I SA/Go 412/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Dariusz Skupień po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 listopada 2013r. wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B.F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. B.F. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając przedmiotowy wniosek skarżąca wskazała, że jest osobą schorowaną (nowotwór złośliwy), utrzymuje się z niewielkiej emerytury, która w całości jest wydatkowa na leczenie, pomaga jej córka i zięć. Dodała, że zajęcie emerytury będzie skutkować niepowetowanymi stratami. Zarządzeniem z dnia 21 października 2013 r. wezwano skarżąca do nadesłania dokumentów potwierdzających wskazaną we wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji chorobę oraz podjęte leczenie – w terminie 7 dni – pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o treść dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. W odpowiedzi skarżąca nadesłała pismo z [...] listopada 2013 r. w którym wskazała, że jej stan zdrowia jest ciężki; ponieważ samodzielnie nie jest w stanie funkcjonować jest pod opieką córki; ponadto raz miesiącu lub doraźnie w zależności od stanu zdrowia, przebywa w szpitalu celem kontynuowania leczenia. W załączeniu przedłożyła karty informacyjne leczenia szpitalnego potwierdzające pobyty na oddziale hematologii Szpitala [...] w dniach 25.09.-30.09.2013 r. oraz 23.10. – 1.11.2013 r. Z w/w dokumentów wynika, że skarżąca choruje nie tylko na nowotwór (szpiczak mnogi) ale również szereg innych chorób. Konieczne jest także – jak wynika z zaleceń zawartych w karcie – intensywne leczenie farmakologiczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Z kolei stosownie do § 3 tego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji (art. 61 § 6 P.p.s.a.). Wskazać należy, że rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd związany jest zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Są nimi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych od odwrócenia skutków. Poprzez wyrządzenie znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy od stanu pierwotnego. Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc nawet samo powtórzenie treści przepisu, a tym bardziej samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. W rozpoznawanej sprawie skarżąca uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazała, że choruje na nowotwór złośliwy, utrzymuje się z niewielkiej emerytury, która w całości jest wydatkowa na leczenie, pomaga jej córka i zięć. Zajęcie emerytury jej zdaniem będzie skutkować niepowetowanymi stratami. Zdaniem Sądu w sprawie zasadne jest udzielenie skarżącej ochrony tymczasowej, z uwagi na niebezpieczeństwo - w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji - wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków. Sądowi z urzędu bowiem wiadomo, z uwagi na złożenie przez skarżącą wniosku o prawo pomocy, że jej jedyny dochód stanowi emerytura – po potrąceniu egzekucyjnym - w wysokości 1.210,47 zł. Nie ulega również wątpliwości, że skarżąca jest osobą schorowaną, która ponosi wysokie koszty w związku z podjętym leczeniem. Jak wynika bowiem z przedłożonych dokumentów, skarżąca choruje na nowotwór (szpiczak mnogi). Z przedłożonych dokumentów wynika również, że oprócz hospitalizacji konieczne jest intensywne leczenie środkami farmakologicznymi. Nie ulega z drugiej strony wątpliwości, że kwota, która pozostała skarżącej po potrąceniu egzekucyjnym, pozwala jedynie na pokrycie podstawowych potrzeb życiowych. Zatem ewentualna kolejna egzekucja, biorąc pod uwagę wysokość dostępnych dochodów w kontekście zobowiązania podatkowego, mogłaby skutkować dla skarżącej utratą jedynego źródła dochodu, a tym samym koniecznością zaprzestania leczenia i w konsekwencji pogorszeniem stanu zdrowia. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.