiniowane w Rozporządzeniu Komisji Nr 1200/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. (załącznik II) wdrażające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1166/2008 w sprawie badań struktury gospodarstw rolnych i badania metod produkcji rolnej w odniesieniu do współczynników dotyczących sztuk dużych oraz definicji cech objętych badaniem. Zgodnie z definicją, pod pojęciem gruntu ugorowanego należy rozumieć: - grunt niepokryty roślinnością, bez jakichkolwiek upraw; - grunt pokryty roślinnością, która wyrosła w sposób naturalny i która można wykorzystać jako pasze lub zaorać; - grunt obsiany wyłącznie do produkcji zielonek (grunt ugorowany zielony). Przepisy nie definiują jaką roślinnością może być pokryty ugór. W związku z powyższym, ugór zielony może być pokryty trawą, pod warunkiem, że nie jest ona wykorzystywana do produkcji. Dopuszcza się również wysiew mieszanek nasion roślin polnych w celu ochrony i poprawy różnorodności biologicznej. Natomiast "pole nieuprawiane" to odłóg, czyli grunty porolne pozostawione bez ingerencji człowieka przez wiele lat, które początkowo zarastają roślinnością segetalną, a następnie ruderalną oraz ekspansywnymi gatunkami krzewów i drzew, jak jeżyna, wierzba, brzoza, olcha. D ARiMR zaznaczył, iż nie kwestionował, że Strona na przedmiotowej działce przeprowadzała działania agrotechniczne w celu uprawy działki rolnej, jednak na podstawie protokołu kontroli organ ustalił, że na działce rolnej "A2" stwierdzono brak zadeklarowanej rośliny strączkowej na ziarno. W związku z powyższym w przypadku płatności PRST stwierdzono różnicę pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną (0,80 ha), a powierzchnią stwierdzoną (0,00 ha) wynoszącą 0,80 ha, co stanowi przedeklarowanie powierzchni na poziomie 100%. W konsekwencji takiego stanu rzeczy w niniejszej sprawie słusznie zastosowano w zakresie płatności PRST art. 19 ust. 2 i 3 rozporządzenia 640/2014 stanowiący, iż jeśli różnica ta przekracza 50 %, w odniesieniu do danej grupy upraw nie przyznaje się żadnej pomocy obszarowej ani wsparcia obszarowego. Ponadto beneficjent podlega dodatkowej karze równej kwocie pomocy lub wsparcia odpowiadającej różnicy między obszarem zgłoszonym a obszarem zatwierdzonym zgodnie z art. 18 oraz jeśli kwota obliczona zgodnie z ust. 1 i 2 nie może być w całości odliczona w ciągu trzech kolejnych lat kalendarzowych następujących po roku kalendarzowym, w którym dokonano ustalenia, zgodnie z przepisami ustanowionymi przez Komisję na podstawie art. 57 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 anuluje się saldo pozostałe do spłaty. Strona na ww. decyzję złożyła skargę do Sądu. W skardze tej wskazała, że sporna kwestia to płatność do powierzchni upraw roślin strączkowych. Skarżący wskazał, że działka, na której zadeklarował uprawę roślin strączkowych na początku maja 2017 r. została uprawiona pod zasiew, którego dokonano. Z uwagi, że maj był suchy rośliny rzadko wschodziły, niesprzyjające warunki pogodowe i słaba jakość gruntu spowodowała, że uprawa wyginęła. Skarżący zgodził się ze stwierdzeniem, że nie przysługuje mu płatność do uprawy roślin strączkowych, ale nie zgodził się z nałożoną karą na lata następne. Podniósł, iż nie dokonał żadnego nadużycia, grunt został przygotowany i zasiany, a na jakość uprawy nie miał wpływu. D ARiMR w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga okazała się niezasadna. W sprawie nie ma sporu co do kwot przyznanej płatności JPO oraz PZZ. Strona również nie kwestionuje odmowy przyznania płatności do powierzchni upraw roślin strączkowych na ziarno (PRST). Rozstrzygnięcie w tym zakresie nie budzi wątpliwości również Sadu. Sąd w pełnym zakresie podziela stanowisko organu zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Strona nie zgadza się z zaskarżoną decyzją w zakresie nałożenia sankcji. W ocenie Sądu również w tym zakresie zaskarżona decyzja jest prawidłowa. Organ w ramach postępowania stwierdził w odniesieniu do płatności PRST przedeklarowanie przez Skarżącego powierzchni na poziomie 100,00 %. Zgodnie z art. 19 ust. 1 Rozporządzenia 640/2014 "jeżeli w odniesieniu do danej grupy upraw, o której mowa w art. 17 ust. 1, obszar zgłoszony do celów jakichkolwiek systemów pomocy obszarowej lub środków wsparcia obszarowego przekracza obszar zatwierdzony zgodnie z art. 18, pomoc oblicza się na podstawie obszaru zatwierdzonego, pomniejszonego o dwukrotność stwierdzonej różnicy, jeśli różnica ta wynosi więcej niż 3 % lub dwa hektary, ale nie więcej niż 20 % obszaru zatwierdzonego. Jeśli różnica ta przekracza 20 % obszaru zatwierdzonego, w odniesieniu do danej grupy upraw nie przyznaje się żadnej pomocy obszarowej ani wsparcia obszarowego." Zgodnie natomiast z art. 19 ust. 2 Rozporządzenia nr 640/2014 "jeśli różnica ta przekracza 50 %, w odniesieniu do danej grupy upraw nie przyznaje się żadnej pomocy obszarowej ani wsparcia obszarowego. Ponadto beneficjent podlega dodatkowej karze równej kwocie