I SA/Go 428/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Sędziowie Sędzia WSA Jacek Niedzielski Asesor WSA Alina Rzepecka (spr.) Protokolant Referent Alicja Rakiej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lipca 2008 r. sprawy ze skargi "QS" Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do pochodzenia towaru 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana; 3. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej Spółki kwotę 1477,00 (jeden tysiąc czterysta siedemdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Skarżąca "QS" Spółka z o. o. ( zw. dalej spółka, skarżąca) reprezentowana przez pełnomocnika złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej (zw. dalej: Dyrektor IC) z [...] lutego 2008r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego (zw. dalej: Naczelnik UC) z [...] listopada 2007r. nr [...] uznającą zgłoszenie celne nr [...] z [...] lutego 2002r. za nieprawidłowe w części dotyczącej zastosowanej stawki celnej, kwoty należności celnych przywozowych, kwoty podatku od towarów i usług dla części towaru objętego zgłoszeniem celnym oraz określającą kwotę długu celnego i podatku od towarów i usług. W sprawie ustalono następujący stan faktyczny: Agencja Celna działając z upoważnienia Skarżącej dokonała [...] lutego 2004r. dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym tkaninę poliestrową pochodzącą z Chin wg Jednolitego Dokumentu Administracyjnego SAD Nr [...]. Zadeklarowała stawkę celną konwencyjną 9%, a jako dowód pochodzenia przedłożyła świadectwo pochodzenia nr [...] z [...] stycznia 2004r. wystawione w Chinach. Towar z mocy prawa został objęty procedurą dopuszczenia do obrotu. Organ korzystając z uprawnień zawartych w art.83 Kodeksu celnego - po zwolnieniu towarów, poddał weryfikacji dokumenty i dane handlowe objęte w/w zgłoszeniem celnym. W tej mierze stosując §20a ust.1 rozporządzenia Rady Ministrów z 15 października 1997r. w sprawie określenia szczegółowych zasad i trybu ustalania niepreferencyjnego pochodzenia towarów, sposobu jego dokumentowania oraz listy towarów, których pochodzenie musi być udokumentowane świadectwem pochodzenia (Dz.U. z 1997r, Nr130, poz.851 ze zm.) z pismem z [...] lutego 2005r. nr [...] przekazał w/w świadectwo pochodzenia do weryfikacji organowi wystawiającemu ten dokument, celem sprawdzenia jego autentyczności oraz prawidłowości danych w nim zawartych. Pismo - monit nosi datę [...] września 2005r. Ponieważ w terminie 10-ciu miesięcy od dnia wysłania w/w wniosków o weryfikację nie uzyskano żadnej odpowiedzi, Naczelnik UC postanowieniem z [...] grudnia 2006r. wszczął postępowanie celne, a następnie z powodu przekazania w/w. świadectwa do ponownej weryfikacji zawiesił je również postanowieniem z [...] grudnia 2006r. Kolejne pisma – wnioski o weryfikacje w/w świadectwa pochodzenia przesyłane były do strony chińskiej: [...] marca 2006r. (w którym powołano się na wcześniejsze pismo z [...] września 2005r.); [...] grudnia 2006r. i monit z [...] czerwca 2007r. Ponieważ ponownie nie uzyskano odpowiedzi w terminie 10 miesięcy od dnia wysłania wniosku, Naczelnik UC postanowieniem z [...] października 2007r. nr [...] podjął uprzednio zawieszone postępowanie. Następnie decyzją z [...] listopada 2007r. uznając przedmiotowe zgłoszenie celne za nieprawidłowe w części dotyczącej zastosowanej stawki celnej, kwoty należności celnych przywozowych i kwoty podatku od towarów i usług dla części towaru objętego zgłoszeniem celnym, na nowo dokonał naliczenia tych należności. W odwołaniu na powyższe rozstrzygnięcie pełnomocnik strony wniósł alternatywnie: o uchylenie decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie lub uchylenie decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Zarzucił rażące naruszenie art.121 §1, 122 i 187 §1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa, w zw. z przepisem art.26 ustawy z 19 marca 2004r. – Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo celne i z przepisem art.262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. - Kodeks celny. Dyrektor IC zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W motywach uzasadnienia w pierwszej kolejności wyjaśnił brzmienie przepisów prawnych mających w sprawie zastosowanie. Wskazał na art.26 ustawy z 19 marca 2004 roku Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo celne (Dz. U. z 2004r., Nr68, poz.623), w myśl którego - przepisy dotychczasowe stosuje się do spraw dotyczących długu celnego, jeżeli dług celny powstał przed dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej. Dlatego, że w sprawie mają zastosowanie przepisy ustawa z dnia 9 stycznia 1997r. - Kodeks celny (tekst jednolity w Dz. U. z 2001 r., Nr 75, poz. 802), które w dniu dokonania zgłoszenia celnego regulowały zasady i tryb przywozu towarów na polski obszar celny oraz wywozu towarów z polskiego obszaru celnego, a także związane z tym prawa i obowiązki osób oraz uprawnienia i obowiązki organów celnych. Wyjaśnił, że zgodnie z art.13 §1 - §3 Kodeksu celnego, cła określane są na podstawie Taryfy celnej lub innych środków taryfowych, że środki polityki handlowej oraz środki, o których mowa w art.14, stosuje się zgodnie z klasyfikacją nomenklatury towarowej taryfy celnej, i że Taryfa celna obejmuje stawki celne, sposób, warunki i zakres ich stosowania. Stawki celne są stosowane na wniosek zgłaszającego, o ile towary, do których się to odnosi, spełniają warunki do ich zastosowania. Wskazał, iż w pkt1 części A Postanowień wstępnych Taryfy celnej będącej załącznikiem do rozporządzenia Rady Ministrów z 17 grudnia 2002r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. nr 226, poz. 1885 z 2002 r.) obowiązującej w dniu dokonania zgłoszenia celnego ustawodawca określił stawki celne: konwencyjne, autonomiczne, preferencyjne, obniżone, ryczałtowe. Wyjaśnił, iż z ust.10 tych Postanowień wynika, że do towarów wymienionych w wykazie stanowiącym załącznik nr3 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 października 1997r. w sprawie określania szczegółowych zasad i trybu ustalania niepreferencyjnego pochodzenia towarów, sposobu jego dokumentowania oraz listy towarów, których pochodzenie musi być udokumentowane świadectwem pochodzenia (Dz. U. Nr130, poz.851 i z 1998r. Nr138, poz.890 - zw. dalej Rozporządzenie RM), dla których pochodzenie nie zostało udokumentowane świadectwem pochodzenia, ale jeżeli można ustalić kraj lub region pochodzenia tego towaru, stosuje się stawkę celną autonomiczną lub stawkę celną konwencyjną, jeżeli jest wyższa od stawki celnej autonomicznej. Zaznaczył, iż w/w rozporządzeniu (w związku z art.19 §3 pkt1-3 Kodeksu celnego) zawarto wymogi, jakim powinno odpowiadać świadectwo pochodzenia. Warunki te nie są więc stawiane przez organ celny, ale są ustanowione przez ustawodawcę w obowiązujących przepisach prawa. Wskazał na §11 ust.1 Rozporządzenia RM w myśl którego, pochodzenie towarów wymienionych w Wykazie nr3 (tak jak w rozpatrywanej sprawie) musi być udokumentowane świadectwem pochodzenia, oraz na §13–regulujący kwestię dowodu pochodzenia i warunków jakie winno ono spełniać. Podkreślił, iż formalny warunek przedłożenia dowodu pochodzenia oznacza, że dowód ten winien być prawidłowy tak pod względem formalnym jak i materialnym. Oceny formalnej dowodu dokonał w trybie art.70 Kodeksu celnego, natomiast ocena materialna możliwa jest tylko po przeprowadzeniu weryfikacji, do