I SA/Go 491/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wierchowicz po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]r nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] marca 2008r nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów M.K., reprezentowany przez doradcę podatkowego wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku doradca podatkowy podał, że wykonanie decyzji przez podatnika jest z przyczyn ekonomicznych i ważnych życiowych (długotrwałe leczenie) niemożliwe - nie posiada w chwili obecnej tak znacznych środków finansowych pozwalających mu na jednorazową zapłatę określonej tam kwoty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 61 § 3 Sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być naprawiona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody jest utożsamiana z zagrożeniem dla już istniejącej, aktualnej sytuacji gospodarczej (ekonomicznej) strony postępowania administracyjnego. Trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam, gdzie po wykonaniu decyzji jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy. W obu sytuacjach chodzi o wyjątkowe zagrożenie odpowiadające szczególnej kategorii ochrony tymczasowej strony postępowania. Tam natomiast, gdzie ich wzruszenie w postępowaniu sądowym przywraca stan zgodny z prawem bez powyższych zagrożeń, sięganie po środki ochrony tymczasowej nie jest uzasadnione. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z § 1 tego przepisu, w myśl którego wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Skoro Sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, to obowiązany jest on wykazać, że wykonanie aktu lub czynności przed rozpoznaniem w tym przypadku skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Podane przez pełnomocnika skarżącego okoliczności nie spełniają ustawowych przesłanek uzasadniających zastosowanie w sprawie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż w rzeczywistości stanowią one niczym nie poparte twierdzenia i nie mogą być w toku rozpoznawania wniosku w żaden sposób zweryfikowane. Strona nie przedstawiła żadnych dokumentów, ani konkretnych faktów uprawdopodobniających niebezpieczeństwa związane z wykonaniem decyzji i nie pozwala to na ocenę czy istotnie zachodzi niebezpieczeństwo szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący w ogóle nie wykazał jaka jest jego sytuacja ekonomiczna w związku z tym nie ma materiału porównawczego dla ustalenia czy zachodzą przesłanki ustawowe dla wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji organu podatkowego. Nie stanowi też takiej podstawy uzasadnienie wniosku stanowiące powtórzenie przesłanek ustawowych zawartych w przepisie, bez wykazania na czym konkretnie zagrożenia polegają. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.