I SA/Go 41/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 sierpnia 2013 r. wniosku doradcy podatkowego A.K. o przyznanie wynagrodzenia w sprawie ze skargi J.Ś. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2007 roku postanowił: przyznać doradcy podatkowemu A.K. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim), wynagrodzenie w kwocie 120 (sto dwadzieścia) złotych powiększonej o należny podatek od towarów i usług z tytułu pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu. Doradca podatkowy A.K. został ustanowiony pełnomocnikiem z urzędu już po wydaniu wyroku oddalającego skargę. Sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, doręczając ją skarżącej i sądowi wraz z wnioskiem o przyznanie wynagrodzenia i jednoczesnym oświadczeniem, iż nie zostało ono przez skarżącą uiszczone w jakiejkolwiek części. W związku z powyższym wniosek pełnomocnika skarżącej należało uwzględnić i przyznać mu wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w wysokości określonej w sentencji postanowienia, a to na podstawie art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) i § 3 ust. 2 pkt 2 w zw. z § 3 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dn. 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31 poz. 153).