której powołane są odpowiednie władze kraju eksportu. Wyjaśnił też, iż zgodnie z §20a ust.1 i ust.2 Rozporządzenia RM - w celu sprawdzenia autentyczności świadectwa pochodzenia towarów lub prawidłowości danych w nim zawartych organ celny może skierować je do weryfikacji do organu wystawiającego świadectwo. Jeżeli organ ten, nie udzieli odpowiedzi w terminie 10 miesięcy od dnia wysłania wniosku o weryfikację lub udzielona odpowiedź nie będzie zawierała informacji pozwalających na stwierdzenie, że weryfikowany dokument jest autentyczny i zawiera prawidłowe dane, dokument uznaje się za nieprawidłowy do potwierdzenia pochodzenia towaru. Podkreślił, że w niniejszej sprawie, świadectwo zostało przekazane w/w trybie do weryfikacji władzom, które je wystawiły, niemniej jednak pomimo upływu 10-miesięcznego terminu liczonego od momentu wysłania wniosku o weryfikację, organy celne nie otrzymały żadnej odpowiedzi. Wskazał, że w przedmiotowej sprawie w/w termin upłynął w dniu [...] października 2007r. Tym samym Dyrektor IC za słuszne uznał rozstrzygnięcie organu I instancji, w którym uznając on ww. świadectwo pochodzenia towaru za nieprawidłowe zastosował stawkę celną autonomiczną w wysokości 30%. Dyrektor IC wyjaśnił, również, iż zgodnie z ww. rozporządzeniem organy celne w celu sprawdzenia autentyczności dokumentu stanowiącego dowód pochodzenia towarów lub prawidłowości danych w nim zawartych, mogą przez okres 3 lat od daty wydania dokumentu skierować do właściwych organów kraju korzystającego wniosek o przeprowadzenie weryfikacji. Wskazał że świadectwo pochodzenia towarów nr [...] z [...] stycznia 2004r. zostało przedstawione organowi celnemu jako załącznik do zgłoszenia celnego [...] lutego 2004r. Wniosek o weryfikację świadectwa sporządzony został dwukrotnie - [...] lutego 2005r. i [...] grudnia 2006r. i wysłany do właściwych władz chińskich odpowiednio [...] lutego 2005r. i [...] grudnia 2006r. Ze względu na brak odpowiedzi, organy celne wielokrotnie występowały z monitami do organu kraju korzystającego o przeprowadzenie weryfikacji ( pismo z [...] września 2005r. - wysłane [...] września 2005r., pismo z [...] marca 2006r. - wysłane [...] marca 2006r., pismo z [...] czerwca 2007r. - wysłane [...] czerwca 2007r. Podkreślił, iż w związku z tym, iż organ kraju korzystającego nie udzielił odpowiedzi w terminach określonych w §29 rozporządzenia z 21 października 1997r. od daty wysłania wniosków jak i monitów towar objęty ww. świadectwem pochodzenia nie spełnia warunków do stosowania preferencyjnych stawek celnych. Dyrektor IC szeroko argumentując za bezzasadne uznał zarzuty naruszenia art.26 ustawy z 19 marca 2004r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo celne, art.122, art.187 §1 Ordynacji podatkowej. W skardze na w/w rozstrzygnięcie spółka zarzuciła rażące naruszenie przepisu art.65 §4 i §5 Kodeksu celnego, w związku z art.26 ustawy z 19 marca 2004r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo celne, poprzez wydanie decyzji uznającej zgłoszenie celne nr [...] z [...] lutego 2004r. za nieprawidłowe, pomimo upływu 3 lat od przyjęcia zgłoszenia celnego. Wniosła o uchylenie w całości decyzji wydanych przez organy celne obu instancji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor IC wniósł o jej oddalenie. Podkreślił, iż w niniejszej sprawie dług celny powstał w [...] lutego 2004r. a więc w czasie, kiedy zasady i tryb przywozu towarów na polski obszar celny, wywozu towarów z polskiego obszaru celnego a także prawa i obowiązki osób oraz organów celnych regulowała ustawa Kodeks celny. Zgodnie z art.65 §5 tej ustawy decyzja uznająca zgłoszenie celne za nieprawidłowe nie może zostać wydana, jeżeli upłynęły 3 