I SA/Go 407/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Rennert Sędziowie Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska (spr.) Sędzia WSA Stefan Kowalczyk Protokolant Sekretarz sądowy Danuta Chorabik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 października 2012 r. sprawy ze skargi D.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od grudnia 2005 r. do grudnia 2006 r. oraz za kwiecień 2007 r. oddala skargę. Skarżący- D.S.- złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej nr [...] z dnia [...] marca 2012r. Zaskarżona decyzja utrzymywała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] listopada 2011r. Nr [...], wydaną w przedmiocie orzeczenia o solidarnej ze Spółką F Sp. z o.o. drugim członkiem zarządu ww. spółki- S.O., odpowiedzialności podatkowej D.S. jako członka zarządu z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące od grudnia 2005r. do grudnia 2006r. oraz kwiecień 2007r. Zaskarżona decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym: W dniu [...] grudnia 2011r. Naczelnik Urzędu Skarbowego doręczył F Sp. z o.o. decyzję Nr [...] z dnia [...] grudnia 2010r., określającą prawidłową wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2005 r. w kwocie 75.099 zł, a w dniu [...] grudnia 2010r. - decyzję Nr [...] z dnia [...] grudnia 2010 r., określającą prawidłowe wysokości zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2006 r. w łącznej kwocie 869.809,00 zł. W dniu [...] marca 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej wydał postanowienie Nr [...], którym stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego Nr [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2005 r. W dniu [...] maja 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem sprawę zwrócił organowi pierwszej instancji, w celu dokonania wymiaru uzupełniającego w części dotyczącej określenia kwoty zobowiązania podatkowego za miesiąc wrzesień 2006 r. W dniu [...] czerwca 2011 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego wydał decyzję Nr [...] doręczoną w dniu 8 czerwca 2011 r., którą określił Spółce kwotę uzupełniającego zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług za miesiąc wrzesień 2006 r. w wysokości 746,00 zł. W dniu [...] września 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej wydał decyzję Nr [...], którą uchylił zaskarżoną decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] grudnia 2010 r. w części dotyczącej określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące: marzec 2006 r. w wysokości 52.112,00 zł, kwiecień 2006 r. w wysokości 74.755,00 zł oraz grudzień 2006 r. w wysokości 42.582,00 zł i w tym zakresie określił zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiące: marzec 2006 r. w wysokości 51.391,00 zł, kwiecień 2006 r. w wysokości 74.286,00 zł oraz grudzień 2006 r. w wysokości 42.402,00 zł, a w pozostałym zakresie utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W dniach: 8 grudnia 2010r. oraz 18 marca 2011r. Naczelnik Urzędu Skarbowego doręczył ww. Spółce postanowienia w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności ww. decyzjom. W dniu [...] grudnia 2010 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego wystawił tytuł wykonawczy Nr [...], obejmujący zaległość podatkową Spółki w podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2005r., który skierował następnie do egzekucji administracyjnej. W wyniku podjętych przez organ egzekucyjny czynności nie uzyskano środków pieniężnych. W dniu [...] marca 2011 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego wystawił tytuły wykonawcze o numerach: [...], obejmujące zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2006 r., które skierował następnie do egzekucji administracyjnej. W wyniku podjętych przez organ egzekucyjny czynności nie uzyskano środków pieniężnych, W dniu [...] czerwca 2007 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego wystawił tytuł wykonawczy Nr [...], obejmujący zaległość podatkową F Sp. z o.o. w podatku od towarów i usług za miesiąc kwiecień 2007 r. w kwocie 23.730,00 zł, powstałą wskutek braku