I SA/Go 522/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 22 czerwca 2010 r. wniosku I.P. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi I.P.o na decyzją Dyrektora Izby Celnej z [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia wartości celnej towaru, kwoty wynikającej z długu celnego podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego postanowił: odmówić przyznania prawa pomocy. Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Z jego oświadczeń oraz przedstawionych dokumentów wynika, że skarżący ani jego żona nie mają oszczędności na rachunkach bankowych. Żona skarżącego nie pracuje i otrzymuje zasiłek dla bezrobotnych w wysokości 717 zł brutto. Skarżący natomiast prowadzi działalność gospodarczą, a swoje dochody miesięczne brutto z tego tytułu określił na 3000 zł. Na wezwanie wystosowane w trybie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 póz. 1270 ze zm.) skarżący przedstawił wyciągi z rachunków bankowych swoich i żony potwierdzające brak istotnych oszczędności. Przedstawił także deklaracje miesięczne w podatku od towarów i usług składane w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Wykazywano w nich nadwyżkę podatku należnego nad naliczonym i podatek podlegający wpłacie do urzędu skarbowego (za luty 2010 r. -13.331 zł, za marzec 2010 r. 1.809 zł, a za kwiecień 2010 r. 4.429 zł). Skarżący przedstawił również wydruk zatytułowany jako "podsumowanie księgi przychodów i rozchodów" z którego wynika, że działalność gospodarcza prowadzona przez skarżącego za pierwsze cztery miesiące przyniosła stratę w wysokości 26.959,83 zł (przychody: 209.291,32 zł, koszty uzyskania przychodów: 236.251,15 zł). Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie częściowym, czyli takim jakiego przyznania domagał się skarżący, przysługuje w razie wykazania przez wnioskodawcę, że poniesienie pełnych kosztów postępowania mogłoby narazić jego i jego rodzinę na uszczerbek utrzymania koniecznego. Ocenę istnienia przesłanek zwolnienia od kosztów sądowych należy oprzeć o zestawienie należnych kosztów postępowania i możliwości majątkowych strony. Zważywszy na deklarowaną przez stronę wartość przedmiotu zaskarżenia należny w niniejszej sprawie wpis od skargi, stanowiący jedyną opłatę podlegającą uiszczeniu na obecnym etapie postępowania, winien wynieść 286 zł (§ 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 221 póz. 2193 ze zm.). Z dokumentów i oświadczeń przedstawionych przez skarżącego nie wynika, by poniesienie tej opłaty przekraczało jego zdolności płatnicze. Wprawdzie skarżący nie posiada istotnych oszczędności, lecz - jak wynika z przedstawionych przez niego wyciągów z rachunków bankowych - comiesięcznie wydaje kwoty wielokrotnie przewyższające należny wpis. Nadto z oświadczeń skarżącego i dokumentów dotyczących rozliczeń podatkowych związanych z działalnością gospodarczą wynikają istotne sprzeczności. Otóż sam skarżący w oświadczeniu o stanie majątkowym określił dochody z działalności gospodarczej na 3.000 zł. Złożona dokumentacja tego nie potwierdza. Przeciwnie: wynika z niej, że działalność gospodarcza przynosi stratę (czyli ujemną różnicę pomiędzy wartością przychodów i kosztów ich uzyskania). Nadto wydatki związane z tą działalnością nie znajdują odzwierciedlenia w wykazie operacji dokonywanych na rachunkach bankowych. Uprawnia to wniosek, iż skarżący posiada źródła finansowania wydatków niewskazane w złożonym oświadczeniu. Wydatki te również znacznie przekraczają wysokość potencjalnie należnych w sprawie kosztów sądowych. Należało zatem uznać, że skarżący nie wykazał przesłanek zwolnienia od kosztów sądowych w jakiejkolwiek części. W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji.