I SA/Go 413/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Rzepecka Sędziowie Sędzia WSA Jacek Niedzielski Sędzia WSA Krystyna Skowrońska- Pastuszko (spr.) Protokolant Asystent sędziego Małgorzata Kosicka-Chilczuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lipca 2011 r. sprawy ze skargi S.B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wartości celnej towaru, kwoty wynikającej z długu celnego, podatku akcyzowego, podatku od towarów i usług oddala skargę. S.B. (dalej strona, skarżący) wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej (dalej Dyrektor IC) z dnia [...] marca 2011r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego (dalej Naczelnik UC) z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego, podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług. Rozstrzygnięcia organów celnych uwzględniały następujący stan faktyczny. W dniu [...] listopada 2009 r., działająca w imieniu skarżącego Agencja Celna dokonała zgłoszenia do procedury dopuszczenia do wolnego obrotu używanego samochodu osobowego m-ki [...] o pojemności silnika 1999 cm³, rok produkcji 2007. Zgłoszenie celne zostało przyjęte jako spełniające warunki określone w art.62 Wspólnotowego Kodeksu Celnego i zarejestrowane w Oddziale Celnym pod pozycją ewidencji [...]. Do zgłoszenia celnego została załączona umowa kupna-sprzedaży [...] z dnia [...] listopada 2009 r. na kwotę 4200 CHF, a także dokument pojazdu, świadectwo pochodzenia EUR 1 P nr [...] z dnia [...] listopada 2009 r., opinia techniczna nr [...] z dnia [...] listopada 2009r. Na podstawie ww. świadectwa zadeklarowano preferencyjną stawkę celną 0% przewidzianą dla towarów pochodzących ze Wspólnoty lub z krajów korzystających. Organ celny po zwolnieniu towaru dokonał z urzędu kontroli zgłoszenia celnego. W toku czynności przekazał do weryfikacji załączone do zgłoszenia celnego świadectwo przewozowe EUR 1 P nr [...] . Pismem nr [...] z dnia [...] maja 2010 r. Federalna Administracja Celna, Generalny Zarząd Ceł w Szwajcarii poinformował, że eksporter nie udowodnił pochodzenia pojazdu, w związku z czym przedmiotowy pojazd należy traktować jako nieokreślonego pochodzenia. Organ, dokonując analizy załączonych do odprawy dokumentów, ponadto uznał deklarowaną wartość celną przedmiotowego pojazdu za nieodpowiadającą rzeczywistej. Dokonując bowiem jej porównania (4200 CHF) z ceną podobnego do importowanego całego pojazdu na rynku szwajcarskim, według włączonego do akt wydruku ze strony internetowej ww.2.auto-i-dat.ch z dnia [...] listopada 2009 r. , organ stwierdził, że ceny te znacząco odbiegały od ceny zadeklarowanej przez skarżącego (kształtowały się na poziomie 17.500 – 19.500 CHF). W związku z otrzymanym wynikiem weryfikacji postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010 r. Naczelnik UC wszczął postępowanie w sprawie retrospektywnego zaksięgowania kwoty długu celnego oraz określenia prawidłowych wysokości kwot należnych podatków z tytułu importu. Wartość celną przywiezionego samochodu ustalono na podstawie metody zastępczej, tzw. metody ostatniej szansy, o której mowa w art.31 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, przyjmując jako podstawę ustalenia wartości, wyliczenia dokonane przez powołanego w tym celu biegłego rzeczoznawcę, odejmując należności publicznoprawne. Po zakończeniu postępowania Naczelnik UC w dniu [...] grudnia 2010 r. wydał decyzję, w której określił prawidłową kwotę wynikającą z długu celnego, podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu z zastosowaniem stawki celnej konwencyjnej w wysokości 10% oraz określił prawidłową kwotę podatku od towarów i usług. Pełnomocnik skarżącego złożył odwołanie od ww. decyzji, wnosząc o jej