I SA/Go 387/05
WyrokWSA w Gorzowie Wielkopolskim2005-10-11
Skład orzekający: Dariusz Skupień, Jacek Niedzielski, Alina Rzepecka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie organu odwoławczego o pozostawieniu odwołania bez rozpoznania jest prawidłowe, jeśli strona skarżąca mimo wezwań nie uzupełniła braków formalnych odwołania, polegających na braku zarzutów przeciwko decyzji i określenia zakresu żądania?Ratio decidendi
Postanowienie organu odwoławczego o pozostawieniu odwołania bez rozpoznania jest zasadne, gdy strona skarżąca mimo dwukrotnego wezwania nie uzupełniła braków formalnych odwołania, polegających na braku zarzutów przeciwko decyzji oraz określenia istoty i zakresu żądania. Odwołanie, aby spełniać wymogi formalne, musi zawierać konkretne zarzuty wobec decyzji organu pierwszej instancji oraz precyzyjnie określać żądanie strony.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi spółki D sp. z o.o. w likwidacji na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej o pozostawieniu bez rozpoznania odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w sprawie podatku od towarów i usług za listopad 2002 roku. Spółka wniosła odwołanie od decyzji określającej zobowiązanie podatkowe, jednak nie uiściła opłaty skarbowej i nie uzupełniła braków formalnych odwołania, mimo wezwań organów obu instancji. Skarżąca podnosiła, że zapłaciła należność, jednak nie sprecyzowała zarzutów wobec decyzji ani zakresu żądania.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Skupień (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jacek Niedzielski,, Asesor WSA Alina Rzepecka, Protokolant Referent stażysta Danuta Chorabik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2005 r. sprawy ze skargi D sp. z o. o. w likwidacji na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania odwołania w sprawie podatku od towarów i usług za listopad 2002 roku. oddala skargę
I SA/GO 387/05
UZASADNIENIE
Skarżący Zakład Opakowań Drewnianych "D" Spółka z o.o. w likwidacji wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2004r. nr [...].
W sprawie był następujący stan faktyczny.
Dnia [...] marca 2004r. Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem nr [...] wszczął z urzędu postępowanie podatkowe wobec Zakładu Produkcji Opakowań Drewnianych "D" Spółka z o.o. w likwidacji, w zakresie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za listopad 2002r., z powodu niezapłacenia przez ww. podatnika kwoty deklarowanego zobowiązania podatkowego za ten miesiąc. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2004r., nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego określił podatnikowi zobowiązanie podatkowe w zakresie podatku od towarów i usług za listopad 2002r. w wysokości 93 zł. W przedmiotowej decyzji Strona została prawidłowo pouczona o przysługującym jej prawie do złożenia odwołania oraz o warunkach jakie powinno ono spełniać.
Od przedmiotowej decyzji organu pierwszej instancji, Strona wniosła odwołanie z dnia 26 kwietnia 2004r., w którym wyjaśniła, że zobowiązania z tytułu zaległości podatkowych firmy były zaspokojone z wpłaty dokonanej z Urzędu Skarbowym (k. 7 tom I).
Z uwagi na fakt, iż od odwołania z dnia 26 kwietnia 2004r. nie uiszczono opłaty skarbowej oraz nie spełniało ono wymogów określonych w art. 222 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), Naczelnik Urzędu Skarbowego pismem z dnia [...] kwietnia 2004r., nr [...] wezwał Stronę do uzupełnienia opłaty skarbowej oraz braków w odwołaniach (k. 29 tom I). Przedmiotowe pismo zostało doręczone Stronie dnia 30 kwietnia 2004r. Dnia [...] maja 2004r. w Urzędzie Skarbowym, Strona uiściła opłatę skarbową od odwołania z dnia 26 kwietnia 2004r. oraz złożyła pismo z dnia 07 maja 2004r. stanowiące uzupełnienie ww. odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] kwietnia 2004r., nr [...].
