I SA/Go 512/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Skupień (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jacek Niedzielski Sędzia WSA Barbara Rennert Protokolant Sekretarz sądowy Anna Pakuła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi A.W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia 1. Oddala skargę. 2. Przyznaje od Skarbu Państwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim adwokatowi I.S. kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych 20/100), obejmującą podatek od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. A.W. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2014r. nr [...] stwierdzające, że zażalenie skarżącego na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] maja 2014r. nr [...] zostało wniesione z uchybieniem terminu. Skarga została wywiedziona na tle następującego stanu faktycznego. Postanowieniem z dnia [...] maja 2014 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego obciążył skarżącego kosztami postępowania w wysokości 369 zł, poniesionymi w związku z powołaniem biegłego – J.G. posiadającej uprawnienia rzeczoznawcy majątkowego Nr [...], do określenia wartości rynkowej lokalu mieszkalnego nr 86 o pow.56,30 m2, położonego w [...], będącego przedmiotem masy spadkowej po zmarłej B.D.. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 26 maja 2014 r. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie, nadając je w Urzędzie Pocztowym w dniu 3 czerwca 2014 r. (data stempla pocztowego - k. 1 II tomu akt administracyjnych). Postanowieniem z dnia [...] lipca 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia [...] maja 2014 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu. W motywach uzasadnienia organ odwoławczy wskazał, że przedmiotowe postanowienie zawierało pouczenie o treści art. 236 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Podkreślił, że warunkiem skuteczności zażalenia jest jego wniesienie z zachowaniem siedmiodniowego terminu, liczonego od dnia doręczenia postanowienia stronie. Wskazał na treść art. 12 § 6 pkt 2, art. 228 § 1 pkt 2 w związku z art.239 Ordynacji podatkowej oraz stwierdził, że ustawowy siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upłynął dnia 2 czerwca 2014 r. Zażalenie natomiast zostało nadane za pośrednictwem poczty w dniu 3 czerwca 2014 r., tj. 1 dzień po upływie ustawowego terminu. Organ odwoławczy zaznaczył również, że strona nie wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Nie zgadzając się ze stanowiskiem Dyrektora Izby Skarbowej A.W., w ustawowym terminie, zaskarżył powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Uzasadniając skargę podniósł, że egzekwowanie postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] maja 2014 r. jest bezzasadne. Stwierdził również, że Naczelnik Urzędu Skarbowego był wielokrotnie informowany o toczącym się postępowaniu przed Sądem Rejonowym Wydział Cywilny w sprawie działu spadku z podaniem Akt sprawy [...] Sądu Rejonowego. Skarżący wniósł o pozbawienie tytułu wykonawczego postanowienia z dnia [...] maja 2014 r. oraz przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. W dniu 16 września 2014 organ nadesłał do tutejszego Sądu postanowienie z dnia [...] września 2014 r. nr [...] odmawiające skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia [...] maja 2014 r. Nadto wraz z pismem procesowym z dnia [...] listopada 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej nadesłał pismo skarżącego z dnia [...] października 2014 r., w którym skarżący wniósł o uzupełnienie akt sprawy o postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] września 2014 r. oraz zarzucił, że jako strona prowadzonego przez Urząd Skarbowy postępowania nie został należycie poinformowany o prowadzonym postępowaniu. Odnosząc się do podniesionego przez skarżącego zarzutu organ wskazał, że wskutek stwierdzenia, iż środek zaskarżenia został wniesiony z uchybieniem terminu brak było możliwości merytorycznego rozpatrzenia zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art.1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z regulacją art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – powoływanej dalej jako "P.p.s.a.") sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd obowiązany jest wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny jeśli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego czy też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit a)-c) P.p.s.a.) lub też w razie stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Przedmiotem kontroli Sądu w rozpoznawanej sprawie było postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2014 r. stwierdzające, że zażalenie skarżącego na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] maja 2014 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu. Zaznaczyć należy, że zanim organ odwoławczy przystąpi do merytorycznego rozpoznania zażalenia obowiązany jest dokonać jego oceny pod kątem formalnym. Stosownie bowiem do treści art. 228 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 e zm.) organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia: 1) niedopuszczalność odwołania; 2) uchybienie terminowi do wniesienia odwołania; 3) pozostawienie odwołania bez rozpatrzenia, jeżeli nie spełnia warunków wynikających z art. 222. Zgodnie zaś z regulacją art. 239 tej ustawy do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. Jak wynika z art. 228 § 1 Ordynacji podatkowej jednym z elementów podlegających wstępnej kontroli organu jest termin złożenia środka zaskarżenia. Oceniając tą przesłankę organ winien ocenić prawidłowość doręczenia postanowienia przez organ pierwszej instancji, pouczenia o środkach zaskarżenia oraz zasady wnoszenia zażaleń. Po myśli art. 236 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej na wydane w toku postępowania postanowienie służy zażalenie, gdy ustawa tak stanowi. Zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia stronie. Jak wynika z akt administracyjnych zgromadzonych w rozpoznawanej sprawie postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] maja 2014 r. zawierało prawidłowe pouczenie o sposobie i trybie wniesienia zażalenia. Zostało ono doręczone skarżącemu w dniu 26 maja 2014 r. wobec tego siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upłynął skarżącemu z dniem 2 czerwca 2014 r. Skarżący wniósł przedmiotowe zażalenie w dniu 3 czerwca 2014 r. o czym świadczy data stempla pocztowego widniejąca na kopercie, w której zażalenie to wpłynęło do organu. Zatem, jak słusznie zauważył organ odwoławczy, zostało ono złożone 1 dzień po upływie ustawowego terminu. Powyższe okoliczności nie budzą wątpliwości. Zaznaczyć należy, że stwierdzenie uchybienia terminu do złożenia środka zaskarżenia nie zależy od uznania organu odwoławczego, gdyż obowiązek taki wynika wprost z ustawy. Słusznie więc Dyrektor Izby Skarbowej przyjął, że w sytuacji, gdy organ odwoławczy stwierdzi, iż środek zaskarżenia został wniesiony z uchybieniem terminu, nie może przystąpić do jego merytorycznego rozpatrzenia, lecz zobowiązany jest zastosować się do dyspozycji art. 228 § 1 pkt 2 w związku z art.239 Ordynacji podatkowej. Nadmienić również trzeba, że zaskarżone w rozpoznawanej sprawie postanowienie, z uwagi na jego przedmiot, jest postanowieniem o charakterze formalnoprawnym. Dokonując zatem oceny jego legalności Sąd bada jedynie zasadność zastosowania przepisów postępowania, które legły u podstaw zaskarżonego rozstrzygnięcia. W takiej sytuacji podniesione przez skarżącego zarzuty dotyczące postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] maja 2014 r. nie mogły być brane pod uwagę. Podkreślić również należy, że A.W. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia złożył dopiero w momencie składania skargi do tutejszego Sądu, okoliczność ta zatem nie miała wpływu na ocenę zaskarżonego postanowienia. W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem nie narusza bowiem przepisów postępowania w stopniu istotnym mającym wpływ na wynik sprawy. Z tych też względów, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił. Z kolei na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit.c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j.Dz. U. z 2013 r., poz. 461) Sąd przyznał pełnomocnikowi skarżącego opłatę za pomoc prawną udzieloną z urzędu.