I SA/Go 385/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 grudnia 2016 r. wniosków L.K. i W.K. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie ze skargi L.K. i W.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dochodu za 2008 rok niepowodującego powstania zobowiązanie podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych 1) zwolnić skarżących od wpisu od skargi, 2) ustanowić dla skarżących doradcy podatkowego, 3) w pozostały zakresie wniosek oddalić. Skarżący, w odrębnych wnioskach, zgodnie wnieśli o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego. Z ich oświadczeń i złożonych dokumentów złożonych do akt prowadzonej równolegle z niniejszą sprawy I SA/Go 332/16 wynikało, co następuje Skarżący są małżeństwem, mieszkają razem i wspólnie utrzymują dwoje uczących się dzieci (dwudziestodwuletnią córkę i osiemnastoletniego syna). Są właścicielami domu mieszkalnego. Utrzymują się z wynagrodzenia za pracę uzyskiwanego przez skarżącą a wynoszącego 3.293,21 zł oraz renty otrzymywanej przez skarżącego w wysokości 592,84 zł. Obok normalnych kosztów utrzymania ponoszą wydatki związane ze spłatą kredytów oraz rehabilitacją. W tym stanie rzeczy należało stwierdzić, co następuje. Prawo pomocy w zakresie całkowitym, czyli obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu, przysługuje jeżeli osoba występująca z wnioskiem wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 - dalej: "p.p.s.a."), w zakresie częściowym natomiast, jeżeli wykaże, że poniesienie pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W przypadku skarżących zasadne było zwolnienie ich od wpisu od skargi i ustanowienie doradcy podatkowego. Z przedstawionych przez nich dokumentów i oświadczeń wynikało bowiem, że nie mają oszczędności, a ich stałe, podstawowe wydatki pochłaniają całość dochodów. W tej sytuacji poniesienie kosztów sądowych oraz wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu mogłoby narazić ich na uszczerbek utrzymania koniecznego. Przyznanie pełnomocnika z urzędu uzasadnia również złożony charakter sprawy, o czym świadczy chociażby fakt, że skarga dotyczy decyzji wydanej już po uchyleniu decyzji przez tut. sąd. Uwzględniając powyższe, postanowiono o zwolnieniu skarżących od kosztów sądowych, ustanowiono doradcę podatkowego i oddalono wniosek w pozostałym zakresie, co wynikało z faktu, że jedyną opłatą podlegającą uiszczeniu na obecnym etapie postępowania jest wpis od skargi (art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a.).