uchylenie w całości, ewentualnie przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W zarzutach wskazał naruszenie prawa materialnego określonego w art.181a RWKC, art. 30 ust.2 Wspólnotowego Kodeksu Celnego (WKC) w zw. art.122 ustawy Ordynacja podatkowa, art. 31 ust. 2 WKC. Po rozpatrzenia odwołania Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...] marca 2011r. utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie organu pierwszej instancji. Pełnomocnik skarżącego na powyższą decyzję wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim formułując zarzut naruszenia prawa materialnego, a mianowicie: a) art.181a ust.1 rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993r. przez nieudowodnienie przesłanek dających podstawę do kwestionowania wartości celnej towaru; b) art.30 ust. 2 Wspólnotowego Kodeksu Celnego w zw. art.122 ustawy Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60) przez niezastosowanie, w wyniku czego mylnie przyjęto bez żadnego postępowania wyjaśniającego, że nie ma żadnych innych dowodów dokonywania importu na obszar Unii Europejskiej takich samych albo innych samochodów, co wpłynęło niewątpliwie na wysokość danin publicznych; c) art.31 ust.2 Wspólnotowego Kodeksu Celnego przez niezastosowanie, w wyniku czego przyjęto wyższą z dwóch wartości. Na tej podstawie pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Wniósł również o zasądzenie kosztów postępowania według obowiązujących norm. W uzasadnieniu skargi wskazał, że w jego ocenie organ celny ma obowiązek dojścia do prawdy obiektywnej stosownie do zasady wyrażonej w art.122 Ordynacji podatkowej, która ma zastosowanie do spraw podatkowych i celnych. Podkreślił, że w sprawie przede wszystkim błędnie stwierdzono, że samochód importowany oraz wymieniony w opinii biegłego to samochody porównywalne. Według niego są to dwa zupełnie inne samochody, przy czym samochód wymieniony w opinii to samochód zdecydowanie inny, posiadający inne parametry techniczne, lepszej klasy oraz marki itp. Nie da się zatem porównać obydwu samochodów, z tego też powodu opinia zawiera zawyżone dane, które stały się podstawą do wydania decyzji. Ponadto podniósł, że z dokumentów wynika, że organ celny Szwajcarii stwierdził, iż w chwili obecnej firma sprzedająca samochody nie istnieje, brak jest natomiast danych czy istniała w chwili dokonania sprzedaży, a miało to miejsce kilka lat temu. Nieustalenie tych dwóch ważnych danych według pełnomocnika spowodowało naruszenie przez organ art.122 Ordynacji podatkowej. Wskazał, że doszło do naruszenia art.30 ust.2 Wspólnotowego Kodeksu Celnego w zw. art.122 Ordynacji podatkowej przez niezastosowanie, w wyniku czego mylnie przyjęto bez żadnego postępowania wyjaśniającego, że nie ma żadnych innych dowodów dokonywania importu na obszar Unii Europejskiej takich samych albo innych samochodów, co wpłynęło niewątpliwie na wysokość danin publicznych. W szczególności w aktach sprawy brak jest dowodów na poszukiwanie lub próby znalezienia jakichkolwiek danych umożliwiających zastosowanie jednej z wielu metod określenia wartości celnej towaru poprzedzających powołanie biegłego. Stwierdził ponadto, że uzasadnienie zawiera tylko wymienione przepisy, które powinny zostać zastosowane, a nie tylko przepisane w uzasadnieniu. Ten brak postępowania w ocenie pełnomocnika skarżącego powinien skończyć się decyzją uchylającą skarżoną decyzję i przekazującą postępowanie z powrotem do pierwszej instancji, celem przeprowadzenia tego postępowania na nowo. Zarzucając natomiast naruszenie prawa materialnego wymienionego w art.31 ust.2 Wspólnotowego Kodeksu Celnego przez jego niezastosowanie pełnomocnik twierdził, że w wyniku tego przyjęto wyższą z dwóch