I SA/Go 500/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wierchowicz Sędziowie Sędzia WSA Anna Juszczyk - Wiśniewska Sędzia WSA Dariusz Skupień (spr.) Protokolant Specjalista Marta Surmacz-Buszkiewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi Centrum [...] Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za sierpień 2005 r. postanawia zawiesić postępowanie. Skarżąca spółka Centrum [...] Sp. z o.o. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za sierpień 2005 r. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów prawa podatkowego materialnego, mające wpływ na treść wydanej decyzji - § 4 ust. 1, 2, 4 i 5 oraz § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 87 poz. 825 z póź. zm.) poprzez uznanie, iż w ustalonym stanie faktycznym istnieje możliwość jego zastosowania, i zastosowanie w stosunku do skarżącej Spółki: – art. 4 ust. 1 pkt. 3, art. 6 ust. 1 i ust. 3 art. 8 pkt. 2, art. 10 ust. 2, art. 11 ust. 1 i ust. 2, art. 18 ust. 1, art. 19 ust. 1 i 3, art. 62 ust. 1, art. 65 ust. 1 i ust. 2, art. 66 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29 póz. 257 z póz. zm.) - w zakresie zobowiązań podatkowych powstałych w okresie od dnia [...] do [...] sierpnia 2005 r. – art. 4 ust. 1 pkt. 3, art. 6 ust. 1 i ust. 3 art. 8 pkt. 2, art. 10 ust. 2, art. 11 ust. 1 i ust. 2, art. 18 ust. 1, art. 19 ust. 1 i 3, art. 62 ust. 1, art. 65 ust. 1 i ust. 1a pkt. 1 oraz ust. 2, art. 66 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29 póz. 257 z póz. zm.) - w zakresie zobowiązań podatkowych powstałych w okresie od dnia [...] do [...] sierpnia 2005 r. skutkujących rozstrzygnięciem, iż nie miał on prawa do stosowania preferencyjnych stawek podatku akcyzowego w zakresie sprzedaży oleju opałowego w okresie objętym przedmiotową decyzją podczas gdy stwierdzone braki i uchybienia zawarte w oświadczeniach kupujących, częściowo konwalidowane uzupełnieniem oświadczeń przez osoby uprawnione, z uwagi na ich nieistotny charakter nie mogły względem podatnika wywoływać niekorzystnych zmian w zakresie opodatkowania sprzedaży oleju opałowego podatkiem akcyzowym, a nadto organ decyzję wydającą nie ustalił w sposób nie budzący jakichkolwiek wątpliwości, że sprzedany po dniu [...] sierpnia 2005 r. olej opałowy nie został przeznaczony na cele opałowe. Dodatkowo zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła: – naruszenie przepisów prawa podatkowego procesowego mające istotny wpływ na treść orzeczenia - art. 120, 121 § 1 i 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8 póz. 60 z późn. zm.), a polegające przede wszystkim na nie przeprowadzeniu wszystkich działań zmierzających do prawidłowego ustalenia stanu faktycznego , w szczególności oparciu orzeczenia na niepełnym, możliwym do uzupełnienia, materiale dowodowym w zakresie celu zakupu oleju opałowego przez kupujących, – naruszenie przepisów prawa podatkowego procesowego mające istotny wpływ na treść orzeczenia 180 § 1, 181, 187 § 1 i 2, 188 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8 póz. 60 z późn. zm.) polegające na nie przeprowadzeniu wszystkich możliwych dowodów a także nie rozpatrzeniu wszystkich dowodów w sprawie zgromadzonych, które powinny stanowić podstawę wydanej decyzji, – naruszenie przepisów prawa procesowego podatkowego mające istotny wpływ na treść orzeczenia - art. 199a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8 póz. 60 z późn. zm.), a polegające na ustaleniu treści czynności prawnej pomiędzy stroną postępowania a nabywcami zakupu oleju opałowego na cele grzewcze wbrew oświadczeniom woli złożonym przez nabywców oleju co doprowadziło do uznania, iż strona nie miała uprawnienia do stosowania preferencyjnych stawek podatku akcyzowego przy sprzedaży tegoż produktu. Pełnomocnik skarżącej Spółki wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji organu II instancji oraz decyzji organu I instancji w całości i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. zwaną dalej P.p.s.a.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Należy przy tym wskazać, że powyższy przepis uzależnia ewentualne zawieszenie od tego, czy istnieje związek (zależność) między daną sprawą a orzeczeniem, które zapadnie na przykład przed Trybunałem Konstytucyjnym. Postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2008 roku, wydanym w sprawie I FSK 817/07 Naczelny Sąd Administracyjny postanowił na podstawie art. 193 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej zwrócić się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem: "Czy przepis § 6 ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie podatku akcyzowego (Dz. U. nr 27, poz. 269ze zm.), odsyłający - w zakresie określenia stawki podatku z tytułu sprzedaży oleju opałowego, w sytuacji niezłożenia oświadczenia przez nabywcę stwierdzającego, iż nabywany wyrób jest przeznaczony na cele opałowe - do odpowiedniego stosowania § 5 tegoż rozporządzenia, jest zgodny z art. 2, art. 84 i art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej 2) czy przepis § 6 ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2003 r. w sprawie podatku akcyzowego (Dz. U. nr 221, poz. 2196 ze zm.), odsyłający - w zakresie określenia stawki podatku z tytułu sprzedaży oleju opałowego, w sytuacji niezłożenia oświadczenia przez nabywcę stwierdzającego, iż nabywany wyrób jest przeznaczony na cele opałowe - do odpowiedniego stosowania § 5 tegoż rozporządzenia, jest zgodny z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej 3) czy przepis § 4 ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U. nr 87, poz. 825 ze zm.), odsyłający - w zakresie określenia stawki podatku z tytułu sprzedaży oleju opałowego, w sytuacji niezłożenia oświadczenia przez nabywcę stwierdzającego, iż nabywany wyrób jest przeznaczony na cele opałowe - do odpowiedniego stosowania § 3 ust. 3 tegoż rozporządzenia, jest zgodny z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Do dnia wydania niniejszego postanowienia, Trybunał Konstytucyjny nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie będącej następstwem powyższego pytania a prowadzonej pod sygn. akt P 94/08. Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy wymaga odniesienia się do przytoczonego w skardze zarzutu naruszenia § 4 ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego. Ocena tego zarzutu zależy od wyniku toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym postępowania o zbadanie zgodności tego przepisu z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej. Wobec powyższego Sąd uznał jako zasadne zawieszenie toczącego się postępowania w niniejszej sprawie do czasu rozpoznania przez Trybunał Konstytucyjny sprawy P 94/08. Wskazać należy również, że sąd administracyjny ma obowiązek zbadać całość sprawy, rozstrzygając w jej granicach, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tym samym zobowiązany jest do kontroli kwestii podstawowej - jaką jest powstanie zobowiązania podatkowego. Ponadto, orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą aktu normatywnego, na podstawie którego zostało wydane prawomocne orzeczenie sądowe, ostateczna decyzja administracyjna lub rozstrzygnięcie w innych sprawach, stanowi podstawę do wznowienia postępowania, uchylenia decyzji lub innego rozstrzygnięcia na zasadach i w trybie określonych w przepisach właściwych dla danego postępowania (art. 190 ustęp 4 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej). Zgodnie z przepisami art. 240 § 1 pkt 8 ustawy Ordynacja podatkowa, postępowanie zakończone wydaniem ostatecznej decyzji wznawia się, jeżeli decyzja została wydana na podstawie przepisu, o którego niezgodności z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej, ustawą lub ratyfikowaną umową międzynarodową orzekł Trybunał Konstytucyjny. Stosownie natomiast do dyspozycji art. 272 P.p.s.a., można żądać wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego, również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą. Oznacza to, że wydanie przez Sąd rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie przed rozpoznaniem przez Trybunał Konstytucyjny pytań skierowanych przez Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym wyżej postanowieniu, mogłoby skutkować wystąpieniem przez strony z wnioskiem o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego. Z uwagi na powyższe oraz na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji. Podkreślić należy, że na tej samej podstawie prawnej, rozpoznając wniesioną skargę kasacyjną, Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie I FSK 1194/07 postanowieniem z dnia 15 października 2008 r. zawiesił postępowanie. |Sędzia WSA |Sędzia WSA |Sędzia WSA | |Anna Juszczyk-Wiśniewska |Joanna Wierchowicz |Dariusz Skupień |