I SA/Go 412/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Skupień po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 lutego 2015 r. wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 12 grudnia 2013 r. wydanego w sprawie ze skarg B.F. i M.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Wyrokiem z dnia 12 grudnia 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił skargi B.F. i M.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2013 r. oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia. Na rozprawie, na której wydano ww. wyrok, obecny był pełnomocnik skarżącego - adwokat M.F., który oświadczył, że jest również pełnomocnikiem B.F.. Z uwagi jednak na stan zdrowia skarżącej nie posiada podpisanego pełnomocnictwa. Sąd dopuścił go tymczasowo do udziału w sprawie jako pełnomocnika B.F., zobowiązując go jednocześnie do złożenia do 16 grudnia 2013 r. pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącą, pod rygorem pominięcia jego czynności procesowych. W dniu 24 grudnia 2013r. (data nadania) adwokat M.F. wniósł o sporządzenie uzasadnienia wyroku, jednocześnie składając wniosek o przywrócenie terminu do jego złożenia. W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż przyczyną niedotrzymania tego terminu była jego poważna choroba, uniemożliwiająca mu wykonywanie czynności zawodowych. Na dowód czego przedłożył zaświadczenie lekarskie ZUS ZLA [...] z dnia [...] grudnia 2013 r., potwierdzające niezdolność pełnomocnika strony do pracy w okresie od dnia 10 grudnia do dnia 20 grudnia 2013 r., z zaleceniem leżenia ("pacjent musi leżeć kod 1") - jak podkreślał pełnomocnik, a także zaświadczenie lekarskie nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. o niemożności stawienia się M.F. przed WSA w Gorzowie Wlkp. w dniach od 10 grudnia do dnia 20 grudnia 2013 r. Nadto, pełnomocnik podniósł, że nie mógł wyręczyć się inną osobą w celu sporządzenia wniosku i nadania go w placówce pocztowej, gdyż nie zatrudnia żadnego aplikanta ani sekretarki. Do wniosku dołączył także kopie pełnomocnictwa udzielonego mu przez B.F., a na wezwanie Sądu jego oryginał, informując jednocześnie Sąd, że w dniu [...] stycznia 2014 r. skarżąca B.F. zmarła. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei w myśl art. 87 § 1 i 2 cyt. ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobniając okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W pierwszej kolejności należy zatem ocenić, czy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu zostało wniesione w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Mając na uwadze wskazane przez pełnomocnika okoliczności faktyczne - niedyspozycyjność spowodowaną chorobą w dniach od 10 grudnia do 20 grudnia 2013 r., potwierdzoną zaświadczeniem lekarskim, stwierdzić należy, że wskazany w przepisie art. 87 § 1 p.p.s.a. siedmiodniowy termin został dochowany, skoro już w dniu 24 grudnia 2013 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu. Następną kwestią wymagającą rozstrzygnięcia jest ustalenie, czy uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku było przez pełnomocnika strony niezawinione. Wskazać należy, że ustawodawca nie określił w art. 86 § 1 p.p.s.a. kryteriów, według jakich należy ocenić zachowanie strony czy też jej pełnomocnika. Sąd zatem winien uwzględnić wszelkie okoliczności, jakie uznane zostaną przezeń za istotne. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić zaś tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, to jest w sytuacji, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. wyrok NSA z 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/02). W konsekwencji, dla przyjęcia winy wystarcza nawet niewielkie zaniedbanie. Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy Sąd uznał, że pełnomocnik skarżącego nie uprawdopodobnił braku swojej winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 12 grudnia 2013 r. sygn. akt I SA/Go 412/13. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego upatruje brak swojej winy w tym, że z uwagi na chorobę uniemożliwiającą mu poruszania się, trwającą w dniach od 10 do 20 grudnia 2013 r., nie mógł wykonywać czynności zawodowych, a tym samym złożyć wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w odpowiednim terminie. Przypomnieć jednak w tym miejscu należy, że pełnomocnik skarżącego w dniu 12 grudnia 2013 r. czyli w okresie, w którym jak podkreślił, był chory i musiał leżeć, obecny był na rozprawie przed tut. Sądem, na której ogłoszono wyrok oddalający skargi w połączonych sprawach B.F. i M.B. i już wtedy mógł złożyć osobiście w biurze podawczym Sądu bądź nadać w placówce pocztowej, wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, zachowując ustawowy termin na jego złożenie. Niezrozumiałym jest też, w ocenie Sądu, powoływanie się pełnomocnika na niemożność skorzystania z pomocy aplikanta czy sekretarki w sporządzeniu i nadaniu wniosku o doręczenie uzasadnienia wyroku, w sytuacji, gdy, co należy zdecydowanie podkreślić, taka pomoc w ogóle nie była w niniejsze sprawie potrzebna, gdyż jak już wykazano wyżej, pełnomocnik osobiście przyjechał do Gorzowa Wlkp. i stawił się przed tut. Sądem, miał więc możliwość osobistego złożenia takiego wniosku. Co więcej, we wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik strony nie wskazał żadnych okoliczności, które świadczyłyby o tym, że nie mógł on samodzielnie nadać wniosku w drodze powrotnej z Sądu. Podnieść także należy, że pełnomocnik nie uprawdopodobnił również, że nie mógł on skorzystać z pomocy innych osób trzecich np. z pomocy domownika w nadaniu takiego pisma czy z pomocy innego pełnomocnika, tym bardziej, że z treści pełnomocnictwa udzielonego mu przez B.F. oraz M.B. nie wynika, by pełnomocnik nie mógł ustanowić pełnomocnika substytucyjnego, który mógłby go wyręczyć w dokonaniu określonej czynności. Wskazać przy tym również należy, że choroba strony lub jej pełnomocnika jako przyczyna nieterminowego dokonania czynności procesowej stanowiła przedmiot licznych orzeczeń sądów administracyjnych i powszechnych, w których jednoznacznie przyjmowano, że przedłożenie zaświadczenia lekarskiego bez wykazania, iż choroba ta wywołała niemożność działania po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu nie jest wystarczającą przesłanką uchylenia się od skutków spóźnionego podjęcia czynności przed organem czy sądem. Nie kwestionując, że stan chorobowy nie może być postrzegany w kategorii winy chorego, wskazywano, że nieuprawdopodobnienie braku winy nie jest związane z faktem choroby, tylko z niepodjęciem działań zmierzających do przezwyciężenia tej przeszkody w zachowaniu terminu do dokonania czynności procesowej. Z tego względu Sąd, działając na postawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.