lata od dnia przyjęcia zgłoszenia celnego. W art.65 §5a) Kc ustawodawca zawarł odesłanie do odpowiedniego stosowania przepisów art.230 §5 i §6 tej K.c. zgodnie z którymi bieg terminów ulega zawieszeniu m.in. z dniem zawieszenia postępowania w sprawie celnej (terminy biegną dalej z dniem podjęcia zawieszonego postępowania). Dlatego w związku z faktem, iż postępowanie w sprawie celnej zostało zawieszone z dniem [...] grudnia 2006r. 3-letni bieg terminu do wydania decyzji, uległ zawieszeniu. Zaczął on biec na nowo dopiero z chwilą podjęcia postępowania - z dniem [...] października 2007r. Tym samym stwierdził, iż decyzja Naczelnika UC nie została wydana z naruszeniem art.65 kodeksu celnego. W piśmie procesowym z [...] czerwca 2008r. pełnomocnik ponowił zarzut naruszenia art.65 §5 kodeksu celnego. Analizując terminy zawieszenia postępowania i jego podjęcia wyliczył, że od dnia przyjęcia zgłoszenia celnego ([...] lutego 2004r.) do dnia zawieszenia postępowania ([...] grudnia 2006r.) upłynęły - 2 lata, 9 miesięcy 26 dni. Od dnia podjęcia zawieszonego postępowania ([...] października 2007r.) do dnia wydania decyzji z [...] lutego 2008r. upłynęło 3 miesiące i 16 dni. Tym samym, w jego ocenie decyzja organu I instancji wydana została po upływie 3 lat 1 miesiąca i 12 dni. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna, aczkolwiek nie z uwagi na podniesione w niej zarzuty. Zaskarżoną decyzję należało uchylić, bowiem z ustalonego bezspornie stanu faktycznego wynika, iż w sprawie zostały naruszone podstawowe zasady procesowe, do których przestrzegania organy są zobligowane przepisami prawa – a których naruszenie w istotny sposób wpłynęło na wynik sprawy. Sąd w składzie orzekającym stwierdził naruszenie zasady praworządności, prawdy obiektywnej, z którymi z kolei wiąże się również obowiązek podejmowania określonych czynności przy zachowaniu należytej staranności. Organ zawsze winien mieć na uwadze, to by wszelkie podejmowane przez niego w ramach postępowania czynności były prowadzone w taki sposób, aby przy równoczesnym poszanowaniu w/w zasad działania jego były skuteczne, i nie budziły żadnych zastrzeżeń. W sprawie bezspornym jest, iż strona działając przez upoważnionego przedstawiciela [...] lutego 2004r. zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym tkaniny poliestrowe pochodzące z Chin. Zadeklarowała stawkę celną konwencyjną 9%, a jako dowód pochodzenia będący podstawą do jej zastosowania przedłożyła chińskie świadectwo pochodzenia nr [...] z [...] stycznia 2004r. Oczywistym jest również i to, że podstawą do wszczęcia postępowania przez Naczelnika UC i późniejszego wydania przez niego decyzji uznającej przedmiotowe zgłoszenie celne za nieprawidłowe w części dotyczącej zastosowanej stawki celnej, kwoty należności celnych przywozowych i kwoty podatku od towarów i usług był brak odpowiedzi władz chińskich, którym w/w świadectwo zostało przesłane do weryfikacji. Wobec powyższego, w pierwszej kolejności należy wyjaśnić, iż problematyka weryfikacji dowodów pochodzenia została uregulowana w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 15 października 1997r. w sprawie określania szczegółowych zasad i trybu ustalania niepreferencyjnego pochodzenia towarów, sposobu jego dokumentowania oraz listy towarów, których pochodzenie musi być udokumentowane świadectwem pochodzenia (Dz.U. Nr130, poz.851 ze zm.). Z art.13 §1 §2 Kodeksu celnego, wynika, że cła określane są na podstawie Taryfy celnej lub innych środków taryfowych, a środki polityki handlowej oraz środki, o których mowa w art.14, stosuje się zgodnie z klasyfikacją nomenklatury towarowej taryfy celnej. Ponadto §3 pkt2 tego przepisu wynika, iż Taryfa celna obejmuje