Stosownie do treści art. 227 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz, U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), organ I instancji przesłał odwołanie wraz z aktami sprawy organowi odwoławczemu. Organ II instancji mając na uwadze fakt, że odwołanie z dnia [...] kwietnia 2004r. oraz pismo z dnia 07 maja 2004r. nie zawierało zarzutów przeciw decyzji oraz zakresu żądania, na podstawie art. 169 § 1 w związku z art. 222 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), pismem z dnia [...]maja 2004r., nr [...] (k. 4 tom II), wezwał Stronę do usunięcia braków w odwołaniu w terminie 7 dni od otrzymania pisma. W przedmiotowym piśmie Strona została pouczona, iż niewypełnienie powyższego warunku spowoduje pozostawienie odwołania bez rozpoznania, zgodnie z art. 228 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej. Wyżej wymienione pismo zostało skutecznie doręczone Stronie dnia 28 maja 2004r. (adnotacja na zwrotnym potwierdzeniu odbioru).
Pismem z dnia 02 czerwca 2004r., skierowanym do Dyrektora Izby Skarbowej , Strona poinformowała, że należność za listopad 2002r. została w całości uregulowana (k. 11 tom II), jednakże nie uzupełniła braków, do usunięcia których została wezwana przez organ odwoławczy. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2004r., nr [...], organ odwoławczy pozostawił odwołanie bez rozpoznania.
Zakład Produkcji Opakowań Drewnianych "D" Spółka z o.o. w likwidacji wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim.
Strona Skarżąca w skardze z dnia 27 lipca 2004r. podniosła, że pomimo,
iż przesłała kserokopię dowodu wpłaty 93 zł tytułem zapłaty za podatek od towarów i usług za listopad 2002r. Dyrektor Izby Skarbowej nie uwzględnił tej wpłaty w swoim postanowieniu z dnia [...] czerwca 2004r. W związku z tym, Podatnik wnosi o uchylenie ww. postanowienia z dnia [...] czerwca 2004r., nr [...] i przekazanie sprawy do rozpoznania.
Dyrektor Izby Skarbowej udzielając odpowiedzi wniósł
o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim zważył co następuje.
Skarga nie jest zasadna.
Sąd w tym postępowaniu rozpoznał skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2004r., pozostawiając bez rozpatrzenia odwołanie z dnia 26 kwietnia 2004r. skarżącego na decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] kwietnia 2004r. nr [...] określającej w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad 2002 zobowiązanie podatkowe w wysokości 93 zł albowiem nie spełniało ono warunków wynikających z art. 222 ww. ustawy.
Skarżący w punkcie Vii swojej skargi wniósł o uchylenie tego postanowienia wydanego, jak sam nazywa "w sprawie naliczenia podatku od towarów i usług za listopad 2002r. w wysokości 93 zł". Na wstępie swojego uzasadnienia podniósł iż w piśmie z dnia [...] czerwca 2004r. kierowanym do Dyrektora Izby Skarbowej , wyjaśnił iż pod względem formalnym nie podnosi żadnych zarzutów do zaskarżonych decyzji, jedynie wnosi o przychylne załatwienie decyzji, które złożył i umorzenia wszystkich zaległości podatkowych objętych niniejsza skargą. Następnie podniósł iż pismem z dnia [...] czerwca 2004r. poinformował Dyrektora Izby Skarbowej o dokonaniu wpłaty 93 zł odnoszącego się do należnego podatku od towarów i usług za listopad 2002r. przesyłając ksero dokonanej wpłaty.
Skarga kończy się stwierdzeniem iż jest zasadna i winna być uwzględniona ponieważ, zdaniem skarżącego, Dyrektor Izby Skarbowej , w tej sytuacji skarżącego winien rozpatrzyć wniosek likwidatora o umorzenie niezapłaconych podatków, powstałych z winy Urzędu Skarbowego.
Odnosząc się do ostatniego zdania wniesionej skargi należy zauważyć iż przedmiotem skargi nie była decyzja Dyrektora Izby Skarbowej wydawana w sprawie dotyczącej umorzenia zaległości podatkowej. Sąd miał rozstrzygnąć czy wydane przez Dyrektora Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] czerwca 2004r. nr [...] było prawidłowe.
Zgodnie ze wskazanym w tym postanowieniu art. 228 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia pozostawienie odwołania bez rozpatrzenia, jeżeli nie spełnia warunków wynikających z art. 222 ww. ustawy.
Art. 222 tejże ustawy wymaga, aby odwołanie od decyzji organu podatkowego zawierało zarzuty przeciwko decyzji określające istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie.
Odwołanie od decyzji, jako jedno z podań w rozumieniu art. 168 Ordynacji podatkowej, powinno odpowiadać warunkom formalnym określonym w tym przepisie oraz wymienionym w art. 222 ww. ustawy. Jeżeli podanie (w tym przypadku odwołanie), nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że nieuzupełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia (art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej)
Pismem Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] kwietnia 2004r. skarżący
został wezwany do uzupełnienia braków poprzez uiszczenie opłaty oraz braków w odwołaniu (k. 29, tom I akt adm.).
