I SA/Go 476/17

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Damian Bronowicki po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.P. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi J.P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: 1. Zwolnić skarżącą od kosztów sądowych. 2. Ustanowić dla skarżącej radcę prawnego. J.P. złożyła skargę na postanowienie wymienione w sentencji niniejszego orzeczenia. Następnie w dniu 13 grudnia 2017 r. na urzędowym formularzu PPF złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Uzasadniając swój wniosek wskazała m.in., że ze względu na swój wiek, zły stan zdrowia zarówno jej jak i jej męża oraz ich trudną sytuację materialną nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania oraz opłacić pełnomocnika. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca jest właścicielką gospodarstwa rolnego o powierzchni 1,73 ha obejmującego grunty, budynek mieszkalny oraz zabudowania gospodarcze. Nie posiada, oszczędności, papierów wartościowych, wierzytelności, przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł ani innego majątku. Na dochody jej gospodarstwa domowego składają się: emerytura skarżącej w wysokości 750 zł oraz emerytura i renta jej męża, w wysokości 2.274,23 zł. Z kolei zobowiązania i stałe wydatki obejmują: koszty ogrzewania (460 zł), opłata za wodę (95 zł), opłata za śmieci (21 zł), prąd (220 zł), telefon (120 zł, wyżywienie (1200 zł), leczenie i rehabilitacja (650 zł), odzież (170 zł), środki higieny (90 zł), opłaty pocztowe, abonament RTV i inne (150 zł). W tak ustalonej sytuacji majątkowej i rodzinnej skarżącej, jej wniosek należało uwzględnić. Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. - dalej: "P.p.s.a.") prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. radcy prawnego. Z kolei, stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym przysługuje, jeżeli osoba występująca z wnioskiem wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Skarżąca wraz z mężem uzyskuje stałe dochody w wysokości 3.024,23 zł, jednak w całości są one pochłaniane przez ich wydatki w wysokości około 3.176,00 zł. Możliwość poniesienia przez skarżącą kosztów postępowania była już analizowana w postępowania o sygn. akt I SA/Go 154/16 oraz I SAB/Go 2/17. W wydanych w nich orzeczeniach, uznano oświadczenia skarżącej, dotyczące jej sytuacji, za spójne i znajdujące odzwierciedlenie w przedłożonych dokumentach – odcinkach emerytur, dowodach wpłaty z tytułu opłat stałych. Zaznaczono, że skarżąca i jej mąż z racji zaawansowanego wieku znaczną część dochodów przeznaczają na wydatki związane z leczeniem co znalazło odzwierciedlenie w nadesłanych przez skarżącą kopiach recept, orzeczeń o niepełnosprawności, paragonach z aptek czy kartach leczenia szpitalnego. Składając wraz ze skargą wniosek o przyznanie prawa pomocy J.P. podniosła, że od wydania ww. postanowień sytuacja jej rodziny nie uległa poprawie. Skarżąca wykazała zatem, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.