I SA/Go 384/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 sierpnia 2013 r. sprawy ze skargi A.D. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przeprowadzenia dowodów postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] czerwca 2013r. A.D. złożyła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2013r. nr [...] w przedmiocie odmowy przeprowadzenia dowodów i postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia z dnia [...] kwietnia 2013r. o takim samym numerze w przedmiocie określenia wysokości nieprzekazanej organowi egzekucyjnemu wierzytelności. W skardze zawarła wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 23 lipca 2013 r. ww. skarga, na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, została rozdzielona. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 1§ 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej "P.p.s.a.". W myśl art. 3 § 1 tej ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Art. 3 § 2 P.p.s.a. stanowi natomiast, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 6) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 7) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 8) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Nadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Przepis ten wyznacza kategorię spraw, które mogą być przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego. Jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, Sąd na postawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. skargę odrzuca. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi było postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2013r. nr [...] odmawiające przeprowadzenia wnioskowanych przez stronę dowodów. Odnosząc powyższe do regulacji art. 3 § 2 P.p.s.a. podnieść należy, że zaskarżone postanowienie nie mieści się w katalogu aktów lub czynności objętych zakresem właściwości sądów administracyjnych zawartym w tym przepisie; przede wszystkim nie jest ono decyzją administracyjną, ani też postanowieniem, na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie, a także postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty. Nie podlega tym samym zaskarżeniu w drodze skargi do sądu administracyjnego. Dodać przy tym należy, że z uwagi na powyższe, rozpoznaniu nie podlega wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Bowiem, skoro zaskarżone postanowienie nie podlega kontroli sądu administracyjnego, to trudno mówić o terminie do wniesienia skargi, i w konsekwencji rozpoznawać jego uchybienie. Mając na względzie powyższe, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.