wartości. Wskazał, że Wspólnotowy Kodeks Celny kategorycznie zakazuje takiego postępowania, które zmierza do wyboru wyższej wartości z dwóch alternatywnych. W trakcie dokonywania importu na obszar Unii Europejskiej powołano jednego rzeczoznawcę, który zawyżył wartość celną importowanego towaru. Od tak obliczonej wartości zapłacono wyższe należności celno-podatkowe. Następnie w sprawie powołano drugiego rzeczoznawcę, który dokonał obliczenia wartości celnej towaru na nowo. Organ celny wybrał wartość większą, czym naruszył wymieniony przepis. Dyrektor IC w odpowiedzi na skargę podtrzymał dotychczasowe stanowisko i argumentację, wnosząc o oddalenie skargi. Wskazał, że nieuwzględnienie wartości transakcyjnej jest wynikiem zakwestionowania wiarygodności informacji lub dokumentów służących do określenia wartości celnej. Ocena wiarygodności ceny deklarowanej przez stronę i wynikającej z dokumentów przedstawionych organom celnym wymagała natomiast przeprowadzenia stosownego postępowania. Podkreślił, że organy celne są uprawnione nie tylko do oceny przedłożonych dokumentów pod względem formalnym, ale mają również możliwość badania wiarygodności dokumentu pod względem merytorycznym w sytuacji, gdy z uzasadnionych przyczyn wysokość podanej ceny transakcyjnej budzi zastrzeżenia co do jej prawdziwości. Niewiarygodność ceny transakcyjnej uzasadniająca jej odrzucenie występuje wówczas, gdy jest ona rażąco niska w porównaniu z innymi cenami danego towaru na rynku eksportu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż wbrew jej wywodom zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Zgodnie z art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustrojów sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przede wszystkim poprzez kontrolę działalności administracji publicznej (§1). Kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2). Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów, według stanu na dzień podjęcia decyzji. Dodać również należy, że stosownie do art.134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) - zwanej P.p.s.a. - sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z przepisu tego wynika, że niezależnie od zarzutów podniesionych w skardze sąd z urzędu bada, czy nie nastąpiło naruszenie prawa materialnego lub procesowego skutkujące koniecznością usunięcia zaskarżonego aktu z obrotu przez jego uchylenie lub stwierdzenie nieważności. Dokonana w tak zakreślonych granicach kontrola zaskarżonego rozstrzygnięcia potwierdza, że jest ono zgodne z prawem. W rozpoznawanej sprawie istota sporu sprowadza się do ustalenia wartości celnej używanego samochodu osobowego sprowadzonego ze Szwajcarii. W pierwszej kolejności należy przypomnieć, iż na gruncie przepisów rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L Nr 302 z 19 października 1992r. ze zm. – WKC), rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L Nr 253 z 11 października 1993r. ze zm. - RWKC) oraz ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz.622) organy celne są uprawnione do kwestionowania wiarygodności dokumentów transakcyjnych (rachunku, faktury) załączonych do zgłoszenia celnego, nie tylko pod względem formalnym lecz także pod względem materialnym, tj. co do ceny towaru. Wartość transakcyjna nie może być przyjęta za wartość celną w przypadku, gdy organ celny z uzasadnionych przyczyn zakwestionował wiarygodność lub dokładność informacji czy dokumentów służących do określenia wartości celnej , które dołącza się do zgłoszenia celnego. Organy celne po zwolnieniu towarów mogą w celu upewnienia się o prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu przystąpić do kontroli dokumentów i danych handlowych dotyczących operacji przywozu i wywozu towarów objętych zgłoszeniem, stosownie do art.78 ust.2 WKC. W razie, gdy z kontroli zgłoszenia lub kontroli po zwolnieniu towarów wynika, że przepisy regulujące właściwą procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe lub niekompletne dane, organy celne podejmują niezbędne działanie w celu uregulowania sytuacji biorąc pod uwagę nowe dane, którymi dysponują (art.78 ust.3 WKC). Organ celny ma zatem uprawnienie do kontroli dokumentów i danych załączonych do zgłoszenia, przy czym w postępowaniu weryfikacyjnym, jak wskazano powyżej, może być badana nie tylko autentyczność formalna przedłożonego dowodu zakupu, tzn. czy nie został on sfałszowany, ale także jego autentyczność materialna, co do ceny towaru. W końcu przypomnieć również trzeba, że przy ocenie prawidłowości poczynionych w sprawie ustaleń należało mieć na uwadze treść art.245 Wspólnotowego Kodeksu Celnego oraz art.73 ust.1 ustawy Prawo celne, zgodnie z którymi do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepisy art.12 oraz działu IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 6, poz. 80 ze zm.). Z materiału zebranego w sprawie wynika, że skarżący załączył do zgłoszenia celnego dokument transakcyjny zakupu samochodu z dnia [...] listopada 2009 r., wraz ze świadectwem pochodzenia EUR 1, z którego wynikało poświadczenie sprzedawcy o preferencyjnym pochodzeniu towaru. W wyniku weryfikacji autentyczności deklaracji pochodzenia, wobec nieudowodnienia przez eksportera pochodzenia pojazdu, szwajcarskie władze celne wskazały, że pojazd należy traktować jako nieokreślonego pochodzenia i uznać dowód pochodzenia za nieważny. Jednocześnie Naczelnik UC dokonując analizy załączonych do odprawy dokumentów uznał deklarowaną wartość celną przedmiotowego pojazdu za nieodpowiadającą rzeczywistej. U podstaw jego stanowiska legł wynik przeprowadzonego przez niego porównania wartości tegoż pojazdu (4200 CHF) z wydrukiem ze strony internetowej ww.auto-i-dat-ch z dnia [...] listopada 2009 r. Wynikało z niego, że ceny pojazdów tej samej marki i roku produkcji co przedmiot importu kształtują się na poziomie 17.500 – 19.500 CHF. Trafnie zatem organy uznały, że zważywszy na fakt, że eksporter nie potwierdził pochodzenia przedmiotowego pojazdu, a cena zawarta w dowodzie zakupu znacznie odbiegała od stosowanych na danym rynku w danym czasie (w racjonalnym obrocie gospodarczym) – wystąpiła przesłanka uzasadnionych wątpliwości, o których mowa w art.181a rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L Nr 253 z 11 października 1993r. ze zm.) - RWKC. Powołana norma prawna jednoznacznie bowiem wskazuje, że organy celne nie muszą ustalać wartości celnej przywożonych towarów z zastosowaniem metody wartości transakcyjnej, jeżeli mają uzasadnione wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art.29 WKC. Przy czym zauważyć jednocześnie należy, że słusznie organy przyjęły, iż podstawą zakwestionowania wartości celnej w niniejszej sprawie nie mógł być wynik weryfikacji przeprowadzony przez szwajcarskie władze celne. Ich informacja dotyczyła bowiem jedynie pochodzenia pojazdu, nie wypowiadały się natomiast co do wiarygodności faktury. Skoro zatem organy celne mogły mieć uzasadnione wątpliwości co do zadeklarowanej wartości celnej, to zasadne tym samym stało się odstąpienie przez nie od przyjęcia wartości transakcyjnej jako wartości celnej towaru. Niewiarygodność ceny transakcyjnej uzasadniająca jej odrzucenie występuje wówczas, gdy jest ona rażąco niska w porównaniu z innymi cenami na rynku eksportu. W konsekwencji powyższego, zakwestionowanie wiarygodności zadeklarowanej wartości celnej towaru pozwoliło organowi celnemu, zgodnie z dyspozycją wynikającą z treści art.181a