zapłaty zadeklarowanego przez Spółkę podatku. W wyniku pobrania przez poborcę skarbowego w dniu [...] października 2007 r. kwoty 3.816,60 zł oraz w dniu [...] grudnia 2007 r. kwoty 389,94 zł, Spółce do zapłaty pozostała zaległość podatkowa za kwiecień 2007 r. w kwocie 19.523,46 zł. W dniu [...] grudnia 2010r. F Sp. z o.o. wniosła odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego Nr [...] z dnia [...] grudnia 2010 r., określającej prawidłową wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2005 r. w kwocie 75.099 zł oraz z dnia [...] grudnia 2010 r. Nr [...], określającej prawidłowe wysokości zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2006 r. w łącznej kwocie 869.809,00 zł. W dniu [...] sierpnia 2011r. Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia [...] lipca 2011r. Nr [...] z urzędu wszczął postępowanie podatkowe w sprawie orzeczenia o solidarnej ze spółką F Sp. z o.o. oraz drugim członkiem zarządu ww. spółki, odpowiedzialności podatkowej D.S. – jako członka zarządu ww. Spółki za jej zaległości podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące: grudzień 2005 r., od stycznia do grudnia 2006 r. oraz kwiecień 2007 r., wraz z odsetkami za zwłokę oraz kosztami postępowania egzekucyjnego. W dniu [...] sierpnia 2011 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego wszczął postępowanie w ww. zakresie wobec drugiego członka zarządu ww. Spółki – S.O.. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2011r. organ I instancji włączył do akt sprawy uzyskane z Oddziału Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego, poświadczone za zgodność z oryginałem kserokopie informacji o zarządzie Spółki F Sp. z o.o. z dnia [...] czerwca 2004r., umowy spółki, pisma wiceprezesa zarządu K.J. z dnia [...] czerwca 2004 r., postanowienia Sądu Rejonowego Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego z dnia [...] lipca 2004 r. sygn. akt [...]. Zawiadomieniem z dnia 7 października 2011r. organ zawiadomił Stronę o możliwości wypowiedzenia się w sprawie zgromadzonego materiału dowodowego. W dniu [...] listopada 2011 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego wydał decyzję Nr [...], którą orzekł o solidarnej ze Spółką F Sp. z o.o., i drugim członkiem zarządu ww. Spółki – S.O., odpowiedzialności podatkowej D.S. jako członka zarządu ww. Spółki za zaległości podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące od grudnia 2005 r. do grudnia 2006r. oraz kwiecień 2007r. w łącznej kwocie 926.291,46 zł wraz z należnymi odsetkami za zwłokę od ww. zaległości podatkowych, naliczonymi do dnia wydania tej decyzji w łącznej kwocie 586.412,00 zł oraz kosztami postępowania egzekucyjnego w łącznej kwocie 19.596,50 zł. W dniu [...] listopada 2011r. D.S. potwierdził własnoręcznym podpisem doręczenie ww. decyzji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki listowej nr [...] (karta-202), Pismem z dnia [...] grudnia 2011 r. nadanym w dniu 12 grudnia 2011 r. wniesione zostało odwołanie od ww. decyzji. Pismem z dnia [...] stycznia 2012 r., doręczonym w dniu 9 stycznia 2012 r., Dyrektor Izby Skarbowej wezwał D.S. do usunięcia braku odwołania poprzez złożenie własnoręcznego podpisu. W dniu 12 stycznia 2012 r. D.S. w siedzibie Izby Skarbowej, złożył własnoręczny podpis na odwołaniu złożonym za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego. Pismem z dnia [...] stycznia 2012r. doręczonym w dniu 7 lutego 2012 r., organ odwoławczy zawiadomił Stronę o możliwości wypowiedzenia się w sprawie zgromadzonego materiału dowodowego. Pismem z dnia [...] lutego 2012r., złożonym w dniu 15 lutego 2012 r. do sprawy zgłosił się adwokat A.J., nie załączając do akt sprawy pełnomocnictwa do reprezentowania D.S.. Pismem z dnia [...] lutego 2012 r., (doręczonym w dniu 5 marca 2012 r.), Dyrektor Izby Skarbowej wezwał A.J. do przedłożenia pełnomocnictwa. Adwokat, pełnomocnictwo do reprezentowania D.S. do akt sprawy złożył 12 marca 2012 r. W dniu [...] marca 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej wydał decyzję Nr [...] utrzymującą w mocy zaskarżoną decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] listopada 2012 r. Nr [...]