I SA/Go 495/09

WyrokWSA w Gorzowie Wielkopolskim2009-12-29

Skład orzekający: Stefan Kowalczyk, Anna Juszczyk-Wiśniewska, Jacek Niedzielski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organy celne działały w granicach prawa, orzekając w sprawie wymiaru długu celnego i podatku VAT po upływie terminu przedawnienia, uwzględniając okresy zawieszenia biegu tego terminu wynikające z przepisów Kodeksu celnego oraz PPSA?
Ratio decidendi
Skargę należało oddalić, ponieważ organy celne działały w granicach prawa. Zarzut przedawnienia możliwości orzekania przez organy celne w sprawie wymiaru długu celnego i podatku VAT nie znalazł potwierdzenia, gdyż uwzględniono okresy zawieszenia biegu terminu przedawnienia wynikające z przepisów Kodeksu celnego oraz PPSA. Organy celne zastosowały się również do wskazań sądu zawartych w wyroku z dnia 6 marca 2008 r., co wypełnia dyspozycję art. 153 PPSA.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Dyrektora Izby Celnej utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego uznającą zgłoszenie celne za nieprawidłowe w zakresie pochodzenia towaru. Skarżący zarzucił organom celnym naruszenie terminów przedawnienia w zakresie orzekania w sprawie wymiaru kwoty długu celnego i podatku VAT. W toku postępowania organy celne weryfikowały świadectwo pochodzenia towaru, które okazało się sfałszowane, co skutkowało koniecznością ponownego ustalenia zobowiązań celnych i podatkowych.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stefan Kowalczyk Sędziowie Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska Sędzia WSA Jacek Niedzielski (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Baczuń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi T.K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe co do pochodzenia towaru oddala skargę. I SA/Go 495/09 U Z A S A D N I E N I E Zaskarżona decyzją z [...] września 2009 r. Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z [...] czerwca 2009 r. uznającą zgłoszenie celne za nieprawidłowe w zakresie pochodzenia towaru. Rozstrzygnięcia organów celnych zapadły na podstawie następującego stanu faktycznego sprawy. Jak wynika z akt sprawy w dniu [...] lipca 2003r. działająca w imieniu skarżącego T.K. Agencja Celna zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym w ramach procedury uproszczonej (wpis do rejestru 393 - [...]) towar w postaci bluzek damskich - zgłoszenie celne uzupełniające SAD nr [...] z [...] lipca 2003r. Na podstawie świadectwa pochodzenia nr [...] z [...] maja 2003r., wystawionego w Chinach, zadeklarowano stawkę celną konwencyjną w wysokości 18%. Decyzją z dnia [...] października 2003r. nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego uznał zgłoszenie celne za nieprawidłowe w zakresie wartości celnej oraz kwoty długu celnego i należnego podatku, dokonując ich ponownego ustalenia. Organ celny korzystając z postanowień przepisów § 20a ust.1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 października 1997 roku w sprawie określenia szczegółowych zasad i trybu ustalania niepreferencyjnego pochodzenia towarów, sposobu jego dokumentowania oraz listy towarów, których pochodzenie musi być udokumentowane świadectwem pochodzenia (Dz. U. z 1997r, nr 130, póz. 851 ze zm.), przekazał ww. świadectwo pochodzenia do weryfikacji organowi wystawiającemu ten dokument, w celu sprawdzenia autentyczności świadectwa pochodzenia towarów oraz prawidłowości danych w nim zawartych. W piśmie z dnia [...] marca 2004r. Chińska Rada ds. Promocji Handlu Międzynarodowego, Niższa Rada przesłała odpowiedź stwierdzając, że świadectwo pochodzenia o nr [...] załączone do zgłoszenia celnego zostało sfałszowane. W związku z powyższym, postanowieniem nr [...] z [...] czerwca 2004r. Naczelnik Urzędu Celnego wznowił postępowanie celne w sprawie zakończonej decyzją nr [...] z dnia [...] października 2003r. Po zakończeniu postępowania, decyzją nr [...] z dnia [...] września 2004 r. organ celny l instancji ,uchylił swoją poprzednią decyzję