RWKC na ustalenie wartości celnej inną metodą, niż metoda wartości transakcyjnej, to jest w oparciu o jedną z metod określonych w art.30 – 31 WKC. W zaskarżonej decyzji organ celny szczegółowo wyjaśnił zasady takiego ustalania w odniesieniu do używanych pojazdów samochodowych. Wskazać trzeba, w ślad za organem odwoławczym, że metody przewidziane w wymienionych powyżej przepisach mają odpowiednią kolejność. Zgodnie bowiem z treścią art.30 ust.1 WKC, jeżeli wartość celna nie może być ustalona na podstawie art.29 tego Kodeksu, ustala się ją stosując zasadniczo kolejność przewidzianą w ust.2 lit.a, b, c, i d. Jeżeli natomiast i w ten sposób nie można ustalić wartości celnej, w rachubę wchodzi metoda tzw. ostatniej szansy, regulowana przepisem art.31 WKC. Według art.30 ust.2 WKC wartością celną ustalaną na podstawie tego przepisu jest: • wartość transakcyjna identycznych towarów sprzedanych w celu wywozu do Wspólnoty i wywiezionych w tym samym lub zbliżonym czasie co towary, dla których ustalana jest wartość celna; • wartość transakcyjna podobnych towarów sprzedanych w celu wywozu do Wspólnoty i wywiezionych w tym samym lub zbliżonym czasie co towary, dla których ustalana jest wartość celna; • wartość oparta na cenie jednostkowej, po jakiej towary przywożone lub towary identyczne bądź podobne sprzedawane są we Wspólnocie w największych zbiorczych ilościach osobom niepowiązanym ze sprzedawcami; • wartość kalkulowana , która jest sumą trzech elementów wymienionych w dalszej części tego przepisu. Z kolei zgodnie z treścią art.30 ust.3 WKC, dodatkowe warunki i reguły stosowania ust. 2 tego Kodeksu określane są zgodnie z procedurą Komitetu (Technicznego Komitetu Ustalania Wartości Celnej WTO). Zarówno metoda wartości transakcyjnej identycznych towarów, jak i metoda wartości transakcyjnej podobnych towarów (art.30 ust.2 lit. a i b WKC) odnosi się do cech towarów, takich jak identyczność lub podobieństwo. Tych przesłanek nie spełniają sprowadzane z zagranicy używane samochody. Również nie znajduje zastosowania do towarów używanych metoda oparta o cenę jednostkową towarów importowanych. Opiera się ona na cenie jednostkowej (art.30 ust.2 lit. c WKC), po jakiej towary przywożone lub towary identyczne bądź podobne są sprzedawane we Wspólnocie w największych zbiorczych ilościach osobom niepowiązanym ze sprzedawcami. Stwierdzić także należy, że do określenia wartości celnej sprowadzanych samochodów używanych nie znajduje zastosowania metoda wartości kalkulowanej - art.30 ust.2 lit.d WKC, która wymaga określenia kosztów lub wartości materiałów i produkcji, kwoty zysku i kosztów ogólnych oraz kosztów lub wartości elementów wymienionych w art.32 ust.1 lit. e WKC, które są zmienne. W świetle powyższych uwag, należy przyznać rację twierdzeniom organów obu instancji o potrzebie wykorzystania w sprawie metody tzw. ostatniej szansy, której zasady zostały określone w art.31 WKC. Wartość celna według tej metody jest ustalana na podstawie danych dostępnych we Wspólnocie, z zastosowaniem odpowiednich środków zgodnych z zasadami i ogólnymi przepisami: porozumienia w sprawie stosowania art. VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994r.; artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994r.; przepisów działu II rozdziału III WKC. W przypadku określania wartości celnej używanego samochodu dokonuje się weryfikacji w oparciu o materiały porównawcze dla samochodów o parametrach zgodnych z danymi dla sprowadzonych przez importera, wyprodukowanych poza Wspólnotą, sprzedawanych na rynku Wspólnoty. Zgodnie z postanowieniami Porozumienia w sytuacji gdy wartość celna przywożonych używanych pojazdów samochodowych ustalana jest w oparciu o art.31 WKC, istnieje