. Na przedmiotową decyzję strona skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] listopada 2011 r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej ze Spółką F Sp. z o.o. i drugim członkiem zarządu ww. Spółki – S.O., odpowiedzialności podatkowej D.S., jako członka zarządu ww. Spółki za zaległości podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące od grudnia 2005 r. do grudnia 2006 r. oraz kwiecień 2007 r. w łącznej kwocie 926.291,46 zł wraz z należnymi odsetkami za zwłokę od ww. zaległości podatkowych, naliczonymi do dnia wydania zaskarżonej decyzji w łącznej kwocie 586.412,00 zł oraz kosztami postępowania egzekucyjnego w łącznej kwocie 19.596,50 zł. W skardze strona zarzuciła "naruszenie przepisów prawa o postępowaniu w stopniu mającym istotny wpływ na wynik podjętych rozstrzygnięć, jak również nie uwzględnienie istotnych okoliczności stanu faktycznego poddających pod wątpliwość zasadność i prawidłowość końcowego wyniku sprawy". Wskazując na naruszenie przepisu art. 108 § 2 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) – dalej Ordynacja podatkowa - Strona skarżąca podała, że decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] września 2011r. uchylała decyzję organu pierwszej instancji w części określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące marzec, kwiecień i grudzień 2006 r. i określająca zobowiązania podatkowe za ww. okresy na kwoty odpowiednio 51.391 zł, 74.286 zł, i 42.402 zł, a w pozostałym zakresie utrzymująca zaskarżoną decyzję w mocy. Przedmiotowa decyzja "doręczona została Stronie w dniu 8 września 2011 r., w związku z czym stalą się ona ostateczna z upływem dnia 10.10.2011 r." Strona wskazała również, że postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] lipca 2011r. wszczynające postępowanie podatkowe w przedmiotowej sprawie "nie zostało faktycznie doręczone stronie". W ocenie strony, rozstrzygnięcie organu podatkowego – orzekające o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej - co do wysokości należności podatkowej oparte jest na jego ustaleniach w stosunku do pierwotnego dłużnika podatkowego, oznacza, że decyzja o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej może być w zasadzie wydana dopiero wówczas, gdy decyzja wobec pierwotnego dłużnika stanie się ostateczna. W ocenie strony dla orzeczenia odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej niezbędne jest, aby wysokość długu ciążącego na podmiocie głównym miała charakter stały, co do zasady wiąże się z ostatecznością i prawomocnością decyzji określających prawidłowe wysokości zobowiązań podatkowych. Strona skarżąca zarzuca ponadto, że w aktach sprawy brak jest postanowienia w przedmiocie wszczęcia postępowania karnego skarbowego, a skarżący dotychczas nie został postawiony w stan oskarżenia. Podnosi przy tym, że ustalenia organu odwoławczego w zakresie zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych objętych postępowaniem w przedmiotowej sprawie opierają się na znajdujących się w aktach sprawy kartach 211 i 212, które nie stanowią dokumentów urzędowych. Nie zostały bowiem opatrzone podpisami osób, które je sporządziły. Powyższe, zdaniem Skarżącej wskazuje na dowolność poczynionych przez organ odwoławczy ustaleń w ww. zakresie. Ponadto w piśmie procesowym z dnia 11 października 2012 r. pełnomocnik skarżącego wskazał, że organ w toku postępowania w żaden sposób nie podjął działań mających na celu zakomunikowanie stronie o wszczętym postępowaniu karno-skarbowym. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie. W piśmie procesowym z dnia [...] października 2012r. organ powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego sygn. akt P 30/11 przesłał kserokopię doręczonego skarżącemu pisma Urzędu Skarbowego z [...] grudnia 2011 r., zawierającego pouczenie o uprawnieniach i obowiązkach podmiotu zbiorowego F Sp. z o.o. sporządzonego w związku z prowadzonym postępowaniem przygotowawczym w sprawie o przestępstwa skarbowe sygn. akt [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest niezasadna. Sąd administracyjny zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tego artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje zatem sprawę rozstrzygniętą zaskarżoną decyzją ostateczną z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej P.p.s.a.) