I SA/Go 39/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 czerwca 2013 r. wniosku J.Ś. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie ze skargi J.Ś. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik 2007 r. postanowił: 1. ustanowić dla skarżącej doradcę podatkowego; 2. w pozostałym zakresie wniosek oddalić. Po doręczeniu odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem skarżąca wystąpiła z kolejnym już wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Po prawomocnym zwolnieniu jej od opłat sądowych, tym razem - obok ponownego żądania zwolnienia od kosztów sądowych - zwróciła się również o ustanowienie doradcy podatkowego, a to w związku z prawnym przymusem sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika. Z oświadczeń skarżącej wynika, że nie ma ona oszczędności, a jej jedyny majątek stanowi mieszkanie o pow. 46 m. kw. Utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę wynoszącego netto i po dokonaniu potrącenia egzekucyjnego 1.006,19 zł. Mieszka z konkubentem, który zajmuje się prowadzeniem działalności gospodarczej. Przeciwko skarżącej i jej konkubentowi prowadzone są postępowania egzekucyjne. Sytuacja majątkowa skarżącej nie uległa zmianie w porównaniu z ustaloną podczas rozpoznawania wcześniejszych wniosków o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy w zakresie całkowitym, czyli takim jakiego tym razem domagała się skarżąca, przysługuje w razie wykazania, że osoba występująca z wnioskiem nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.". Prawo pomocy w zakresie częściowym natomiast przysługuje w razie wykazania przez wnioskodawcę, że nie jest w stanie ponieść całości kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) Wniosek skarżącej okazał się częściowo uzasadniony. Skarżąca nie ma oszczędności, a jej zarobki nie pozwalają na sfinansowanie wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika. Odmowa ustanowienia doradcy podatkowego mogłaby w tej sytuacji stanowić przeszkodę w skorzystaniu z prawa do zaskarżenia niekorzystnego dla skarżącej wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Stąd na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. postanowiono jak w punkcie 1 sentencji. Jednocześnie na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. odmówiono zwolnienia od kosztów sądowych, ponieważ w postępowaniu w niniejszej sprawie skarżąca już korzysta ze zwolnienia od wszelkich opłat sądowych zgodnie z postanowieniem z 27 maja 2013 r.