I SA/Go 495/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie : Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Niedzielski po rozpoznaniu w dnia 11 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe co do pochodzenia towaru p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] września 2009 r. Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzje Naczelnika Urzędu Celnego z [...] czerwca 2009 r. na podstawie, której organ I instancji uchylił decyzję z [...] października 2003 r. w części dotyczącej zastosowanej stawki celnej oraz kwoty należnego cła i podatku VAT, dokonując ich ponownego określenia. Od powyższej decyzji skarżący T.K. złożył skargę wnosząc m. in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący podniósł, że decyzja ta ma charakter obciążenia fiskalnego strony. Z uwagi na bardzo trudną sytuację finansową skarżącego, który nie osiąga żadnych dochodów, a jego utrzymanie oraz utrzymanie dzieci wynika z pomocy ojca i teściów, uzasadniony jest wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, ponieważ jej wykonanie spowoduje znaczny uszczerbek dla utrzymania koniecznego rodziny i samego skarżącego. Nadto skarżący wskazał, że wykonanie decyzji spowoduje daleko idące ujemne konsekwencje dla niego i pozbawi go środków do życia Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należało oddalić, jako pozbawiony uzasadnionych podstaw. Podkreślić należy, że zgodnie z art. 61 § 3 z ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. ), zwaną dalej P.p.s.a. przesłankami wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pojęcie "znacznej szkody" oznacza każdą szkodę zarówno majątkową jak też niemajątkową bowiem przepis ustawy nie różnicuje rodzaju szkód, które mogą być wyrządzone w przypadku nie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Nadto szkoda musi być tego rodzaju, iż nie da się ona wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Nastąpi to w przypadku zagrożenia utraty przedmiotu świadczenia, który jest niemożliwy do zastąpienia innym przedmiotem, którego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, a także gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu, czy też spowodowałoby to zakończenie prowadzonej działalności gospodarczej i utratę przez stronę skarżącą jedynego źródła utrzymania dla niej i jej rodziny. Dla należytego rozpoznania wniosku koniecznym jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący winien więc wskazać na konkretne zdarzenia, czy też okoliczności świadczące o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Brak tych elementów uniemożliwia merytoryczną ocenę wniosku (postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65 / 04 niepubl. ). Skarżący ograniczył swój wniosek do podania jedynie ogólnych stwierdzeń, z których wynika, że nie wstrzymanie wykonania decyzji spowoduje znaczny uszczerbek dla utrzymania koniecznego rodziny i samego skarżącego oraz spowoduje daleko idące konsekwencje dla strony i pozbawi stronę środków do życia. Skarżący nie wskazał żadnych konkretnych okoliczności uzasadniających jego wniosek. Podkreślić należy, że twierdzenia skarżącego są wzajemnie sprzeczne. Skoro bowiem jak twierdzi sam skarżący, nie osiąga on żadnych dochodów, a utrzymanie jego i jego rodziny spoczywa na ojcu i teściach, to twierdzenie, o tym, że w wyniku wykonania decyzji zostanie on pozbawiony środków do życia czy, że spowoduje to uszczerbek utrzymania koniecznego dla niego i rodziny, jest nielogiczne. Brak uzasadnienia wniosku w tym zakresie powoduje, że Sąd nie może ocenić przesłanek uzasadniających wniosek. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.