pomocy lub wsparcia odpowiadającej różnicy między obszarem zgłoszonym a obszarem zatwierdzonym, zgodnie z art. 18." Przyznanie płatności na rok 2017 do powierzchni upraw roślin strączkowych na ziarno na działce rolnej A2, wobec braku rośliny strączkowej stałoby w sprzeczności z przepisami prawa określonymi w art. 15 ust 2a Ustawy. W przypadku płatności PRST różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną (0,80 ha), a powierzchnią stwierdzoną (0,00 ha) na działce rolnej A2 stanowi przedeklarowanie powierzchni na poziomie 100%. W konsekwencji takiego stanu rzeczy w niniejszej sprawie prawidłowo zastosowano w zakresie płatności PRST art. 19 ust. 2 i Rozporządzenia nr 640/2014 skutkiem czego było nie przyznanie żadnej pomocy obszarowej ani wsparcia obszarowego. Ponadto beneficjent podlega dodatkowej karze równej kwocie pomocy lub wsparcia odpowiadającej różnicy między obszarem zgłoszonym a obszarem zatwierdzonym zgodnie z art. 18. Przywołany przepis nakazuje w sytuacji, w której organ stwierdził różnicę pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną (w sprawie 0,80hz), a powierzchnią stwierdzoną (0,00 ha) powyżej 50% - nie tylko odmowę przyznania płatności (tu PRST), ale również organ zobowiązany jest nałożyć karę. Organ w przedmiotowej decyzji przedstawił sposób wyliczenia przedmiotowej kary. W niniejszej sprawie wyliczona kwota kary administracyjnej wynosi 485,22 zł. D ARiMR ocenił też odwołanie Skarżącego pod kątem wystąpienia przypadku siły wyższej lub nadzwyczajnych okoliczności. W tym zakresie organ prawidłowo powołał art. 31 Ustawy, zgodnie z którym Kierownik Biura Powiatowego ARiMR jest właściwy w sprawach uznawania przypadków działania siły wyższej lub wystąpienia nadzwyczajnych okoliczności, o których mowa w art. 2 ust. 2 Rozporządzenia nr 1306/2013. Na mocy art. 4 ust. 2 Rozporządzenia nr 640/2014 przypadki siły wyższej i nadzwyczajnych okoliczności zgłasza się na piśmie właściwemu organowi wraz z odpowiednimi dowodami wymaganymi przez właściwy organ, w ciągu piętnastu dni roboczych od dnia, w którym beneficjent lub upoważniona przez niego osoba są w stanie dokonać tej czynności. Skarżący w toku prowadzonego postępowania dotyczącego przyznania płatności na rok 2017 nie zgłaszał Kierownikowi Biura Powiatowego ARiMR jakichkolwiek informacji dotyczących wystąpienia na przedmiotowej działce okoliczności, które mogłyby zostać zaklasyfikowane do tego typu zdarzeń. Powołane Rozporządzenie 640/2014 ustala ostateczny termin zgłoszenia takich przypadków przez beneficjenta – w ciągu 15 dni roboczych od dnia, w którym beneficjent lub upoważniona przez niego osoba są w stanie dokonać tej czynności. Skarżący nie zgłosił do organu pierwszej instancji, że z uwagi na warunki pogodowe zadeklarowana uprawa uległa zniszczeniu. Organ nie kwestionował tego, że sporna działka była poddana zabiegom agrotechnicznym. Jednak istotną okolicznością która spowodowała odmowę przyznania płatności oraz nałożenia kary było to, że na działce nie było zadeklarowanej uprawy. Strona nie zgłosiła w wymaganym terminie, że wniosek stał się niepoprawny od czasu jego złożenia (ze względu na zniszczenie uprawy). Z tego też względu nie było podstaw do zastosowania art. 15 ust. 1 Rozporządzenia 640/2014, zgodnie z którym "kar administracyjnych przewidzianych w niniejszym rozdziale nie stosuje się w odniesieniu do części wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność, co do których beneficjent poinformował właściwy organ na piśmie, że wniosek o przyznanie pomocy lub wniosek o płatność jest nieprawidłowy lub stał się niepoprawny od czasu jego złożenia, chyba że właściwy organ powiadomił wcześniej beneficjenta o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu (...)". Na Skarżącego sankcja została nałożona na podstawie art. 19 ust. 2 Rozporządzenia 640/2014. W stanie faktycznym niniejszej sprawy Skarżący nie zgłosił na piśmie Kierownikowi Biura Powiatowego ARMiR wystąpienia siły wyższej (nadzwyczajnych okoliczności) jak również przed wszczęciem kontroli na miejscu Skarżący nie poinformował, że wniosek stał się niepoprawny od czasu jego złożenia. Konsekwencją tych zaniechań było zastosowanie przez organ art. 19 ust. 2 Rozporządzenia 640/2014 - tj. odmowy przyznania płatności oraz nałożenie kary przewidzianej w powołanym przepisie. Z uwagi na brak zgłoszenia organowi pierwszej instancji przed wszczęciem kontroli na miejscu okoliczności, że uprawa łubinu wyginęła ze względu na niesprzyjające warunki pogodowe – nie ma znaczenia to, że Skarżący dokonał zasiewu tej rośliny. O ile Skarżący nie miał wpływu na warunki atmosferyczne które w konsekwencji doprowadziły do "wyginięcia" uprawy, to zobowiązany był o tym poinformować organ do którego złożył wniosek o płatność. Brak zgłoszenia tego faktu skutkował po pierwsze odmową przyznania płatności PSTR i po wtóre nałożeniem sankcji. Mając powyższe na uwadze, Sad na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) skargę oddalił.