I SA/Go 387/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Skowrońska – Pastuszko po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji ostatecznej w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2016 r. postanawia sprostować błąd rachunkowy w punkcie drugim formuły sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 16 listopada 2017 r., sygn. akt I SA/Go 387/17 w ten sposób, że w miejsce kwoty 680 zł (sześćset osiemdziesiąt złotych), wpisać kwotę 685,20 zł (sześćset osiemdziesiąt pięć złotych 20/100). W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...], S.M. - reprezentowana przez adwokata – wniosła m.in. o zasądzenie od organu kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego oraz wydatków na korespondencję w kwotach po 5,20 zł za przesyłkę. Po rozpoznaniu skargi S.M. na ww. decyzję wyrokiem z dnia 16 listopada 2017 r., sygn. akt I SA/Go 387/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim uchylił zaskarżoną decyzję, jednocześnie w pkt 2 formuły sentencji wyroku zasądzając od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej kwotę 680 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – zwanej P.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowania Sąd może dokonać na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze cyt. ustawy). Za błąd rachunkowy uznaje się błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia badań arytmetycznych, w szczególności błędne zsumowanie lub odjęcie poszczególnych pozycji (por. postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 887/04). Stosownie do art. 200 P.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Z art. 205 § 2 tej ustawy wynika natomiast, że do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez Sąd osobistego stawiennictwa strony. Skarżąca – reprezentowana przez adwokata - w skardze wniosła o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego oraz wydatków na korespondencję w kwotach po 5,20 zł za przesyłkę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w punkcie drugim sentencji wyroku z dnia 16 listopada 2017 r., na skutek błędu rachunkowego, polegającego na błędnym zsumowaniu poszczególnych pozycji kosztowych, mylnie oznaczył kwotę należnych stronie skarżącej od organu kosztów postępowania, pomijając niezbędny koszt postępowania w postaci wydatku w kwocie 5,20 zł poniesionego z tytułu nadania do Sądu przesyłki zawierającej skargę. Należne skarżącej koszty wynosiły 685,20 zł, a nie jak błędnie wskazano w punkcie drugim ww. wyroku 680 zł. Powyższy błąd rachunkowy podlega sprostowaniu na podstawie art. 156 § 1 P.p.s.a, o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.