I SA/Go 432/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Niedzielski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 czerwca 2017 r. wniosku pełnomocnika strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia oraz zażalenia skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z 10 stycznia 2017 r. sygn. akt I SA/Go 432/16 wydanego w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi R.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej postanawia: 1. Odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. 2. Umorzyć postępowanie zażaleniowe. Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2017 r. sygn. akt I SA/Go 432/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił skargę R.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z uwagi na niewskazanie, pomimo wezwania Sądu, jakiego konkretnie aktu czy też czynności, bezczynności jego skarga dotyczy. Pismem z [...] stycznia 2017 r. skarżący wniósł sprzeciw na postanowienie. Wskazał w nim, że nie mógł odebrać pism kierowanych do niego, gdyż jest chory, ma wrzody i "przepuchlinę". Podniósł, że w Izbie Skarbowej i Sądzie Administracyjnym obecnie ma ok. 30 spraw i "nie potrafi tego obsłużyć". Przedstawił swoją sytuację rodzinną, finansową, majątkową i zdrowotną, dołączając dokumenty o stanie zdrowia. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 9 lutego 2017 r. poinformowano skarżącego, że w sprawie o sygn. akt I SA/Go 432/16 nie wydano orzeczenia, od którego przysługuje sprzeciw. Wskazano, że 10 stycznia 2017 r. wydano postanowienie o odrzuceniu skargi, od którego przysługuje zażalenie. W związku z powyższym wezwano skarżącego do udzielenia informacji, czy jego pismo z dnia [...] stycznia 2017 r. zatytułowane "Sprzeciw" jest w istocie zażaleniem, a jeżeli tak, to do uzupełnienia jego braków formalnych poprzez złożenie wniosku o zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zwięzłe uzasadnienia zażalenia, w terminie 7 dni, pod rygorem uznania ww. pisma za sprzeciw i pozostawienia go w aktach bez nadawania dalszego biegu. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący, w niepodpisanych pismach z [...] lutego 2017 r., oświadczył, że jego pismo jest zażaleniem. Nadto wniósł o ustanowienie adwokata z urzędu przedstawiając ponownie swoją sytuację zdrowotną i finansową. Następnie, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału, skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych pism procesowych z dnia [...] lutego 2017 r. przez ich podpisanie bądź nadesłanie podpisanych odpisów, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania. W odpowiedzi, w zakreślonym terminie, skarżący nadesłał podpisane odpisy ww. pism. Ponadto, pismem z [...] marca 2017 r. zatytułowanym "zażalenie na postanowienie" ponowił wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu. Wezwaniem z dnia 23 marca 2017 r. Sąd zwrócił się do skarżącego o usunięcie braków formalnych jego zażalenia przez złożenie wniosku o zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zwięzłe uzasadnienie zażalenia, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Pismem nadanym 6 kwietnia 2017 r. skarżący złożył "wniosek o zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia". Podniósł, że jest chory (złamany kręgosłup, przepuklina, uszkodzona ręka, wrzód dwunastnicy), leczy się psychiatrycznie, nie rozumie prawa i nie wie co ma napisać. Nadto wniósł o ustanowienie adwokata z urzędu. Postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zwolnił skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowił dla niego adwokata. Pismem z [...] maja 2017 r. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata K.K.. W dniu 6 czerwca 2017 r., ustanowiony z urzędu pełnomocnik złożył zażalenie na postanowienie z 10 stycznia 2017 r. odrzucające skargę R.S. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik podniósł, że 1 czerwca 2017 r., na mocy pisma Okręgowej Rady Adwokackiej, dowiedział się o ustanowieniu go pełnomocnikiem R.S. w niniejszej sprawie, a 5 czerwca 2017 r. zapoznał się z aktami sądowymi. Dodał, że kontakt z klientem jest praktycznie zerowy; skarżący w jednej ze swoich spraw tylko raz odezwał się listownie do kancelarii. W zażaleniu zaś wskazał, że R.S. nie zna się na przepisach, jest osobą z zaburzeniami natury psychiatrycznej. Obecnie toczy się kilkadziesiąt spraw administracyjnych i sądowych dotyczących jego osoby, co dodatkowo utrudnia orientację skarżącego w każdej z nich. Pełnomocnik podkreślił, że Dyrektor Izby Skarbowej w przesłanych odpowiedziach na skargę R.S. wskazał jakich postanowień przedmiotowa skarga dotyczy, a co za tym idzie, można było uznać, że wiadomo od jakich orzeczeń odwołał się skarżący. Nadto, pismem z dnia [...] czerwca 2017 r., pełnomocnik wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W piśmie dołączonym do wniosku wskazał, że skarga R.S. nadana 31 października 2016r. dotyczy postanowień Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] marca 2016 r. o nr [...] oraz od [...] do [...]. Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny przywrócił termin do uzupełnienia braków formalnych skargi R.S., nadanej do Sądu 31 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej zwanej "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek określonych w art. 86 i art. 87 P.p.s.a. Chodzi o uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu, spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony, dochowanie terminu do wniesienia wniosku i dopełnienie uchybionej czynności. Z kolei, stosownie do art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Przez "niedopuszczalny" wniosek o przywrócenie terminu należy rozumieć złożenie wniosku w przypadku, gdy strona nie uchybiła terminowi - a contrario z art. 86 § 1 ab initio p.p.s.a. (v. uchwała NSA z 8 grudnia 2009 r., sygn. akt II GPS 5/09, publ.ONSAiWSA z 2010 r. nr 3, poz.40). I właśnie z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Postanowienie z dnia 10 stycznia 2017 r. odrzucające skargę R.S. doręczone zostało skarżącemu w dniu 27 stycznia 2017 r. Zażalenie zaś sporządzone przez niego osobiście, zostało nadane do Sądu w dniu 30 stycznia 2017 r. Tym samym skarżący zachował wymagany, 7-dniowy termin do jego złożenia (art. 194 § 2 P.p.s.a.). Z uwagi na powyższe, wniosek pełnomocnika strony skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia, na podstawie art. 88 P.p.s.a., należało odrzucić (pkt 1 sentencji). Za niedopuszczalny należy bowiem uznać wniosek o przywrócenie terminu w sytuacji, gdy w ogóle do przekroczenia terminu nie doszło, a czynność dokonana została przez stronę w ustawowym terminie. Stosownie zaś do treści art. 195 § 3 P.p.s.a., jeżeli postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe przed przedstawieniem zażalenia wraz z aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym umarza to postępowanie. W niniejszej sprawie, w następstwie rozpoznania wniosku pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi poprzez wskazanie daty i numeru zaskarżonego aktu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. postanowieniem z dnia 27 czerwca 2017 r. przywrócił ten termin. Z uwagi na to, że pełnomocnik skarżącego - na skutek przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi - wskazał datę i numery zaskarżonych postanowień Dyrektora Izby Skarbowej, skardze R.S. złożonej w placówce pocztowej 31 października 2017 r. zostanie nadany bieg, umożliwiający jej merytoryczne rozpoznanie. W tej sytuacji postępowanie zażaleniowe na ww. postanowienie Sądu z 10 stycznia 2017 r. w przedmiocie odrzucenia skargi stało się bezprzedmiotowe. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 195 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w pkt 2 sentencji.