w części dotyczącej stawki celnej, kwoty należnego cła i podatku VAT, określając jednocześnie prawidłową wysokość tego zobowiązania. Od decyzji organu l instancji skarżący złożył odwołanie do Dyrektora Izby Celnej, który decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Po ponownym rozpatrzeniu i przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, Naczelnik Urzędu Celnego decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2005 r. uchylił swoją decyzję nr [...] z dnia [...] października 2003 r. w części dotyczącej kraju pochodzenia, zastosowanej stawki celnej oraz kwoty należnego cła i podatku VAT, dokonując ich ponownego określenia. Również od tej decyzji skarżący złożył odwołanie do Dyrektora Izby Celnej, który decyzją nr [...] z dnia [...] września 2005 r. utrzymał w mocy skarżoną decyzję organu l instancji. Decyzja ta została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z 6 marca 2008r. sygn. akt l SA/Go 2272/05 uchylił skarżoną decyzję. W konsekwencji Dyrektor Izby Celnej decyzją nr [...] z [...] sierpnia 2008r. uchylił skarżoną decyzję organu l instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, podkreślając, iż w niniejszej sprawie istnieje konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego z uwzględnieniem wskazań zawartych w wyroku WSA w Gorzowie Wlkp., tj. przeprowadzenie dodatkowych dowodów na okoliczność wyjaśnienia kraju pochodzenia towaru oraz ich prawidłowe udokumentowanie. W związku z likwidacją Urzędu Celnego z dniem [...] sierpnia 2005 r. niniejszą sprawę przekazano do rozpatrzenia Naczelnikowi Urzędu Celnego (zarządzenie nr 8 Min. Fin. z dn. 22 kwietnia 2004 r. w sprawie nadania statutów izbom celnym -Dz. Urz. Min. Fin. Nr 4 z dnia 29 kwietnia 2004 r. ze zm.). Naczelnik Urzędu Celnego po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzją nr [...] z [...] stycznia 2009 r. uchylił swoją decyzję nr [...] z [...] października 2003r. w części dotyczącej zastosowanej stawki celnej oraz kwoty należnego cła i podatku VAT, dokonując ich ponownego określenia. Od powyższej decyzji skarżący złożył odwołanie do Dyrektora Izby Celnej , który decyzją nr [...] z [...] kwietnia 2009 r. uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, z uwagi na to, że organ l instancji nie zastosował się do wskazań zawartych w wyroku Sądu z dnia 6 marca 2008 r., wiążący ten organ. Po zakończeniu postępowania Naczelnik Urzędu Celnego w dniu [...] czerwca 2009 r. decyzją nr [...] uchylił decyzję nr [...] z dnia [...] października 2003r. w części dotyczącej zastosowanej stawki celnej oraz kwoty należnego cła i podatku VAT, dokonując ich ponownego określenia. Skarżący wniósł od powyższej decyzji odwołanie do Dyrektora Izby Celnej, który po jego rozpoznaniu, decyzją z [...] września 2009 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, podzielając w całości argumentację zawartą w utrzymanej decyzji. Skarżący nie zgodził się z decyzją organu II instancji i zaskarżył ją skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W skardze wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu skarżący zarzucił organom celnym naruszenie terminów przedawnienia w zakresie orzekania w sprawie wymiaru kwoty długu celnego i podatku VAT oraz odsetek. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało oddalić jako nie mającą usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustrojów sądów powszechnych (Dz. U nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość miedzy organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i miedzy tymi organami a organami administracji rządowej ( § 1 ). Kontrola, o której mowa sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej ( § 2 ). Oznacza to, że w badaniu w postępowaniu sądowo-administracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Dodać również należy, że stosownie do art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. ), zwaną dalej P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z przepisu tego wynika, że niezależnie