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie do treści art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawna. W ocenie Sądu naruszenie przepisów prawa materialnego oraz postępowania nie miało miejsca, dlatego skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zasady odpowiedzialności podatkowej osób trzecich określone są w rozdziale 15 Działu III Ordynacji podatkowej, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r. (Ordynacja podatkowa Dz.U. z 2005r. Nr 8 poz.60 ze zm.). Uregulowano w nim zakres podmiotowy oraz przedmiotowy tej odpowiedzialności. Zgodnie z art. 107 § 1 ustawy tylko w przypadkach i w zakresie przewidzianym w tym rozdziale za zaległości podatkowe podatnika odpowiadają swoim majątkiem solidarnie z podatnikiem również osoby trzecie. Podmiotami odpowiedzialnymi solidarnie za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością są zgodnie z art. 116 § 1 członkowie jej zarządu. Członkowie zarządu odpowiadają za zaległości podatkowe spółki z tytułu zobowiązań podatkowych spółki powstałych w czasie pełnienia przez nich obowiązków członków zarządu. Mogą być pociągnięci do odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe spółki tylko i wyłącznie wówczas, gdy egzekucja należności podatkowych z majątku spółki okazała się w całości lub w części bezskuteczna. Członek zarządu może zwolnić się z odpowiedzialności, jeżeli wykaże, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie zapobiegające upadłości (postępowanie układowe) albo, że nie zgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości oraz nie wszczęcie postępowania układowego nastąpiło bez jego winy, bądź też wskaże on mienie, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części. Zgodnie z § 2 odpowiedzialność członków zarządu spółki określona w § 1 obejmuje zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań, których zarówno upływ terminu płatności, jak również powstanie zaległości wymienionych w art. 52 nastąpiło w czasie pełnienia przez nich obowiązków członka zarządu. W postępowaniu w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej członka zarządu organy podatkowe obowiązane są wykazać jedynie, że zaległości podatkowe spółki istnieją, a zobowiązania podatkowe, których dotyczą, powstały w okresie pełnienia funkcji przez tego członka zarządu oraz że egzekucja wobec spółki okazała się bezskuteczna (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 marca 2003 r., sygn. akt SA/Bd 85/03, POP 2003/4/93). Natomiast ciężar wykazania którejkolwiek okoliczności uwalniającej od odpowiedzialności spoczywa na członku zarządu. W ocenie Sądu organy podatkowe w sposób nie budzący wątpliwości wykazały, że skarżący pełnił funkcję członka zarządu. Powyższe wynikało z informacji uzyskanej z Sądu Rejonowego Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego o składzie zarządu Spółki F. Z uzyskanej informacji wynikało, że funkcję prezesa zarządu pełnił S.O., a funkcję wice prezesa zarządu pełnił D.S.. Okoliczności tej nie kwestionował również skarżący. Kolejną przesłanką o której mowa w art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej i której wykazanie spoczywało na organach podatkowych dotyczyło nieskuteczności egzekucji z majątku spółki. W tym zakresie ustalenia organów należy uznać za prawidłowe i mające oparcie w zgromadzonym materiale dowodowym. W aktach administracyjnych znajduje się postanowienie z dnia [...] września 2008 r. Sądu Rejonowego Wydział Gospodarczy sygn. akt [...]