I SA/Go 436/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 października 2013 r. wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. B.K. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...]. Zaskarżoną decyzją uchylono w całości decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] października 2012 r. nr [...] i ustalono skarżącej zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych za 2006 r. w wysokości 47.570,00 zł od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów w kwocie 63.427,00 zł. W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając ww. wniosek podniosła, że przedmiotowa decyzja jest niezgodna z prawem, a jej wykonanie prowadziłoby do nieuprawnionego pozyskania od niej należności ustalonych tą decyzją. A to w konsekwencji naruszyłoby ważny interes podatnika narażając go na powstanie szkody majątkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuję: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zw. dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji (art. 61 § 6 P.p.s.a.). Wskazać należy, że rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd związany jest zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Są nimi niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody - i to nie każdej szkody, a jedynie znacznej - oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych od odwrócenia skutków, i to wnioskodawca - strona postępowania obciążona została obowiązkiem ich przedstawienia. Poprzez wyrządzenie znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji powinien być wnikliwie oraz w odpowiedni sposób uzasadniony, a zawarta w nim argumentacja powinna być spójna, poparta faktami i odnoszącymi się do nich dowodami uzasadniającymi jego rozpoznanie. I to strona powinna wskazać konkretny stan faktyczny oraz materiał dowodowy na jego poparcie (por. postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku z dnia 5 września 2008 r. sygn. akt II SA/Gd 652/08, LEX nr 477258). Uzasadnienie wniosku winno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W szczególności nie spełnia funkcji uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego samo powołanie się na przesłankę ustawową niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków czyli powtórzenie treści przepisu, a tym bardziej samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej. Ocena czy w danej sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. należy do sądu, z tym, że w znacznym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej przez stronę we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Brak bowiem spełniającego powyższe warunki uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. W rozpoznawanej sprawie skarżąca, wskazując na zasadność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji podniosła, że realizacja decyzji doprowadziłaby do nieuprawnionego pozyskania od niej należności podatkowych i powstania po jej stronie szkody majątkowej, tym bardziej, że decyzja ta jest niezgodna z prawem. Powyższe naruszałoby ważny interes podatnika. Odnosząc powyższe do regulacji art. 61 § 3 P.p.s.a. podnieść przede wszystkim należy, że skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w rozumieniu cyt. wyżej przepisu, choć na tę przesłankę w swoim wniosku się powołuje. Samo bowiem stwierdzenie, że realizacja decyzji może doprowadzić do poniesienia przez skarżącą szkody, w żadnym razie nie spełnia funkcji uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego - o czym szczegółowo przedstawiono wyżej, tym bardziej, że skarżąca powołując się na tą okoliczność, w żaden sposób jej nie wykazała i nie udowodniła - pozbawiając tym samym Sąd możliwości jej merytorycznej oceny. Zatem w uznaniu Sądu, wskazane przez skarżącą okoliczności, na obecnym etapie postępowania, są tylko hipotetyczne. Dodać przy tym również należy, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym (por. postanowienie NSA z dnia 18 października 2011 r., sygn. akt II GSK 1799/11 opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń NSA na stronie internetowej cbois.nsa.gov.pl). Nawet gdyby skarżąca uiściła całe objęte ostateczną decyzją zobowiązanie podatkowe, a następnie okazałoby się, że jest ono nienależne, organ podatkowy zwróci podatek wraz z odsetkami. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.