I SA/Go 52/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Skupień Sędziowie Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska (spr.) Sędzia WSA Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 kwietnia 2022 r. sprawy ze skargi R. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji ostatecznej oraz przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej na rok 2019 oddala skargę w całości. R. sp. z o.o. (powoływana dalej jako: "Skarżąca", "Strona", "Spółka", "Podatnik") wniosła skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (powoływanego dalej także jako: "organ II instancji", "organ odwoławczy", "Dyrektor") z dnia [...] października 2021 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR (dalej jako: "organ I instancji") z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji ostatecznej oraz przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej na rok 2019. Z akt sprawy wynika następujący stan faktyczny. W dniu 13 maja 2019 r. do Biura Powiatowego ARiMR został złożony wniosek Strony o przyznanie płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej (zwaną dalej płatnością PRSK) na rok 2019. Spółka wskazała, w nim iż ubiega się o przyznanie płatności w ramach wariantu 4.4 - półnaturalne łąki wilgotne - do powierzchni 65,68 ha (działki rolne: "A1", "B2", "B3"). W wyniku rozpatrzenia w/w wniosku Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w dniu [...] lutego 2020 r. wydał Spółce decyzję nr [...] w sprawie przyznania płatności, którą przyznał stronie pomoc finansową do wariantu 4.4 w wysokości 52.263,36 zł. Następnie, w toku odrębnego postępowania w sprawie płatności suszowej, reprezentant strony nie zgodził się z ustalonymi przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR maksymalnymi obszarami kwalifikującymi się do płatności poszczególnych działek. Wobec tego w dniu 1 lipca 2020 r. pełnomocnik Strony złożył do Biura Powiatowego ARiMR prośbę o zweryfikowanie powierzchni maksymalnego obszaru kwalifikowanego do płatności na działkach deklarowanych w 2019 r. przez Spółkę, najlepiej poprzez oględziny w terenie. W następstwie prośby o przeprowadzenie kontroli w dniach [...] sierpnia 2020 r. i [...] sierpnia 2020 r. w gospodarstwie Strony odbyły się oględziny działek referencyjnych w ramach ustalenia maksymalnego kwalifikowanego obszaru - zwanego dalej MKO. Z wizytacji w terenie sporządzony został Protokół z oględzin działek referencyjnych z dnia [...] września 2021 r. Przeprowadzona kontrola wykazała: - na działce nr [...] strona do płatności PRSK zadeklarowała obszar 0,52 ha (działka rolna "B2") - w wyniku kontroli ustalono, iż brak jest powierzchni jaką można włączyć do MKO do płatności PRSK albowiem działka jest nieużytkowana rolniczo, - na działce nr [...] strona do płatności PRSK zadeklarowała obszar 25,87 ha (działka rolna "B3") - w wyniku kontroli ustalono, iż MKO do płatności PRSK wynosi 18,39 ha, - na działce nr [...] strona do płatności PRSK zadeklarowała obszar 39,29 ha (działka rolna "A1") - w wyniku kontroli ustalono, iż MKO do płatności PRSK wynosi 36,41 ha. Mając na uwadze stwierdzone nieprawidłowości Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wznowił postępowanie administracyjne w sprawie nr [...] zakończonej decyzją ostateczną nr [...] z dnia [...] lutego 2020 r. Powodem wznowienia przedmiotowego postępowania było stwierdzenie przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR nieprawidłowości w powierzchni zmierzonej przez inspektorów terenowych, która okazała się mniejsza niż wyznaczona powierzchnia działek MKO, do której Spółka otrzymała pomoc. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w dniu wydania decyzji nie miał wiedzy, iż powierzchnie zadeklarowane do płatności PRSK przez spółkę G. są częściowo nieużytkowane rolniczo. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR mając na uwadze ustalone w trakcie kontroli administracyjnej powierzchnie działek rolnych stwierdził różnicę pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną kwalifikowaną (65,68 ha), a powierzchnią kwalifikującą się do płatności PRSK (54,80 ha) wynoszącą 10,88 ha. Tym samym przedeklarowanie powierzchni wyniosło 19,85%. Na podstawie ustalonych faktów w dniu [...] lipca 2021 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wydał Spółce decyzję nr [...] o uchyleniu decyzji dotychczasowej nr [...] z dnia [...] lutego 2020 r. oraz w sprawie przyznania płatności PRSK na rok 2019. W/w decyzją przyznano stronie płatność PRSK w kwocie 28.303,00 zł. Na skutek wniesionego odwołania Dyrektor decyzją z dnia [...] października 2021 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzją. Organ potwierdził ustalenia organu I instancji, iż w sprawie wystąpiły przesłanki wznowienia postępowania, gdyż wyszły na jaw nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, mianowicie ustalenia dokonane na skutek kontroli na miejscu wykazały, iż część powierzchni przedmiotowych działek rolnych nie była użytkowana rolniczo w roku 2019. W konsekwencji powyższych działań w ocenie organu odwoławczego należało dokonać ponownej weryfikacji wniosku Spółki dotyczącego przyznania płatności PRSK na rok 2019. W ocenie organu II instancji zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia ma ustalona przez organ I instancji powierzchnia kwalifikująca się do płatności PRSK na działkach rolnych "A1" oraz "B1", "B2". Kierownik Biura Powiatowego ARiMR rozstrzygając sprawę Spółki wykluczył z płatności PRSK część obszarów zadeklarowanych na w/w działkach rolnych, a przedmiotowe wykluczenie objęło łącznie obszar 10,88 ha, co z kolei wygenerowało przedeklarowanie na poziomie uniemożliwiającym przyznanie pomocy finansowej do obszaru deklarowanego przez Spółkę we wniosku o przyznanie płatności PRSK na rok 2019. Organ odwoławczy dokonał analizy protokołu z oględzin działek ewidencyjnych wraz ze zdjęciami w kontekście możliwości zakwalifikowania obszaru zgłoszonego przez spółkę. Z analizy tej wyłania się obraz, świadczący o tym, iż deklaracja Strony nie może zostać w całości uwzględniona, gdyż wyniki z kontroli na miejscu, przeprowadzonej co istotne na wniosek Spółki, wskazują na fakt występowania na działkach nieprawidłowości, które są wiążące dla sprawy. Organ podkreślił, iż na każdej z kontrolowanych działek powierzchnia stwierdzona jest mniejsza niż deklaracja Spółki. Na działce rolnej "A1", znajdującej się na działce ewidencyjnej nr [...], kontrola zmierzyła powierzchnie kwalifikującą się do pomocy finansowej o areale 36,41 ha, tj. łącznie o 2,88 ha mniej niż deklaracja spółki wynosząca 39,29 ha. Organ podkreślił, iż wśród terenów wyłączonych z MKO w/w działki inspektorzy terenowi uwzględnili zarówno obszary nieużytkowane rolniczo przylegające bezpośrednio do granicy ewidencyjnej działki nr [...], ale występujące w jej granicach, jak i szereg nieużytkowanych rolniczo enklaw. Wykonana na miejscu dokumentacja fotograficzna ukazała znajdujące się w granicach ewidencyjnych działki nr [...] wieloletnie drzewa i krzaki występujące w skupiskach. Wielkość przedmiotowej roślinności zdaniem organu nakazuje stwierdzić, iż w miejscach jej występowania spółka G. nie prowadziła działalności rolniczej. Okoliczność tę, mimo, że kontrola została przeprowadzona w roku 2020, rozciągnąć należy również na rok 2019, a podstawą takiego wnioskowania jest uwzględnienie czasu niezbędnego do rozwoju roślinności zobrazowanej na terenach wyłączonych z MKO. Konsekwencją ustaleń dokonanych w ramach kontroli jest wyłączenie z MKO działki nr [...] opisanych terenów zakrzaczonych i zadrzewionych. Z kolei w zakresie działki nr [...] (działki rolnej "B3") powierzchnia trwałego użytku zielonego kwalifikująca się do pomocy ustalona w trakcie kontroli administracyjnej w oparciu o dane ustalone w trakcie kontroli na miejscu wyniosła 18,39 ha tj. mniej niż deklaracja spółki w zakresie TUZ wynosząca 25,87 ha. Z pomocy wykluczono tym samym powierzchnię 7,48 ha. Organ wskazał, iż uprawa TUZ została zaznaczona na załączniku graficznym złożonym przez spółkę wraz z wnioskiem. Na tymże załączniku dokonano również wyłączeń obszarów, na jakich spółka nie prowadziła działalności rolniczej. Jednakże kontrola na miejscu prowadzona w zakresie MKO działki nr [...] ujawniła, iż skala przedmiotowych wyłączeń okazała się zbyt mała w stosunku do rzeczywistości. Dyrektor podkreślił, iż wśród terenów wyłączonych z MKO w/w działki inspektorzy terenowi uwzględnili zarówno obszary nieużytkowane rolniczo przylegające bezpośrednio do granicy ewidencyjnej działki nr [...], ale występujące w jej granicach, jak i szereg nieużytkowanych rolniczo enklaw. Na zdjęciach wykonanych podczas wizytacji terenowej wyraźnie widać wieloletnie samosiejki krzaków, drzew liściastych i rozłogi wierzby szarej rozsiane po całym obszarze wyłączonym z pomocy. Skala występowania oraz wielkość samosiejek zdaniem organu pozwala uznać, iż na tej części działki w roku 2019 nie była prowadzona działalność rolnicza. Organ nadmienił, iż w południowej części działki o numerze [...] Spółka w 2019 roku zadeklarowała uprawę peluszki o powierzchni 4,52 ha. Na wykonanych zdjęciach uwidoczniono granice, do których mogła być prowadzona uprawa w roku 2019. Granice działki rolnej w tym przypadku wyznacza linia porastania wieloletnich krzewów oraz samosiejek i do tej granicy został przeprowadzony pomiar powierzchni kwalifikujący się jako użytkowany rolniczo. Obszar TUZ jaki można zakwalifikować do płatności PRSK na rok 2019 w granicach przedmiotowej działki ewidencyjnej w ocenie organu wynosi 18,39 ha i powierzchnia ta nie może być większa albowiem skala i stan roślinności niepożądanej z punktu widzenia gospodarowania w rolnictwie (zakrzaczenia, zadrzewienia) jest dużo większy niż wyłączenia dokonane przez spółkę, określone jako obszary nieużytkowane. Na działce o numerze [...] (część działki rolnej "B2") przeprowadzone czynności kontrolne nie pozwoliły uznać, iż w granicach wskazanej działki (deklarowane 0,52 ha) występuje jakikolwiek obszar kwalifikujący się do MKO. Inspektorzy wykonujący kontrole na miejscu stwierdzili, iż na działce nr [...] zaniechano prowadzenia działalności rolniczej na całej jej powierzchni. Stwierdzony stan działki udokumentowany na zdjęciach, na których wyraźnie widać przede wszystkim rozłogi wierzby szarej - rośliny wieloletniej należącej do rodziny wierzbowatych, skupiska drzew, krzewów oraz chwastów, czyli obszary, których stan świadczy o tym, iż nie była - w świetle zasad agrotechniki i dobrej praktyki rolnicze - na tym obszarze prowadzona działalność rolnicza. W związku z powyższym w granicach działki nr [...] nie stwierdzono MKO. W ocenie Dyrektora OR ARiMR opisane wyżej części działek nr [...], które zostały wyłączone z MKO nie korelują w żaden sposób, z którymkolwiek z aspektów świadczących o tym, iż można by je uznać za grunty ugorowane. Reasumując organ odwoławczy stwierdził, iż na działce ewidencyjnej nr [...] ("A1"), nr [...] ("B2") oraz nr [...] ("B3") zasadnie w trakcie weryfikacji MKO do płatności wyłączono tereny stanowiące skupiska zadrzewień i zakrzaczeń, a co za tym idzie potwierdzić należy, iż w rok 2019 na wskazanych obszarach nie była prowadzona działalność rolnicza. Przedstawione wyżej okoliczności zdaniem organu w konsekwencji dyskwalifikują opisane wyżej