od zarzutów podniesionych w skardze sąd z urzędu bada, czy nie nastąpiło naruszenie prawa materialnego lub procesowego skutkujące koniecznością usunięcia zaskarżonego aktu z obrotu przez jego uchylenie lub stwierdzenie nieważności. Dokonana w tak zakreślonych ramach kontrola zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem pozwala na przyjęcie, że decyzja Dyrektora Izby Celnej jest zgodna z prawem. Przechodząc do oceny zarzutów podniesionych przez skarżącego stwierdzić należy, że wbrew jego twierdzeniom, wydanie decyzji przez organ l instancji nie nastąpiło z uchybieniem terminu określonego w art. 65 § 5 Kodeksu celnego, zgodnie z którym, decyzja nie może zostać wydana, jeżeli upłynęły 3 lata od dnia przyjęcia zgłoszenia celnego. Wskazać należy, że zgodnie z art. 1, przedmiotem regulacji zawartej w Kodeksie celnym są zasady i tryb przywozu towarów na polski obszar celny i wywozu towarów z polskiego obszaru celnego, związane z tym prawa i obowiązki osób oraz uprawnienia i obowiązki organów celnych. Z przepisu tego wynika, że w Kodeksie celnym zawarto zarówno przepisy proceduralne prawa celnego, jak i przepisy materialnego prawa celnego. W przypadku zatem, gdy - tak jak w niniejszej sprawie - dług celny powstał przed dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej, zastosowanie będą miały przepisy materialne i proceduralne obowiązujące do dnia 30 kwietnia 2004 r. Zgodnie z treścią art. 3 ust 2 ustawy z 23 kwietnia 2003r o zmianie ustawy -Kodeks celny oraz o zmianie ustawy o Służbie Celnej (Dz. U. nr 120, poz. 1122 z 2003r.), w którym do postępowań wszczętych i niezakończonych ostatecznie przed dniem wejścia w życie ustawy, dotyczących uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe, w którym mogą być dokonywane czynności przewidziane przepisami prawa celnego, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Zgodnie z art. 1 pkt 50 powyższej ustawy, art. 230 § 5 i 6 Kodeks Celny otrzymał brzmienie: § 5 Bieg terminu, o których mowa w § 4 i 4 a, ulega zawieszeniu z dniem: 1) wszczęcia postępowania karnego, postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe lub wniesienia skargi do sądu administracyjnego, 2) zawieszenia postępowania w sprawie celnej, 3) wniesienia odwołania od decyzji w sprawie długu celnego. § 6 Termin, o którym mowa w § 4 i 4 a biegną dalej z dniem: 1) prawomocnego zakończenia postępowania karnego, postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe, lub wykroczenie skarbowe albo doręczenia organowi celnemu orzeczenia sądu administracyjnego wraz z jego uzasadnieniem, 2) podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie celnej, 3) doręczenia rozstrzygnięcia wydanego w postępowaniu odwoławczym. Dniem złożenia skargi do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 54 P.p.s.a. - jest dzień złożenia skargi w siedzibie organu, którego działanie jest zaskarżane lub dzień nadania jej na poczcie. Zawieszenie biegu terminu przedawnienia oznacza, że termin ten przez okres zawieszenia nie biegnie, przez co ulega wydłużeniu. Zawieszenie biegu terminu przedawnienia następuje z mocy prawa. Zgodnie z art. 230 § 6 pkt 1 i 3 Kodeksu celnego, termin o którym mowa w § 4, biegnie dalej z dniem doręczenia organowi celnemu orzeczenia sądu administracyjnego wraz z jego uzasadnieniem, a w postępowaniu odwoławczym doręczenia stronie wydanego rozstrzygnięcia. Z akt sprawy wynika, że postępowanie w sprawie uznania wpisu do rejestru oraz zgłoszenia celnego uzupełniającego za nieprawidłowe w zakresie wartości celnej towaru wszczęte zostało postanowieniem z dnia [...] lipca 2003r. i nie zostało ostatecznie zakończone przed dniem dokonania zmian w ustawie Kodeks celny. Wobec powyższego, w przedmiocie biegu terminu przedawnienia stosuje się, w niniejszym przypadku, przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym wskazaną ustawą z 23 kwietnia 2003 r., która weszła w życie 10 sierpnia 2003 r. Decyzją nr [...] z [...] września 2004r. Naczelnik Urzędu Celnego uchylił pierwotną decyzję dokonując ponownego określenia kwoty długu celnego i należnego podatku VAT z tytułu importu towaru. Skarżący pismem z [...] października 2004r. złożył odwołanie od tej decyzji. Postępowanie odwoławcze zakończone zostało decyzją nr [...] z [...] grudnia 2004r. przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia, w związku z czym zawieszenie biegu terminu nastąpiło z dniem [...] października 2004r. i trwało do [...] grudnia 2004r. Następnie Naczelnik Urzędu Celnego ponownie rozstrzygając w sprawie decyzją nr [...] z [...] maja 2005r. uchylił pierwotną decyzję dokonując ponownego określenia kwoty długu celnego i należnego podatku VAT z tytułu importu towaru. Od decyzji tej wniesiono odwołanie : - pismo A.C. z dnia [...] maja 2005r. (wpływ do UC 25 maja 2005r.), - pismo pełnomocnika skarżącego z dnia [...] maja 2005r. (wpływ do UC 30 maja 2005r.). Dyrektor Izby Celnej decyzją nr [...] z [...] września 2005 r. utrzymał skarżoną decyzję w mocy, przy czym doręczenie decyzji stronom nastąpiło w dniu 29 września 2005r. W związku z powyższym zawieszenie biegu terminu nastąpiło z dniem [...] maja 2005r. do dnia [...].09.2005 r. a więc dnia doręczenia rozstrzygnięcia wydanego w postępowaniu odwoławczym. Pismem z [...] października 2005r. (wpływ do IC w dniu 20.10.2005r.) pełnomocnik skarżącego wniósł skargę na wskazaną decyzję Dyrektora Izby Celnej . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. postanowieniem z 5 listopada 2007r. sygn. akt l SA/Go 2273/05 (wpływ do IC 21.01.2008r.) odrzucił skargę. Ww. decyzja Dyrektora Izby Celnej z [...] września 2005 r. została również zaskarżona przez [...] pismem z [...] października 2005r. (wpływ do IC w dniu 02.11.2005r.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., wyrokiem z dnia 6 marca 2008r. sygn. akt l SA/Go 2272/05 (wpływ do IC 09.06.2008r.) uchylił skarżoną decyzję. Dyrektor Izby Celnej , mając na względzie ww. wyrok, decyzją z [...] sierpnia 2008r. (doręczoną skarżącemu w dniu 8 sierpnia 2008 r.) uchylił decyzję organu l instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Zawieszenie biegu terminu nastąpiło zatem z dniem [...] października 2005 r. do [...] sierpnia 2008 r. W związku z likwidacją Urzędu Celnego z dniem [...] sierpnia 2005 r., akta sprawy przekazano do rozpatrzenia Naczelnikowi Urzędu Celnego (zarządzenie Nr 8 Min. Fin. z dn. 22.04.2004 r. w sprawie nadania statutów izbom celnym -Dz. Urz. Min. Fin. Nr 4 z dnia 29.04.2004r. ze zmianami). Naczelnik Urzędu Celnego decyzją nr [...] z [...] stycznia 2009 r. uznał przedmiotowe zgłoszenie celne za nieprawidłowe w zakresie zastosowanej stawki celnej oraz kwoty należnego cła i podatku od towarów i usług. Od decyzji tej skarżący wniósł odwołanie (wpływ do UC 23.01.2009r). Organ II instancji decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. (doręczoną skarżącemu w dniu 27.04.2009r.) uchylił skarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Zawieszenie biegu terminu w tym przypadku nastąpiło z dniem [...] stycznia 2009 r. do dnia [...] kwietnia 2009 r. Mając na uwadze wskazane okresy zawieszenia biegu terminu w postępowaniu odwoławczym jak i sądowym (określone zgodnie z art. 230 § 5 i 6 Kodeksu celnego), zarzut zawarty w skardze, w zakresie przedawnienia możliwości orzekania przez organy celne w sprawie wymiaru długu kwoty długu celnego, nie znajduje potwierdzenia w niniejszej sprawie, bowiem organ celny w tym aspekcie działał na podstawie i w granicach ustanowionego prawa. Podkreślić również należy, że organy celne w toku ustalania stany faktycznego sprawy zastosowały się do wskazań w zakresie dalszego prowadzenia postępowania wyrażonych w wyroku Sądu z 6 marca 2008 r., czym wypełniły dyspozycję art. 153 P.p.s.a. Ustaleń tych skarżący nie podważył na żadnym etapie postępowania. Z tych też przyczyn oraz na podstawie art. 151 P.p.s.a. Sąd oddalił skargę. /-/ J. Niedzielski /-/ S. Kowalczyk /-/ A. Juszczyk-Wiśniewska

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło