I SA/Go 38/13
PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2013-02-20
Skład orzekający: Zbigniew Kruszewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżąca powinna zostać zwolniona od kosztów sądowych w części dotyczącej wpisu od skargi, biorąc pod uwagę jej sytuację materialną i liczbę toczących się spraw?Ratio decidendi
Skarżąca została częściowo zwolniona od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi, ponieważ jej sytuacja materialna, w tym niskie dochody netto, brak oszczędności, posiadanie jedynie mieszkania o niewielkiej powierzchni oraz prowadzona egzekucja administracyjna, uzasadniała przyznanie prawa pomocy. Dodatkowo, odmowa zwolnienia mogłaby istotnie ograniczyć jej prawo do sądu, biorąc pod uwagę liczbę toczących się spraw.Stan faktyczny
Skarżąca J.Ś. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej dotyczącą podatku VAT. Do wniosku dołączyła oświadczenia o swojej trudnej sytuacji materialnej, w tym niskich dochodach, braku oszczędności, posiadaniu mieszkania i prowadzonej egzekucji administracyjnej. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
1. Zwolniono skarżącą od wpisu od skargi; 2. W pozostałym zakresie wniosek oddalono.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 lutego 2013 r. wniosku J.Ś. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J.Ś. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za wrzesień 2007 r. postanowił: 1. zwolnić skarżącą od wpisu od skargi; 2. w pozostałym zakresie wniosek oddalić.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi ustalonego na 100 zł skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Do wniosku dołączyła pismo zatytułowane zażaleniem na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu, które jednak - z uwagi na treść - zostało zakwalifikowane przez Przewodniczącego Wydziału I tut. sądu jako wniosek o przyznanie prawa pomocy. Z oświadczeń zawartych w samym wniosku jak i we wspomnianym piśmie wynikało, że skarżąca nie ma oszczędności, a jej jedyny majątek stanowi mieszkanie o pow. 46 m. kw. Utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę wynoszącego netto 1.013,04 zł. Mieszka z konkubentem, który zarabia 500 zł miesięcznie. Przeciwko skarżącej prowadzona jest egzekucja administracyjna.
Prawo pomocy w zakresie częściowym, czyli takim jakiego przyznania domagała się skarżąca, przysługuje w razie wykazania, że poniesienie całości kosztów postępowania mogłoby narazić wnioskodawcę lub jego rodzinę na uszczerbek utrzymania koniecznego (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).
Z oświadczeń skarżącej, dodatkowo popartych dokumentem potwierdzającym wysokość dochodów wynikają powyższe przesłanki. Skarżąca, na skutek zajęcia egzekucyjnego, uzyskuje niewysokie wynagrodzenie. Nie może być one uznane za wystarczające do poczynienia jakichkolwiek oszczędności bądź wydatków innych niż służące bieżącemu - koniecznemu utrzymaniu, w tym: kosztów sądowych. Na ocenę przesłanek prawa pomocy wpływa również fakt, iż ze skarg J.Ś. przed tut. sądem toczy się łącznie 11 spraw, w których wezwano ją do uiszczenia wpisu. Odmowa zwolnienia od kosztów sądowych istotnie ograniczyłaby w tej sytuacji prawo skarżącej do poddania kontroli sądowej wydanej w jej sprawie decyzji podatkowej. Uwzględniając jednak, że jedyną opłatą podlegającą uiszczeniu na obecnym etapie postępowania jest wpis od skargi, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło