I SA/Go 389/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Niedzielski po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z 13 listopada 2018 r. sygn. akt I SA/Go 389/18 w sprawie ze skargi G Sp. z o.o. z na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od października do grudnia 2014 r. postanawia: odrzucić zażalenie. Skarżąca G sp. z o.o. wniosła skargę na wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Postanowieniem z 13 listopada 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim utrzymał w mocy postanowienie Referendarza sądowego wydane w przedmiocie prawa pomocy. Odpis powyższego postanowienia doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej. Następnie pismem z [...] listopada 2018 r. skarżąca Spółka wniosła zażalenie na postanowienie Sądu z 15 listopada 2018 r. sygn. akt I SA/Go 389/18 wydane w sprawie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuję: Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w tymże przepisie. W myśl art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia, zastosowanie znajdują odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, a zatem do niniejszego postępowania zastosowanie będzie miał także art. 178 p.p.s.a. W przepisie tym ustawodawca zawarł przesłanki odrzucenia skargi kasacyjnej. Przesłankami tymi są wniesienie skargi kasacyjnej (stosownie do art. 197 § 2 p.p.s.a. - zażalenia) po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej oraz nie uzupełnienie w wyznaczonym terminie braków skargi (zażalenia). W przypadku zatem wystąpienia jednej z przesłanek określonej powołanym wyżej przepisem, Sąd na posiedzeniu niejawnym zobowiązany jest takie zażalenie odrzucić. Stosownie do brzmienia art. 194 § 3 p.p.s.a., zażalenie winno czynić zadość wymaganiom przypisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Przechodząc do rozpoznania wniesionego zażalenia na postanowienie Sądu wydane w przedmiocie prawa pomocy w pierwszej kolejności wskazać należy, że wydane zostało ono 13 listopada 2018 r., a nie jak wskazała strona skarżąca w dniu 15 listopada 2018 r. Ponieważ z treści zażalenia wynikało również, że dotyczy ono postanowienia Sądu wydanego w przedmiocie prawa pomocy, a w sprawie w listopadzie zostało wydane jedno postanowienie w tym przedmiocie, Sąd przyjął, że przedmiotem zażalenia jest postanowienie Sądu z 13 listopada 2018 r. sygn. akt I SA/Go 389/18. Podkreślenia wymaga również, że zaskarżone przez Spółkę postanowienie Sądu zostało wydane w wyniku rozpoznania sprzeciwu od postanowienia Referendarza sądowego wydanego w przedmiocie prawa pomocy. W uzasadnieniu postanowienia z 13 listopada 2018 r. Sąd wskazał, że działał na podstawie art. 260 § 2 p.p.s.a. Ponieważ Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim stosownie do brzmienia ww. przepisu działał jako sąd drugiej instancji, postanowienie z 13 listopada 2018 r. było ostateczne i nie przysługiwał od niego żaden środek zaskarżenia. Ponieważ strona skarżąca wniosła środek odwoławczy nieunormowany w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec o niedopuszczalności wniesionego zażalenia i stosownie do brzmienia art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 260 § 2 p.p.s.a. odrzucić je. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.