I SA/Go 421/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stefan Kowalczyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 sierpnia 2012 r. wniosku M.I. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2011 r. postanawia odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. skarżąca, M.I. wniosła skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2011 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału l Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 22 czerwca 2012 r. wezwano skarżącą, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 540 złotych, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, zarządzenie to pomimo dwukrotnego awizowania nie zostało podjęte. W konsekwencji, zgodnie z art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., póz. 270) zw. dalej. P.p.s.a., przesyłka została pozostawiona w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia w dniu 16 lipca 2012 r. Pismem z. dnia [...] lipca 2012 r., skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. We wniosku podniosła, że nie była w stanie odebrać pisma, ponieważ w dniach od 19 czerwca 2012 r. do 16 lipca 2012 r. przebywała wraz z rodziną na wczasach za granicą. Po powrocie do kraju skarżąca znalazła awizo nieodebranej przesyłki poleconej, a z informacji Sądu dowiedziała sią o próbach doręczenia pisma sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W myśl art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od momentu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i 2 P.p.s.a.). Jednocześnie z jego wniesieniem należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (art. 87 § 4). Sąd uznał, że skarżąca spełniła warunki formalne określone w art. 87 § 1 i 4, bowiem pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wniesiono z zachowaniem tygodniowego terminu liczonego od daty ustania przyczyny uchybienia, a czynność, której uchybiono została dopełniona. Skarżąca jednak nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nastąpiło bez jej winy. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym i w literaturze prawniczej przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o wtasne interesy. Uprawdopodobnienie braku winy oznacza wykazanie takich okoliczności, które mimo spełnienia obowiązku zachowania należytej staranności, uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności, gdyż były nie do przewidzenia lub nie do przezwyciężenia, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (J.P.Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 226; postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059). Jak podkreśla się w orzecznictwie (np. wyroki NSA: z dnia 14 stycznia 2000 r., sygn. akt l SA/Gd 794/99; Lex nr 40381; z dnia 2 lutego 2000 r., sygn. akt SA/Sz 2125/98; Lex nr 39797; z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt l SA 1072/00; Lex nr 55307) o braku winy można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, a więc w sytuacji gdy strona nie mogła tej przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przy czym przy ocenie winy lub jej braku, należy wziąć pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez nią działań zabezpieczających, mających na celu zapobieżenie uchybieniu terminu, oraz jego dotrzymanie (postanowienie SN z dnia 6 października 1998 r., sygn. akt II CKN 8/98, Lex nr 50679). Wnioskodawczyni, zdaniem Sądu nie uprawdopodobniła braku swojej winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Skarżąca wskazała bowiem, że nastąpiło ono ze względu na jej pobyt poza granicami kraju i w związku z tym niemożność odbioru kierowanej do niej korespondencji. W świetle orzecznictwa sądowego, w przypadku wyjazdu za granicę należyta dbałość o własne interesy, która mogłaby uchronić stronę od negatywnych następstw nieobecności w kraju, powinna była wyrazić się w ustanowieniu pełnomocnika do realizacji obowiązków związanych z zainicjowanym postępowaniem sądowym bądź chociażby pełnomocnika do doręczeń. Strona miała bowiem świadomość, że złożenie przez nią skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skutkować będzie wszczęciem określonych procedur sądowych związanych wysyłaniem korespondencji, tym bardziej, co należy także podkreślić, że niniejsza sprawa nie była jedyną zainicjowaną przez skarżącą przed tut. Sądem, natomiast pobyt planowany był na okres ponad trzech tygodni. , W takiej sytuacji należyta dbałość w prowadzeniu własnych spraw wymagała, aby przed wyjazdem za granicę skarżąca podjęła odpowiednie działania, gwarantujące zabezpieczenie swoich interesów. Taka zapobiegliwość umożliwiłaby jej dochowanie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, czy to przez upoważnione osoby, czy też przez nią samą mimo pobytu za granicą, choćby za pomocą ogólnodostępnego dzięki łączom internetowym przelewu elektronicznego. Dodać również należy, że wyjazd skarżącej nie miał charakteru nagłego, niespodziewanego, nie dającego się przewidzieć tylko - jak wynika z akt sprawy - był wcześniej zaplanowany (rezerwacja dokonana została zaledwie dzień przed sporządzeniem skargi). W związku z powyższym, fakt pobytu za granicą nie może stanowić okoliczności uprawdopodabniającej brak winy skarżącej w uchybieniu terminu do dokonania określonej czynności procesowej. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 86 §1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.