powierzchnie (łączny obszar 10,88 ha) z możliwości przyznania do niej płatności PRSK. W świetle ustalonych faktów Dyrektor OR ARiMR działając jako organ odwoławczy potwierdził słuszność ustaleń dokonanych w niniejszej sprawie przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR i stwierdził, iż Spółce przysługuje płatność PRSK na rok 2019 w łącznej wysokości 28 303,00 zł. Spółka, działając przez profesjonalnego pełnomocnika złożyła skargę na przedmiotową decyzję zarzucając jej naruszenie art. 74 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013 r., str. 549, ze zm.) - zwanego dalej Rozporządzeniem nr 1306/2013, poprzez błędne ustalenie powierzchni deklarowanej do płatności oraz naruszenie art. 19a ust. 1 Rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz.U.UE.L.2014.181.48), zwane dalej Rozporządzeniem nr 640/2014, poprzez błędne obliczenia obszaru stwierdzonego. W uzasadnienie skargi pełnomocnik Strony skarżącej wskazał, że nie zgadza się z ww. decyzją. Podkreślił, że w 2020 roku miała miejsce kontrola, która prócz stwierdzonych w zaskarżonej decyzji 54,80 ha doliczyła jeszcze kwalifikujące się 2,81 ha, a zatem powierzchnia faktycznie uprawiana powinna wynieść 57,61 ha, nie zaś 54,80 ha. Tym samym również powierzchnia została zmniejszona o 8,07 ha, a nie 10,88 ha. A zatem Skarżący powinien otrzymać płatność w wysokości 30 117,26 zł nie zaś 28 303,00 złotych. Błędy w wykonanych pomiarach, a co za tym idzie niewłaściwe określenie wysokości przyznanej płatności stanowią naruszenie art. 74 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 oraz art. 19a ust. 1 Rozporządzenia nr 640/2014. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna. Na wstępie przypomnieć należy, że podstawie art.1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329) – zwanej dalej "P.p.s.a.". Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, który dotyczy interpretacji podatkowych i który nie ma zastosowania w niniejszej sprawie. Skarga rozpoznana została w trybie art. 119 pkt 2 P.p.s.a. Wobec braku sprzeciwu skarżącej, Sąd uwzględnił wniosek organu o rozpoznanie sprawy w postępowaniu uproszczonym i wydał wyrok na posiedzeniu niejawnym, bez przeprowadzania rozprawy (art. 119 pkt 2 i art. 120 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej: p.p.s.a.). Odnosząc się już do meritum sprawy, Sąd uznał, że organy ARiMR prawidłowo uznały, że w sprawie zaszły przesłanki wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Nową okolicznością istotną dla sprawy w rozumieniu powołanego przepisu może być tylko taki fakt, który mógłby mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy, czyli mógł spowodować, że we wznowionym postępowaniu zapadłaby co do swej istoty decyzja odmienna od rozstrzygnięcia dotychczasowego. Okoliczności te muszą więc być prawotwórcze, z punktu widzenia znajdującego zastosowanie w sprawie przepisu prawa materialnego. Przez pojęcie nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., należy rozumieć okoliczności lub dowody nowo odkryte, dotyczące przedmiotu sprawy i mające znaczenie prawne, istniejące w dniu wydania decyzji ostatecznej, lecz nieznane organowi, który wydał decyzję. W ocenie Sądu organy ARiMR zasadnie uznały, że nową nieznaną organowi i istotną dla rozstrzygnięcia okolicznością faktyczną był fakt zawyżenia przez skarżącą powierzchni kwalifikującej się do płatności, ponieważ rzutowało to na wymiar należnych skarżącej płatności, a zatem fakt taki ma znaczenie prawne. Spór w sprawie dotyczył w istocie jednak nie samych zasad przyznawania płatności, a kluczowego dla rozstrzygnięcia ustalenia o powierzchni kwalifikującej się do płatności, a ściśle tego, czy organy prawidłowo uznały, że maksymalny obszar kwalifikowany do płatności (MKO) jest mniejszy