stawki celne, sposób, warunki i zakres ich stosowania. Stawki celne są stosowane na wniosek zgłaszającego, o ile towary, do których się to odnosi, spełniają warunki do ich zastosowania. W pkt1 częściA Postanowień wstępnych Taryfy celnej będącej załącznikiem do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2002r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. nr226, poz.1885 z 2002r.) obowiązującej w dniu dokonania zgłoszenia celnego ustawodawca określił stawki celne - konwencyjne, autonomiczne, preferencyjne, obniżone, ryczałtowe. W ust.10 tych Postanowień stwierdzono, że do towarów wymienionych w wykazie stanowiącym załącznik nr3 do w/w rozporządzenia Rady Ministrów z 15 października 1997r. dla których pochodzenie nie zostało udokumentowane świadectwem pochodzenia, a można ustalić kraj lub region pochodzenia tego towaru, stosuje się stawkę celną autonomiczną lub stawkę celną konwencyjną, jeżeli jest wyższa od stawki celnej autonomicznej. Szczególnie istotne znaczenie dla przedmiotu niniejszej sprawy ma §20a ust.1 i ust.2 Rozporządzenia RM. Zgodnie z jego treścią w celu sprawdzenia autentyczności świadectwa pochodzenia towarów lub prawidłowości danych w nim zawartych organ celny może skierować je do weryfikacji do organu wystawiającego świadectwo. Jeżeli organ, do którego skierowano świadectwo w celu jego weryfikacji, nie udzieli odpowiedzi w terminie 10 miesięcy od dnia wysłania wniosku o weryfikację lub udzielona odpowiedź nie będzie zawierała informacji pozwalających na stwierdzenie, że weryfikowany dokument jest autentyczny i zawiera prawidłowe dane, dokument uznaje się za nieprawidłowy do potwierdzenia pochodzenia towaru. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, organy przekonywały, iż poczyniły wszelkie starania mające na celu zweryfikowanie w/w świadectwa pochodzenia. Nie otrzymawszy jednak żadnej odpowiedzi, określiły że 10-cio miesięczny termin od dnia wysłania ponownego wniosku o weryfikację świadectwa pochodzenia upłynął w dniu [...] października 2007r. W istocie z akt sprawy wynika, iż pism o weryfikację było w sumie pięć . Pierwsze zostało sporządzone [...] lutego 2005r. Następne, będące monitem nosi datę [...] września 2005r. W trzecim z [...] marca 2006r. będącym również monitem organ powołując się na pismo z [...] września 2005r. ponownie poprosił o przesłanie wyniku weryfikacji przedmiotowego świadectwa pochodzenia. Kolejny wniosek nosił datę [...] grudnia 2006r. Ostatnim - piątym było pismo – monit z [...] czerwca 2007r. Z powyższego więc wynika, iż były dwa główne wnioski (z [...] lutego 2005r. i [...] grudnia 2006r.) oraz trzy monity (z [...] września 2005r.; [...] marca 2006r. i [...] czerwca 2007r.). Powyższe może z jednej strony dowodzić, że organ czynił starania o zweryfikowanie w/w świadectwa. Niemniej jednak należy zaznaczyć, iż prowadzone przez niego działania nie mogą być dowolne. Winny być prowadzone w taki sposób, by przede wszystkim były skuteczne. Tymczasem z akt sprawy wynika, iż każdy z wniosków weryfikacyjnych wysyłany był na inny adres w Chinach. Przy czym dotyczyło to zarówno głównych wniosków jak i sporządzonych w związku z nimi monitów. Mimo tej swoistej niekonsekwencji, organ w żaden sposób nie wyjaśnił powodów i zasad ustalania adresów pod które wysyłano kolejne pisma. Nie tłumaczy, tego ani żaden dokument akt, ani treść decyzji. Nie tłumaczy tego również przesłane przez organ do sądu pismo z dnia [...] lipca 2008r. do którego Dyrektor IC załączył informację Ambasady Rzeczpospolitej Polskiej w Pekinie wraz z przekazaną przez nią, listą adresów poszczególnych CCTIP. Żaden z adresów na które organy kierowały wnioski o weryfikacje w toku postępowania podatkowego powadzonego w niniejszej sprawie nie jest zgodny z adresami wymienionymi na tej liście. Wypada też zaznaczyć, iż powyższy proceder wzbudził również wątpliwości Urzędu Celnego , czego niewątpliwym potwierdzeniem jest jego pismo z dnia [...] listopada 2006r., w którym zasygnalizował on Izbie Celnej Wydział Elementów Kalkulacyjnych Środków i Ograniczeń Pozataryfowych problem przesyłania wniosków o weryfikacje za każdym razem na inny adres. Podkreślenia wymaga również fakt, że ostatni monit - z [...] czerwca 2007r. na który między innymi powołuje się organ w swojej decyzji, poza tym że ponownie skierowany został do organu chińskiego na adres inny, niż wszystkie poprzednie, to w swej treści nie wskazuje daty wniosku w związku z którym został sporządzony. Zaznaczyć również trzeba, iż niewyjaśnionymi pozostają powody odwoływania się się Dyrektora IC w swojej decyzji (k-5) §29 rozporządzenia z 21 października 1997r. Wskazana regulacja odnosi się do aktu prawnego dotyczącego reguł ustalania preferencyjnego pochodzenia towarów oraz sposobu jego dokumentowania (rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 21 października 1997r.) Zważywszy na powyższe ustalenia, oraz z uwagi na brak jakiejkolwiek reakcji ze strony władz chińskich należy stwierdzić, iż istnieje uzasadniona wątpliwość co do tego, czy w ogóle świadectwo nr [...] z [...] stycznia 2004r. zostało poddane jakiejkolwiek próbie weryfikacji. W sprawie nie może umykać fakt, że na przełomie niemalże dwu i pół roku wysłano pięć pism na pięć różnych adresów. W obliczu poczynionych uwag, należy stwierdzić, iż w sprawach typu jak będąca obecnie przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej nie chodzi o jakiekolwiek wysłanie wniosków weryfikacyjnych, lecz o dokonanie tego w sposób jak najbardziej skuteczny, bowiem tylko wówczas ma sens badanie autentyczności świadectwa pochodzenia. Jest to uzasadnione przede wszystkim niekorzystnymi dla strony konsekwencjami celno-podatkowymi jakie stoją za negatywnym wynikiem weryfikacji lub jego brakiem. Dlatego też, ze względu na znaczną dolegliwość jaką jest utrata prawa do stosowania w tym przypadku stawki celnej konwencyjnej w wysokości 9% wymaga się od organu przestrzegania zasad procedury administracyjnej, gwarantujących wszechstronne i dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy. Za niezasadny należy z kolei uznać zarzut naruszenia art.65 §5 Kodeksu celnego, przejawiający się zdaniem strony skarżącej na wydaniu decyzji z 14 lutego 2008r. po upływie trzyletniego terminu przewidzianego na weryfikację zgłoszenia celnego. W związku z tym podnieść należy, że w istocie upływ terminu określonego w art.65 §5 Kodeksu celnego powoduje ten skutek, że staje się niemożliwa weryfikacja zgłoszenia celnego. Niemniej jednak, zgodnie z literalnym brzmieniem art.65 §4 i §5 Kodeksu celnego, ograniczenie czasem możliwości wydania decyzji w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe odnosi się do organu celnego pierwszej instancji właściwego do wydania decyzji, a nie jak wskazuje pełnomocnik strony – decyzji z [...] lutego 2008r. – która niewątpliwie jest orzeczeniem organu odwoławczego. Rozstrzygniecie Naczelnika Urzędu Celnego zostało wydane [...] listopada 2007r., a więc w niespełna miesiąc od daty podjęcia postępowania, które nastąpiło [...] października 2007r. Analizując następnie terminy: zgłoszenia celnego, zawieszenia postępowania, jego podjęcia i wydania decyzji przez organ I instancji stwierdzić należy, iż w sprawie nie nastąpiło złamanie zakazu sformułowanego w art.65 §5 Kodeksu celnego. Na zakończenie wypada podkreślić, iż postępowanie podatkowe wszczynane jest i prowadzone w celu rozstrzygnięcia sprawy co do jej istoty. Organy podatkowe obowiązane są zatem do podjęcia wszelkich działań w celu odpowiedniego zgromadzenia materiału dowodowego. W działaniu ich nie może być żadnej dowolności. Orzeczenie zaś winno opierać się na prawidłowo odczytanym stanie faktycznym. Warunkiem odtworzenia stanu faktycznego jest zgromadzenie obrazujących go materiałów zawierających informacje istotne dla wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Stan faktyczny, w świetle którego organ bada i ocenia charakter zgromadzonych informacji, musi być ustalony w sposób obiektywny. Zebrany materiał dowodowy może być uznany za wyczerpujący, dopiero wówczas gdy ustalone zostaną wszystkie fakty prawotwórcze w sposób niesporny, przy nie pominięciu żadnego z nich, i przy nie pozostawieniu bez wyjaśnienia żadnej sprzeczności, czy wątpliwości. Zasady wyrażone w art.120, art.122, art.187 §1, art.191 ustawy Ordynacja podatkowa nakładają na organy podatkowe obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i zgromadzenia w tym celu całościowego (zupełnego) materiału dowodowego. Wskazania dla organu wynikają wprost z uzasadnienia wyroku. W szczególności wyjaśnienia wymaga kwestia właściwego adresu na który powinien być wysłany wniosek o weryfikację przedmiotowego świadectwa. Przy tym, zważywszy na dotychczasowe działania organu – sposób jego ustalenia i dokonany wybór winny mieć wyraźne odzwierciedlenie w aktach, tak by prawidłowość tego adresu nie budziła żadnych wątpliwości. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art.145 §1 pkt1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz.1270 ) postanowił jak w sentencji. O zakazie wykonywania uchylonej decyzji orzekł na podstawie art.152, a koszty postępowania zasądził na podstawie art.200 powołanej ustawy. (-) Alina Rzepecka (-) Jacek Jaśkiewicz (-) Jacek Niedzielski |KARTA INFORMACYJNA ORZECZENIA | |1. Sąd: |Skład sądu |Sprawoz- |Autor |Zdanie | |Wojewódzki Sąd Administracyjny |Imię i nazwisko sędziego |dawca |uzasad- |odrębne | |w Gorzowie Wielkopolskim | | |nienia | | |2. Izba i wydział NSA/ Wydział WSA: |Przewodniczący |θ |θ |θ | |Wydział I |Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz | | | | |3. Sygnatura akt: |Sędzia WSA Jacek Niedzielski |θ |θ |θ | |I SA/Go 437/08 | | | | | |4. Symbol sprawy: |asesor WSA Alina Rzepecka |ξ |ξ |θ | |6300 | | | | | |5. Data orzeczenia: | | |17 lipca 2008r. | | |6. Forma orzeczenia: | | |wyrok | | |7. Tezy: | | | | | | | | | |8. Hasła tematyczne: | | | | | |9. Powołane w orzeczeniu przepisy prawa krajowego | |Art.151 ustawy z 30.08.2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) | |§20a ust.1 i ust.2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 października 1997r. w sprawie określania szczegółowych zasad i trybu ustalania | |niepreferencyjnego pochodzenia towarów, sposobu jego dokumentowania oraz listy towarów, których pochodzenie musi być udokumentowane świadectwem | |pochodzenia (Dz. U. Nr130, poz.851 i z 1998r. Nr138, poz.890; art. 65 §4 i §5 Kodeksu Celnego | |10. Powołane w orzeczeniu przepisy prawa europejskiego: | | | | | |11. Poruszone w orzeczeniu problemy konstytucyjne: | | | | | | | |12. θ Zakwalifikowano do publikacji w zbiorze urzędowym. |17. Opinia / ocena co do celowości zakwalifikowania do publikacji i | | |skierowania do glosowania: | |13. θ Zakwalifikowano do glosowania. | | |14. Sędzia dokonujący wstępnej kwalifikacji: | | | | | |15. Sekretarz zespołu kwalifikacyjnego: | | | | | |16. Data kwalifikacji przez zespół sędziów: | | | | | |18. Zatwierdzenie: θ Tak θ Nie |19. Data zarządzenia: | |20. Adnotacje NSA | | | | | | | | | | | | | | | | | |21. Skierowano do publikacji: |θ ONSA i WSA |θ z glosą |θ inne: |