. Z treści postanowienia wynika, że Sąd oddalił wniosek F sp. z o.o. o ogłoszenie upadłości z likwidacją majątku dłużnika. W uzasadnieniu postanowienia Sąd podał, że dłużnik nie prowadzi działalności od marca 2008r., nie posiada żadnego majątku – nieruchomości, gotówki, ani środków na rachunkach bankowych. Nie posiada także wierzytelności wobec osób trzecich. Sąd dalej wskazał, że "dłużnik jest bankrutem, który nie posiada majątku pozwalającego chociażby na pokrycie kosztów związanych z obwieszczeniami o ogłoszeniu upadłości w Monitorze Sądowym i Gospodarczym oraz w prasie ogólnopolskiej". Z akt administracyjnych wynika, że prowadzona wobec spółki egzekucja na podstawie wystawionych tytułów egzekucyjnych z dnia [...] grudnia 2010 r. oraz z [...] marca 2011 r. okazała się bezskuteczna. Brak majątku spółki wynika ze sporządzonego w dniu [...] maja 2010 r. wykazu majątku, z protokołu z dnia [...] maja 2011 r. o stanie majątkowym zobowiązanego, informacji uzyskanych z banków. Z tego też względu uznać należy, że zaistniały przesłanki do wszczęcia przez organ postępowania w przedmiocie solidarnej odpowiedzialności podatkowej skarżącego jako członka zarządu spółki. Nie jest zasadny zarzut, że postępowanie w zakresie przeniesienia odpowiedzialności nie zostało wszczęte. W aktach administracyjnych znajduje się postanowienie z dnia [...] lipca 2011r. o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie solidarnej odpowiedzialności podatkowej skarżącego. Postanowienie to zostało doręczone w trybie art. 150 § 2 Ordynacji podatkowej. Przesyłka zawierająca postanowienie o wszczęciu postępowania skierowana została na adres skarżącego – ul. [...]. Z adnotacji wynika, że przesyłka była awizowana 26 lipca 2011r. oraz 3 sierpnia 2011r., a zawiadomienie umieszczono w skrzynce pocztowej adresata. Zatem zgodnie z powołanym przepisem doręczenie postanowienia nastąpiło dnia 9 sierpnia 2011r. Adres skarżącego – ul. [...] wykazany był w zgłoszeniu aktualizacyjnym NIP-3 złożonym przez skarżącego. Zebrany w sprawie i rozpoznany materiał dowodowy w pełni usprawiedliwiał zastosowanie przez organy podatkowe w stosunku do skarżącego instytucję uregulowaną w art.116 Ordynacji podatkowej, zaś on sam, pomimo spoczywającego na nim ciężaru, nie przedstawił żadnego materialnego i wystarczającego dowodu uwalniającego go od tej odpowiedzialności. Niezasadny jest również zarzut naruszenia art. 108 § 2 pkt 2 lit. a Ordynacji podatkowej. Z treści powołanego przepisu wynika, że postępowanie w sprawie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej nie może zostać wszczęte przed dniem doręczenia decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego. Decyzje Naczelnika Urzędu Skarbowego Nr [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. i Nr [...] z dnia [...] grudnia 2010 r., określające F Sp. z o.o. wysokości zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za miesiące grudzień 2005 r. oraz od stycznia do grudnia 2006 r. doręczone zostały w dniach odpowiednio: 8 i 13 grudnia 2010 r. Natomiast postępowanie w sprawie odpowiedzialności członków zarządu F Sp. z o.o. za jej zaległości wszczęte zostało w dniu [...] sierpnia 2011 r. wobec uznania za doręczone w trybie art. 150 ustawy - Ordynacja podatkowa, postanowień Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] lipca 2011 r. Nr [...]. Tym samym w omawianej sprawie wymóg określony przez ustawodawcę w art. 108 § 2 pkt 2 lit. a ustawy - Ordynacja podatkowa został spełniony. W ocenie Sądu wszczęcie postępowania w sprawie przeniesienia odpowiedzialności osoby trzeciej może być wszczęte już po doręczeniu decyzji organu I instancji określającej zobowiązanie podatkowe. Do takiego stanowiska skłania treść art. 201 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. Z powołanego przepisu wynika nakaz zawieszenie postępowania w sprawie odpowiedzialności osoby trzeciej - do dnia, w którym decyzja, o której mowa w art. 108 § 2, stanie się ostateczna. Co oznacza, że postępowanie takie może być wszczęte przed wydaniem decyzji ostatecznej w zakresie określenia wysokości zobowiązania wobec spółki, ale nie może przed tym zdarzeniem zostać wydana decyzja o przeniesieniu odpowiedzialności. Decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] września 2011r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia 2006 r. do grudnia 2006 r. została doręczona stronie w dniu 8 września 2011 r. (k. 175). Od decyzji tej nie służyło stronie odwołanie w postępowaniu podatkowym. Stosownie