od tego zadeklarowanego przez Stronę łącznie o 10,88 ha. Zakreślając ramy prawne sprawy należy w pierwszej kolejności wskazać, że w myśl § 2 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Działanie rolno-środowiskowo-klimatyczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 - 2020 (Dz. U. z 2015 r., poz. 415 ze zm.) - zwanego dalej Rozporządzeniem PRSK, płatność PRSK przyznaje się rolnikowi lub zarządcy, o których mowa w art. 28 ust. 2 Rozporządzenia nr 1305/2013, jeżeli: 1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, 2) realizuje 5-letnie zobowiązanie rolno-środowiskowo-klimatyczne, o którym mowa w art. 28 ust. 3 rozporządzenia nr 1305/2013 lub art. 7 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji nr 807/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1305/2013 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i wprowadzającego przepisy przejściowe (Dz. Urz. UE L 227 z 31.07.2014, str. 1), w ramach określonego pakietu albo jego wariantu, 3) spełnia warunki przyznania płatności PRSK w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określone w rozporządzeniu. Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia PRSK zobowiązanie rolno-środowiskowo-klimatyczne jest realizowane w ramach: 1) jednego wariantu albo 2) jednego pakietu - w przypadku, gdy pakiet nie obejmuje wariantu. Pakiety i ich warianty zostały określone w § 4 ust. 1 Rozporządzenia PRSK. W myśl § 4 ust. 2 pkt 5 Rozporządzenia PRSK rolnik lub zarządca realizujący zobowiązanie rolno-środowiskowo-klimatyczne przestrzega innych wymogów, które są określone dla poszczególnych pakietów lub ich wariantów w załączniku nr 2 do rozporządzenia. Zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia PRSK zobowiązanie rolno-środowiskowo-klimatyczne obejmuje użytki rolne w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi lit. f rozporządzenia nr 1305/2013, lub obszar gruntów niebędących użytkami rolnymi, na których występują typy siedlisk przyrodniczych lub siedliska lęgowe ptaków wymienione w ust. 3 pkt 1 lit. b, c lub f lub w pkt 3 załącznika nr 4 do rozporządzenia, zadeklarowane we wniosku o przyznanie pierwszej płatności PRSK w ramach danego pakietu lub danego wariantu, objęte obszarem zatwierdzonym w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi pkt 23 lit. b rozporządzenia nr 640/2014, a w przypadku, o którym mowa w art. 18 ust. 6 akapit drugi rozporządzenia nr 640/2014 - użytki rolne lub obszary przyrodnicze zadeklarowane we wniosku o przyznanie pierwszej płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej w ramach danego pakietu lub danego wariantu, objęte obszarem zatwierdzonym w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi pkt 23 lit. b rozporządzenia nr 640/2014. W myśl art. 67 ust. 4 lit. a Rozporządzenia nr 1306/2013 działka rolna oznacza zwarty obszar gruntu, zadeklarowany przez jednego rolnika i obejmujący nie więcej niż jedną grupę upraw. Zgodnie z art. 32a Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz. Urz. UE L.2013.347.608) - zwanego dalej Rozporządzeniem nr 1307/2013 - (...) "kwalifikujący się hektar" oznacza wszelkie użytki rolne gospodarstwa rolnego, w tym obszary, które w dniu 30 czerwca 2003 r. nie były utrzymywane w dobrej kulturze rolnej w państwach członkowskich przystępujących do Unii w dniu 1 maja 2004 r., które w momencie przystąpienia zdecydowały się na stosowanie systemu jednolitej płatności obszarowej, wykorzystywane do prowadzenia działalności rolniczej lub - w przypadku gdy obszar wykorzystuje się także do prowadzenia działalności pozarolniczej - wykorzystywane w przeważającym zakresie do prowadzenia działalności rolniczej. W przypadku niniejszej sprawy kwestią sporną są ustalenia poczynione przez ARiMR w trakcie kontroli na miejscu przeprowadzonej na działkach należących do Skarżącej, podczas której stwierdzono, że obszar działek rolnych, który można zakwalifikować do płatności PRSK na rok 2019 jest mniejszy o 10,88 ha niż deklarowany we wniosku Strony. W zakresie płatności PRSK Skarżąca spółka zadeklarowała obszar 65,68 ha (działki rolne: "A1", "B2", "B3"), a w wyniku przeprowadzonego postępowania administracyjnego ustalono, że obszar jaki można zakwalifikować do przedmiotowego rodzaju pomocy finansowej wynosi 54,80 ha. Zatem różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną kwalifikowaną a powierzchnią kwalifikującą się do płatności PRSK wyniosła 10,88 ha, co stanowi przedeklarowanie o 19,85%. Organy w trakcie postępowania administracyjnego prawidłowo ustaliły, że na zadeklarowanych powierzchniach działek "A1", "B2" i "B3" wystąpiły obszary nie kwalifikujące się do płatności PRSK. Na działce rolnej "A1", znajdującej się na działce ewidencyjnej nr [...], w wyniku kontroli zmierzono areał kwalifikujący się do pomocy finansowej wielkości 36,41 ha, co stanowi o 2,88 ha mniej niż deklaracja Spółki wynosząca 39,29 ha. Wykonana dokumentacja fotograficzna znajdująca się w aktach sprawy ukazuje znajdujące się w granicach ewidencyjnych działki nr [...] wieloletnie drzewa i krzaki występujące w skupiskach. Organ słusznie uznał, że wielkość przedmiotowej roślinności nakazuje stwierdzić, iż w miejscach jej występowania Spółka nie prowadziła działalności rolniczej. Z kolei w zakresie działki nr [...] (działki rolnej "B3") powierzchnia trwałego użytku zielonego kwalifikująca się do pomocy ustalona w oparciu o dane ustalone w trakcie kontroli na miejscu wyniosła 18,39 ha tj. mniej niż deklaracja spółki w zakresie TUZ wynosząca 25,87 ha. Z pomocy wykluczono tym samym powierzchnię 7,48 ha. Na zdjęciach wykonanych podczas wizytacji terenowej zostały zobrazowane wieloletnie (biorąc pod uwagę ich kilkudziesięciocentymetrową wielkość) samosiejki krzaków, drzew liściastych i rozłogi wierzby szarej rozsiane po całym obszarze wyłączonym z pomocy. Skala występowania oraz wielkość samosiejek pozwalała uznać, iż na tej części działki w roku 2019 nie była prowadzona działalność rolnicza. Dodatkowo organ nadmienił, iż w południowej części działki o numerze [...] spółka G. w 2019 roku zadeklarowała uprawę peluszki o powierzchni 4,52 ha. Na działce o numerze [...] (część działki rolnej "B2") przeprowadzone czynności kontrolne nie pozwoliły uznać, iż w granicach wskazanej działki (deklarowane 0,52 ha) występuje jakikolwiek obszar kwalifikujący się do MKO. Inspektorzy wykonujący kontrole na miejscu stwierdzili, iż na działce nr [...] zaniechano prowadzenia działalności rolniczej na całej jej powierzchni. Mając na względzie ustalenia i pomiary dokonane przez inspektorów terenowych w sporządzonym Protokole z oględzin działki referencyjnej w zakresie weryfikacji powierzchni MKO z dnia [...] września 2020 r. nr [...] stwierdzony w trakcie czynności kontrolnych stan części wykluczonych z płatności działek rolnych: "A1", "B3", jak również cały obszar działki "B2", zdaniem Sądu nie pozwala uznać, iż na fragmentach wykluczonych z płatności PRSK (obszary zakrzaczone, zadrzewione) prowadzona była działalność rolnicza określona w art. 4 ust. 1 ppkt (ii) (iii) Rozporządzenia nr 1307/2013 w zw. z regulacjami określonymi w § 2 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia PRSK, art. 2 ust. 1 akapit drugi pkt 23 lit. b Rozporządzenia nr 640/2014, jak również art. 32 ust. 2 lit. a Rozporządzenia nr 1307/2013 oraz art. 67 ust. 4 lit. a Rozporządzenia nr 1306/2013. Należy podkreślić, że części działek, które zostały wyłączone z MKO nie można uznać za grunty ugorowane, gdyż za taki grunt można uznać: - grunt niepokryty roślinnością, bez