I SA/Go 41/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielko-polskim - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 lutego 2009 r. wniosku A.F. o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 rok postanowił: 1. przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi w części przekraczającej 2.000 zł (dwa tysiące złotych); 2. w pozostałym zakresie wniosek oddalić. Skarżąca wystąpiła z wnioskiem o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. W treści wniosku stwierdziła, iż poniesienie wpisu wyższego niż 1.000 zł przekracza jej możliwości zarobkowe. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż skarżąca utrzymuje się z alimentów zasądzonych od jej męża w wysokości 5.000 zł miesięcznie (k. 51). Nie posiada oszczędności. Jest współwłaścicielką (wraz z mężem) licznych nieruchomości, lecz nie ma prawa samodzielnie nimi rozporządzać. Większość z nich jest obciążona hipoteką przymusową wobec prowadzenia postępowania egzekucyjnego zmierzającego do wyegzekwowania kwot objętych zaskarżonym aktem. Nadto Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia [...] grudnia 2008 r. dokonał zabezpieczenia na majątku skarżącej i jej męża w kwocie 3.090.840 zł, w związku z toczącą się kontrolą skarbową dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 rok (k. 32). Skarżąca mieszka w wynajmowanym mieszkaniu płacąc za najem 4420 zł za pół roku (k. 50v). Łączne koszty utrzymania mieszkania skarżąca określiła na 700 zł miesięcznie. Skarżąca jest właścicielką samochodu m-ki [...] o wartości 20.000 zł, którego jednak - jak twierdzi - mimo podejmowanych prób nie udało jej się sprzedać. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stronie będącej osobą fizyczną można przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wniosek skarżącej okazał się w znacznej części zasadny. Zestawiając bowiem wynikającą z oświadczeń skarżącej sytuację majątkową z wysokością potencjalnie należnego wpisu od skargi (wartość przedmiotu zaskarżenia zadeklarowano na 4.179.620 zł) należy uznać, że poniesienie całości tej opłaty wielokrotnie przekraczałoby możliwości finansowe wnioskodawczyni. Niemniej brak jest podstaw do uwzględnienia jej wniosku w całości. Należy bowiem wskazać, iż udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście – obiektywnie niemożliwe. Strona winna partycypować w kosztach sądowych w części w jakiej poniesienie tych kosztów nie narazi jej na niemożność zaspokojenia podstawowych - potrzeb życiowych. Skarżąca posiada stałe źródło utrzymania - alimenty przyznane jej postanowieniem Sądu Okręgowego w wysokości 5000 zł brutto miesięcznie. Przychody te w zestawieniu z wysokością podanych przez skarżącą miesięcznych kosztów utrzymania, w świetle wiedzy wynikającej z doświadczenia życiowego należy uznać za wystarczające do wyasygnowania oszczędności. W przypadku skarżącej uznano zatem, iż uiszczenie wpisu od skargi w wysokości 2000 zł nie narazi jej na uszczerbek utrzymania koniecznego. Stąd też postanowiono jak w sentencji.