możliwość skorzystania z wyspecjalizowanych katalogów lub czasopism zawierających średnie ceny rynkowe tych pojazdów na obszarze Wspólnoty. W niniejszej sprawie, organ mając na względzie dyspozycje wynikające z powyższych norm prawnych, jako punkt wyjścia przyjął wartość przedmiotowego pojazdu określoną w opinii biegłego rzeczoznawcy nr [...] z dnia [...] września 2010r. Biegły ustalając wartość rynkową pojazdu posłużył się m.in. komputerowym programem INFO-EKSPERT z danymi z listopada 2009 r. Zgodnie ze zleceniem, do wyliczenia wartości pojazdu podobnego przyjęto wartość rynkową pojazdu tego samego rodzaju i podrodzaju, o zbliżonych parametrach trakcyjno technicznych, wyprodukowanego w innych krajach (np. rynek kanadyjski, amerykański, i japoński) i dostępnego na rynku polskim, nie będącego jednocześnie krajem wywozu (Szwajcaria) oraz krajami Wspólnoty. Za samochód spełniający kryteria samochodu podobnego biegły przyjął pojazd marki [...], rok produkcji 2007, wyprodukowany w Japonii. Badanie cen samochodu podobnego jest niezbędne w celu ustalenia poprawności określenia ceny transakcyjnej i stworzenia podstawy do określenia wartości celnej w oparciu o przepis art.31 WKC. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jednoznacznie potwierdził, że zadeklarowana cena transakcyjna 4200 CHF jest wielokrotnie niższa od cen transakcyjnych samochodów podobnych na rynkach pozawspólnotowych. Biegły w swojej ocenie z dnia [...] września 2010 r. określił wartość pojazdu na rynku polskim o niemalże identycznych parametrach trakcyjno-technicznych na kwotę 45.200 zł. Następnie, po uwzględnieniu dostępnych danych oraz konkretnego stanu technicznego wycenianego pojazdu, istniejącego w chwili jego sprowadzenia do Polski oraz szeregu korekt (w tym z tytułu uszkodzeń opisanych w opinii technicznej nr [...] z dnia [...] listopada 2009r. – wykonanej na zlecenie strony) określił wartość pojazdu na kwotę 21.500 zł. Ponieważ wyliczona w ten sposób wartość celna towaru była wartością brutto, organ odliczył od niej również podatek VAT, podatek akcyzowy, cło. Ostatecznie, wartość celna przedmiotowego używanego samochodu osobowego marki [...] została ustalona na kwotę 15.539 zł. Reasumując należy stwierdzić, że wszystkie powyżej opisane działania organów celnych, zmierzające do ustalenia wartości celnej spornego pojazdu, należy uznać za uzasadnione i zgodne z obowiązującymi w tej mierze przepisami prawa. W kwestii pozostałych zarzutów, trzeba podkreślić, że niezasadnym jest zarzut przyjęcia, że samochód wymieniony w opinii nie jest porównywalny z samochodem importowanym. Biegły ustalił, że jest to pojazd tego samego rodzaju i podrodzaju, o zbliżonych parametrach trakcyjno – technicznych co przedmiot importu. Brak jest zatem obiektywnych podstaw do nieuznania stanowiska wyrażonego przez biegłego. Nie można także uznać zarzutu, że organ wybrał wyższą z dwóch wartości, albowiem w postępowaniu organ celny dopuścił dowód, ale tylko jednego biegłego, drugi biegły nie był przez organ powoływany. Rzeczoznawca, który sporządził opinię na zlecenie strony nie występował w charakterze biegłego w postępowaniu celnym. Decyzje organów obu instancji zawierają wszystkie wymagane prawem elementy. Uzasadnienia są czytelne i zrozumiałe, zawierają również odniesienie się do stanu faktycznego oraz szczegółowe uzasadnienie prawne. Zaskarżona decyzja zawiera także ustosunkowanie się do zarzutów odwołania. Z uwagi, że zarzuty skargi okazały się niezasadne, jak również wobec niestwierdzenia przez Sąd, by w toku postępowania organy naruszyły inne przepisy - skargę należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jacek Niedzielski Alina Rzepecka Krystyna Skowrońska-Pastuszko