jakichkolwiek upraw; - grunt pokryty roślinnością, która wyrosła w sposób naturalny i którą można wykorzystać jako paszę lub zaorać; - grunt obsiany wyłącznie do produkcji zielonek (grunt ugorowany zielony). Podobnie skupiska obszarów zadrzewionych i zakrzaczonych zobrazowanych na dokumentacji fotograficznej nie można uznać za żadne użytki rolne, określone w art. 5 ust. 1 Rozporządzenia nr 640/2014 w zw. z art. 4 ust. 1 lit. e) Rozporządzenia nr 1307/2013 oraz art. 32 ust. 2 lit. b Rozporządzenia nr 1307/2013. Tym samym tereny występujące w granicach działki ew. nr [...], nie będące obszarami, na których prowadzono działalność rolniczą i wyłączone w trakcie czynności kontrolnych zostały również wyłączone z MKO do płatności, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. a Rozporządzenia nr 640/2014 w zw. z § 15 ust. 3 Rozporządzenia PRSK. Przepis ten nie pozwalał organowi zakwalifikować do powierzchni MKO obszarów innych niż takie, na których prowadzona jest działalność rolnicza. Odnosząc się do zarzutów skargi Sąd stwierdza, że organ prawidłowo ustalił powierzchnię deklarowaną do płatności oraz prawidłowo obliczył obszar powierzchni działek kwalifikujący się do płatności. Zdaniem Sądu organ prawidłowo wskazał różnicę pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną kwalifikowaną (65,68 ha), a powierzchnią kwalifikującą się do płatności PRSK (54,80 ha) wynoszącą 10,88 ha, co stanowiło przedeklarowanie powierzchni na poziomie 19,85%. Wobec przedeklarowania powierzchni kwalifikującej się do płatności PRSK wariant 4.4 organ prawidłowo zastosował art. 19 ust. 1 akapit pierwszy Rozporządzenia nr 640/2014, który stanowi, iż jeżeli w odniesieniu do danej grupy upraw, o której mowa w art. 17 ust. 1, obszar zgłoszony do celów jakichkolwiek systemów pomocy obszarowej lub środków wsparcia obszarowego przekracza obszar zatwierdzony zgodnie z art. 18, pomoc oblicza się na podstawie obszaru zatwierdzonego, pomniejszonego o dwukrotność stwierdzonej różnicy, jeśli różnica ta wynosi więcej niż 3 % lub dwa hektary, ale nie więcej niż 20% obszaru zatwierdzonego. Organ prawidłowo wyliczył płatność PRSK stosując w wyliczeniach dwukrotność stwierdzonej różnicy pomiędzy powierzchnią deklarowaną a kwalifikowaną do płatności PRSK oraz uśrednioną stawkę płatności w ramach wariantu 4.4. i na tej podstawie organ wyliczył kwotę o jaką zostanie pomniejszona płatność PRSK. Następnie organ prawidłowo wskazał obszar uprawniony do płatności PRSK obliczając kwotę przed zastosowaniem zmniejszenia i końcowo prawidłowo również obliczył kwotę płatności PRSK na rok 2019. Nie znajduje również potwierdzenia twierdzenie skarżącej o pominięciu przez organy ARiMR dodatkowo stwierdzonej powierzchni 2,81 ha kwalifikującej się do płatności. Dowody z zawartego w aktach protokołu oględzin nie potwierdzają wadliwego ustalenia powierzchni. Skarżąca nie wskazuje zresztą na wadliwość obliczeń organu czy też niepełnowartościowość dowodu z protokołu oględzin oraz dokumentacji fotograficznej. Na potwierdzenie swojego zarzutu nie odwołuje się także do innego konkretnego dowodu, ograniczając się do stwierdzenia, że "kontrola (...) doliczyła się jeszcze kwalifikujące się 2,81 ha", co bez podania źródła takich wniosków uniemożliwia Sądowi rzeczowe odniesienie się do twierdzeń strony. Przeprowadzona w niniejszej sprawie kontrola zaskarżonej decyzji w zakresie podniesionych w skardze zarzutów oraz przesłanek wziętych przez Sąd pod uwagę z urzędu wykazała, że decyzja ta jest zgodna z prawem, nie narusza bowiem ani prawa materialnego, ani też przepisów postępowania w stopniu mającym lub mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Wobec powyższego, na podstawie art. 151 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.