Odpowiadając na pismo, złożył pismo z dnia 07 maja 2004r., w którym ponownie oświadczył, że zobowiązanie w kwocie 93 zł zapłacił (k. 14, tom I akt adm.).
Pismem z dnia [...] maja 2004r., Dyrektor Izby Skarbowej , także wezwał skarżącego do uiszczenia braków wniesionego odwołania uzupełnionego pismem z dnia [...] maja 2004r., poprzez wskazanie zarzutów, określenie istoty i zakresu żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazania dowodów uzasadniających to żądanie albowiem wniesione odwołanie nie zawiera zarzutów przeciwko decyzji oraz zakresu żądania strony, co do rozstrzygnięcia organu odwoławczego.
W piśmie tym pouczono skarżącego, iż nieusunięcie braków w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego pisma spowoduje skutki z art. 228 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia pozostawienie odwołania bez rozpatrzenia, jeżeli nie spełnia warunków wynikających z art. 222 tej ustawy. (k. 4 tom, II akt adm.)
Skarżący udzielając odpowiedzi na to pismo ponownie podkreślił iż należność ta została w całości uregulowana (k. 11, tom II akt adm.)
W tym miejscu należy podkreślić iż w decyzji z dnia [...] kwietnia 2004r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego, określił zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiąc listopad 2002r. w kwocie 93 zł. W uzasadnieniu podkreślił iż w zakresie określenia zobowiązania podatkowego za miesiąc listopad 2002r., stwierdzono, że skarżący złożył w dniu [...] grudnia 2002r. deklarację VAT-7 za miesiąc Iistopad2002r., w której zadeklarował zobowiązanie podatkowe podlegające wpłacie na rachunek Urzędu Skarbowego w kwocie 93 zł. Mimo obowiązku wynikającego z art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 08 stycznia 1993 o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym, skarżąca spółka w obowiązującym terminie nie zapłaciła deklarowanego zobowiązania podatkowego.
W dalszej części uzasadnienia stwierdzono iż na poczet tego zobowiązania podatkowego została zarachowana kwota 92,60 zł z dokonanej [...] lutego 2003r. wpłaty. Ustalono, iż zaległość za ten miesiąc wynosi kwotę 0,40 zł, oznacza to iż organ podatkowy dokonał zaliczenia na poczet istniejącego zobowiązania podatkowego dokonanej przez skarżącego zapłaty.
Skarżący dnia [...] lutego 2003r. dokonał wpłaty kwoty 145,40 zł tytułem zobowiązania podatku od towarów i usług za miesiąc listopad 2002r. oraz styczeń 2003r., jak również kosztów upomnienia. (k. 9 sygn. akt I SA/Go 387/05)
Mając powyższe na uwadze, organ I jak i II instancji wzywał skarżącego do dokładnego sprecyzowania odwołania poprzez skonkretyzowanie zarzutów przeciwko wydanej decyzji oraz wskazania żądania, to znaczy: skarżący powinien wskazać i na to na czym jego zdaniem polegała błędna decyzja Urzędu Skarbowego jak również oświadczyć czy żąda jej uchylenia.
Skarżący, pomimo dwukrotnego wezwania podnosił iż dokonał już zapłaty, pomimo tego, że okoliczność ta została w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przez Urząd Skarbowy uwzględniona.
Uznać więc należało iż Dyrektor Izby Skarbowej , zasadnie przyjął, że wniesione odwołanie nie spełnia wymogów formalnych z art. 222 Ordynacji podatkowej albowiem nie zawiera zarzutów przeciwko wydanej decyzji, których podstawą byłoby wskazanie naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe stosowanie, sprzeczność istotnych ustaleń z treścią zebranego materiału dowodowego lub inne naruszenie przepisów postępowania podatkowego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Nie zawierało ono również istoty i zakresu żądania, przez które należy rozumieć obowiązek wnoszącego odwołanie do wskazania tego czy domaga się zmiany czy też uchylenia decyzji oraz czy rozstrzygnięcie organu odwoławczego ma dotyczyć całej decyzji, czy tylko j ej części.
Mając więc na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę należało oddalić.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło