I SA/Go 5/18

PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2018-06-04

Skład orzekający: Referendarz sądowy Damian Bronowicki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony na nieaktualnym formularzu PPF, a następnie uzupełniony na aktualnym formularzu, ale niepodpisany, powinien zostać pozostawiony bez rozpoznania?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony na nieaktualnym formularzu PPF, a następnie uzupełniony na aktualnym formularzu, ale niepodpisany, podlega pozostawieniu bez rozpoznania. Niewywiązanie się z wezwania do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy, w tym złożenie go na nieaktualnym lub niepodpisanym formularzu, skutkuje pozostawieniem wniosku bez rozpoznania na podstawie art. 257 P.p.s.a.
Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła skargę kasacyjną od wyroku WSA oddalającego jej skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w przedmiocie solidarnej odpowiedzialności podatkowej. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, strona nadesłała wypełniony formularz PPF według wzoru obowiązującego do 28 sierpnia 2015 r. Po wezwaniu do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie go na aktualnym formularzu, strona nadesłała formularz wypełniony, lecz niepodpisany.
Rozstrzygnięcie
Pozostawiono bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Damian Bronowicki po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.J. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie solidarnej odpowiedzialności podatkowej byłego członka zarządu spółki z ograniczona odpowiedzialnością za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za grudzień 2012 r. oraz za miesiące od lutego do maja 2013 r. zarządza: pozostawić bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy. R.J., reprezentowany przez pełnomocnika, złożył skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z 28 lutego 2018 r. oddalającego jego skargę na wymienioną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 250 zł nadesłał wypełniony i podpisany formularz PPF według wzoru obowiązującego do dnia 28 sierpnia 2015 r. Z uwagi na powyższe, na podstawie zarządzenie referendarza sądowego z 21 maja 2018 r., wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie go na urzędowym formularzu PPF zgodnym z aktualnie obowiązującym wzorem (określonym rozporządzeniem Rady Ministrów z 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy – Dz. U. z 2015 r. poz. 1257, zwane dalej "Rozporządzeniem w sprawie wzoru") - w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania - art. 257 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 - dalej: "P.p.s.a."). W odpowiedzi strona skarżąca nadesłała wypełniony lecz niepodpisany formularz PPF według aktualnego wzoru. Wniosek skarżącego należało pozostawić bez rozpoznania. Zgodnie z art. 252 § 2 P.p.s.a wnioski o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowych formularzach według ustalonego wzoru, a złożenie wniosku bez zachowania tej formy obliguje sąd (albo referendarza sądowego) do wezwania o uzupełnienie braku formalnego w ustawowym terminie 7 dni (art. 49 § 1 w zw. z art. 252 § 2 P.p.s.a.). Niewywiązanie się z wezwania, bądź uchybienie ustawowego terminu wynikającego z art. 49 § 1 P.p.s.a., obliguje do pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania (art. 257 P.p.s.a.). Należy zauważyć, że obowiązujące od 29 sierpnia 2015 r. Rozporządzenie w sprawie wzoru nadało nową treść rubryce nr 13 formularza PPF. Obecnie brzmi ona "Oświadczam, że jestem świadomy(a) odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, o której mowa w art. 233 § 1 w związku z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, z późn. zm.).". Nowe brzmienie tego oświadczenia jest konsekwencją uchwalenia ustawy z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658), mocą której dokonano zmiany m.in. art. 256 pkt 1 P.p.s.a. oraz dodano art. 252 § 1a w brzmieniu: "Oświadczenia, o których mowa w § 1, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: "Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.". Klauzula ta zastępuje pouczenie sądu o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.". Powyższe rozwiązanie prawne stanowi konsekwencję jednoznacznego przesądzenia w nowelizacji, iż oświadczenia o stanie majątkowym i dochodach, a także o stanie rodzinnym oraz o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. Celem powyższej regulacji jest wyeliminowanie sytuacji podawania we wskazanych oświadczeniach nieprawdziwych danych, co w stanie prawnym do 28 sierpnia 2015 r. nie powodowało powstania po stronie składającego oświadczenie odpowiedzialności karnej za złożenie niezgodnego z prawdą oświadczenia. Dopiero bowiem uregulowane w ustawie sankcjonowanie złożenia niezgodnego z prawdą oświadczenia wraz z pouczeniem o odpowiedzialności karnej z tytułu takiego zachowania (w przypadku wskazanych oświadczeń – realizowane pouczeniem zawartym na druku oświadczeń) stanowi warunek pociągnięcia do odpowiedzialności karnej sprawcy czynu polegającego na złożeniu niezgodnego z prawdą oświadczenia. Powyższe oznacza, że obecnie pod pojęciami "urzędowego formularza według ustalonego wzoru" (art. 252 § 2 P.p.s.a.) oraz "urzędowego formularza" (art. 257 P.p.s.a.), nie można rozumieć formularza PPF według wzoru obowiązującego do 28 sierpnia 2018 r. Ponieważ w dniu 14 maja 2018 r. strona złożyła formularz PPF według nieaktualnego wzoru, a w odpowiedzi na wezwanie z 22 maja 2018 r. nadesłała formularz niepodpisany, stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie braków wniosku o przyznanie prawa pomocy, co skutkuje jego pozostawieniem bez rozpoznania na podstawie art. 257 w zw. z art. 252 § 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 6 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło