I SA/Go 420/17

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Damian Bronowicki po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku N.H. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za czerwiec 2016 r. z tytułu produkcji papierosów poza składem podatkowym i wprowadzeniu ich do obrotu postanawia: zwolnić skarżącego od wpisu od skargi. N.H. wniósł skargę na decyzję wymienioną w sentencji niniejszego postanowienia. Następnie w dniu 23 listopada 2017 r. na urzędowym formularzu PPF złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że jest w złej sytuacji materialnej. Mieszka z rodzicami, jest zatrudniony na ¼ etatu. Zarabia około 500 zł miesięcznie, czasami dorabia drugie tyle z prac dorywczych. Dochód wystarcza mu jedynie na wyżywienie i podstawowe środki do życia. Jednocześnie spłaca opłaty w postępowaniu celnym. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że nie posiada nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych, wierzytelności czy przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł. Łączny dochód wynosi około 1000 zł. Wśród stałych wydatków wskazał opłaty za telefon (145 zł), wyżywienie (600 zł) oraz koszty wizyt lekarskich. Do wniosku załączył potwierdzenie dokonania wpłaty 1808,20 zł na rachunek bankowy Naczelnika Urzędu Skarbowego. W dniu 6 grudnia skarżący nadesłał dodatkowe dokumenty. Oświadczył, że nie jest żonaty. Nie prowadzi działalności gospodarczej. Jego konto bankowe zajęte jest przez organ podatkowy. Z zeznania podatkowego PIT-37 za 2016 r. wynika, że skarżący osiągnął dochód w wysokości 3.512,50 zł. Z kolei zaświadczenie o zarobkach wystawione przez pracodawcę wskazuje średnie wynagrodzenie netto za ostatnie 3 miesiące w kwocie 420,18 zł. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. - dalej: "P.p.s.a.") prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje, jeżeli osoba występująca z wnioskiem wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na chwilę obecną, jedyną opłatą niezbędną dla skutecznego zainicjowania i prowadzenia postępowania sądowoadministracyjnego jest wpis od skargi. W niniejszej sprawie wysokość wpisu od skargi wynosi 2.255 zł, zgodnie z § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze. zm.). Odnosząc treść art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. przepisu do ustalonej powyżej sytuacji majątkowej i rodzinnej skarżącego oraz wysokości niezbędnych na chwilę obecną kosztów postępowania, stwierdzić należy, że skarżący spełnił przesłankę wskazaną w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Nie jest on bowiem w stanie uiścić wpisu sądowego bez uszczerbku utrzymania koniecznego. W tej sytuacji, jego wniosek należało uwzględnić w części. Częściowe zwolnienie od kosztów sądowych, w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi, nie przekreśla możliwości ubiegania się o prawo pomocy na dalszych etapach postępowania. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.