I SA/Go 505/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 stycznia 2014 r. wniosku skarżącego o sprostowanie uzasadnienia wyroku z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie ze skargi J.S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania decyzji postanawia: odmówić sprostowania uzasadnienia wyroku. Wyrokiem z dnia 11 grudnia 2013 r. sygn. akt I SA/Go 505/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę J.S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania decyzji. W dniu 21 stycznia 2014 r. do tutejszego Sądu wpłynął wniosek skarżącego z dnia [...] stycznia 2014 r. o sprostanie uzasadnienia ww. wyroku. Skarżący wniósł o sprostowanie zawartego na stronie 6 uzasadnienia wyroku stwierdzenia Sądu, że "W zakresie decyzji, której żądanie sprostowania dotyczy, organ nie dokonywał matematycznego wyliczenia kwoty wydatków na inwestycje obejmującą "nadbudowę dachu na domku jednorodzinnym z poddaszem nieużytkowym oraz, zadaszeniem nad istniejącym tarasem". Organ wskazał łączną kwotę wydatków za lata 2003-2005, jednocześnie wskazując kwotę wydatków za 2003 r. na 7.013,95 zł". W ocenie skarżącego organ wskazał również kwotę wydatków za 2003 r. na 7.322,10 zł. Uzasadniając swoje twierdzenie skarżący powołał się na decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] grudnia 2009 r. oraz opinię rzeczoznawcy budowlanego cytując ich fragmenty. Podniósł, że faktyczna kwota wydatków poniesionych w 2003 r. na nadbudowę dachu wynosi 7.322,10 zł a nie 7.013,95 zł. Zaznaczył również, że decyzja do dziś jest z wadą z uwagi na nieprawidłowo ustalony stan faktyczny dotyczący podniesionych w roku 2003 wydatków na nadbudowę dachu. Skarżący stwierdził, że zgadza się, iż zakwestionowana kwota wydatków nie może być zakwalifikowana jako oczywista omyłka czy też błąd rachunkowy ale fakty są takie, że Dyrektor Izby Skarbowej w postępowaniu odwoławczym nie rozliczył poniesionych wydatków zgodnie z art. 127 O.p. trzy lata temu. Nadto skarżący domaga się, sprostowania zawartego na stronie 7 uzasadnienia wyroku stwierdzenia Sądu "Ponadto zakres kontroli sądowo administracyjnej obejmuje badanie legalności zaskarżonego aktu. Sąd nie stwierdził, aby w zaskarżonym postanowieniu zawarte były "kłamstwa". Okoliczność, że strona skarżąca nie podziela poglądów i stanowiska organu nie oznacza, że organ "kłamie" czy też prowadzi postępowanie z naruszeniem zasad postępowania". W ocenie skarżącego jego poglądy i stanowiska nie mają znaczenia lecz liczą się fakty. A fakt jest taki, że Dyrektor Izby Skarbowej kłamał w postanowieniu z dnia [...] sierpnia 2013 r., że okoliczność "sfałszowania protokołu" podlegała ocenie w toku postępowania wymiarowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – powoływanej dalej jako "P.p.s.a.") Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie wyroku może nastąpić również na wniosek strony (art. 159 P.p.s.a.). Wskazać należy, że pod pojęciem "oczywistej omyłki" rozumie się takie omyłki, które są natychmiast rozpoznawalne i wynikają jednoznacznie z treści orzeczenia. Innymi słowy "oczywistość" omyłki wyraża się w tym, że już na pierwszy rzut oka można w sposób niebudzący wątpliwości uznać, że jest to omyłka (por. postanowienie NSA z dnia 19 października 2011 r. sygn. akt II OZ 974/11 dostępnie w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej cbois.nsa.gov.pl.). W ocenie Sądu żądane przez skarżącego zmiany nie mają charakteru oczywistej omyłki lecz ingerują w treść merytoryczną uzasadnienia i jako takie są niedopuszalne. Podkreślić należy, że wyrok z dnia 11 grudnia 2013 r. został wydany w sprawie skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania decyzji. W zaskarżonym postanowieniu organ odmówił skarżącemu m.in. sprostowania w decyzji kwoty wydatków na nadbudowę dachu z 7.013,95 zł na 7.322,10 zł. Zatem fragment uzasadnienia wyroku (strona 6), na który powołuje się skarżący nie zawiera oczywistej omyłki wymagającej sprostowania lecz stanowi odniesienie do twierdzeń organu i jest przez Sąd zamierzony. Nadto zawarte na stronie 7 uzasadnienia wyroku stwierdzenie Sądu "Ponadto zakres kontroli sądowo administracyjnej obejmuje badanie legalności zaskarżonego aktu. Sąd nie stwierdził, aby w zaskarżonym postanowieniu zawarte były "kłamstwa". Okoliczność, że strona skarżąca nie podziela poglądów i stanowiska organu nie oznacza, że organ "kłamie" czy też prowadzi postępowanie z naruszeniem zasad postępowania", którego sprostowania domaga się skarżący również nie jest omyłką lecz zamierzoną oceną Sądu. Zauważyć należy, że skarżący nie zgadzając się z wyrokiem Sądu ma prawo do wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego o czym został pouczony otrzymując odpis wyroku z uzasadnieniem. Instytucja sprostowania służy jedynie do wyeliminowania z wyroku występujących w nim drobnych niedokładności, omyłek pisarskich czy błędów rachunkowych, a wnioskowane przez skarżącego zmiany do takich nie należą. Mając na uwadze wyżej wskazane okoliczności Sąd, na podstawie art. 156 § 1 P.p.s.a postanowił jak w sentencji.