I SA/Go 429/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 czerwca 2008 r. wniosku U.G. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku od towarów i usług za kolejne miesiące od 2002 do 2003 roku postanowił: 1. zwolnić skarżącą od wpisu od skargi; 2. ustanowić adwokata; 3. w pozostałym zakresie wniosek oddalić. Skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Z jej oświadczeń wynika, iż mieszka z matką i bratem, lecz prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w wysokości brutto 2.648 zł. Po odliczeniu potrącenia egzekucyjnego wynagrodzenie netto wynosi 1050,41 zł, co zostało udokumentowane wydrukiem rozliczenia wynagrodzenia miesięcznego za luty br. Skarżąca nie posiada oszczędności ani innego wartościowego majątku. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. - dalej: "p.p.s.a.") prawo pomocy w zakresie całkowitym przysługuje osobie fizycznej w razie wykazania przez nią, iż nie ma środków wystarczających na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje natomiast, jeżeli wnioskodawca wykaże, że poniesienie pełnych kosztów postępowania może narazić jego samego i jego rodzinę na uszczerbek utrzymania koniecznego (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Skarżąca wykazała, że poniesienie pełnych kosztów postępowania przekracza jej możliwości płątnicze. Ze złożonych oświadczeń oraz dokumentu wynika, iż jej jedynym źródłem utrzymania jest wynagrodzenie za pracę, którego wysokość przy uwzględnieniu zajęcia egzekucyjnego, i to bez przeprowadzania na tę okoliczność dowodu, lecz w oparciu o samą wiedzę wynikającą z doświadczenia życiowego, nie może być uznana za wystarczającą do poczynienia oszczędności, czy też poczynienia wydatków nie służących bieżącemu - koniecznemu utrzymaniu. Brak oszczędności uwiarygodnia również fakt prowadzenia z majątku skarżącej egzekucji. W tym stanie rzeczy, przy uwzględnieniu, iż jedyną opłatą podlegającą uiszczeniu na obecnym etapie postępowania jest wpis od skargi, postanowiono zwolnić skarżącą od jego uiszczenia oddalając wniosek o zwolnienie od kosztów w pozostałym zakresie, postanawiając jednak zarazem o ustanowieniu adwokata (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).