do przepisu art. 128 ustawy - Ordynacja podatkowa decyzja ta była zatem ostateczna. Decyzja o solidarnej odpowiedzialności skarżącego została natomiast wydana [...] listopada 2011 r. W ocenie Sądu, prawidłowe jest stanowisko organu, że ustawodawca nie uzależnia możliwości wszczęcia postępowania w sprawie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej od tego, czy w obrocie prawnym funkcjonuje ostateczna decyzja wymiarowa. Wymóg ten odnosi się jedynie do możliwości wydania decyzji orzekającej o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej. Wydanie w dniu [...] listopada 2011 r. decyzji orzekającej o odpowiedzialności podatkowej D.S. za zaległości podatkowe F Sp. z o.o., wynikające z ww. decyzji określającej nastąpiło zatem zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Odnosząc się natomiast do zarzutu przedawnienia. Na skarżącego przeniesione zostały zobowiązania z tytułu podatku od towarów i usług. Najstarsze zobowiązanie dotyczy podatku od towarów i usług za grudzień 2005 r. Zgodnie z treścią art. 118 § 1 Ordynacji podatkowej nie można wydać decyzji o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej, jeżeli do końca roku kalendarzowego, w którym powstała zaległość podatkowa upłynęło 5 lat. Zaległość podatkowa z tytułu podatku od towarów i usług za grudzień 2005r. powstała w styczniu 2006r. Tym samym, zgodnie z treścią przywołanego przepisu, decyzję o odpowiedzialności podatkowej skarżącego można było wydać do końca 2011 r. Decyzja o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej ma charakter konstytutywny, bowiem tworzy nowe stosunki prawne zarówno, gdy chodzi o ich podmiot, jak i przedmiot. Podmiotem tych stosunków są osoby trzecie, a przedmiotem odpowiedzialność, która odnosi się nie do obowiązku świadczenia dłużnika, lecz do pokrycia długu (art. 118 § 1 Ordynacji podatkowej). Skutki materialnoprawne, jakie Ordynacja podatkowa wiąże z decyzjami ustalającymi (konstytutywnymi), w każdym wypadku powstają z doręczenia tych decyzji (art. 21 § 1 pkt 2, art. 68 § 1 Ordynacji podatkowej). Odpowiedzialność osoby trzeciej za zaległości podatkowe powstaje na skutek wydania i doręczenia decyzji w tym przedmiocie przez organ podatkowy pierwszej instancji. Istotą przywołanego art. 118 § 1 Ordynacji podatkowej jest ograniczenie w czasie możliwości kreowania tej odpowiedzialności, nie ma jednak znaczenia w jakim czasie zostaje wydana decyzja organu odwoławczego. Powstanie odpowiedzialności następuje bowiem już na skutek doręczenia decyzji organu podatkowego pierwszej instancji. W niniejszej sprawie doręczenie decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] listopada 2011r. o odpowiedzialności podatkowej skarżącego nastąpiło [...] listopada 2011r. co wynika z potwierdzenia odbioru znajdującego się na karcie 202 akt administracyjnych. W ocenie Sądu odpowiedzialność skarżącego powstała więc z datą doręczenia decyzji organu pierwszej instancji tj. 28 listopada 2011r. Tym samym organ zachował termin o którym mowa w przepisie art. 118 § 1 Ordynacji podatkowej. Wskazać należy, że w dacie powstania odpowiedzialności podatkowej skarżącego – czyli [...] listopada 2011 r. – zobowiązanie za grudzień 2005 r. (jak i z kolejne miesiące 2006r. i kwiecień 2007 r.) nie przedawniło się. Zgodnie z treścią art. 118 § 2 Ordynacji podatkowej przedawnienie zobowiązania wynikającego z decyzji o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej, następuje po upływie trzech lat od końca roku kalendarzowego, w którym została doręczona decyzja o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej. W niniejszej sprawie nie ma więc znaczenia czy i w jaki sposób skarżący do końca 2011 r. dowiedział się o wszczętym postępowaniu karno-skarbowym. Kierując się tym samym przedstawionymi względami, Sąd uznał, że zaskarżona decyzja znajduje dostateczne podstawy w prawie materialnym, zaś jej wydanie poprzedziło postępowanie, w którym nie uchybiono regułom proceduralnym. Powyższe czyni skargę nieuzasadnioną i spowodowało konieczność jej oddalenia na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270). | | | | | | | |