I SA/Go 525/06

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopol-skim - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.Ł. o zwolnienie od opłaty kancelaryjnej w związku ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Celnej z [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za lipiec 2004 roku postanowił: zwolnić skarżącego od opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia 100 zł opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem, skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych, precyzując w uzasadnieniu wniosku, że obejmuje on jedynie żądanie zwolnienia ze wspomnianej opłaty. Z zawartego w formularzu wniosku oświadczenia o stanie majątkowym, rodzinnym i dochodach oraz złożonych dokumentów wynika, że skarżący nie posiada żadnego majątku. Mieszka z żoną i córką. Rodzina utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę żony skarżącego (w wysokości 2.032 zł netto). Skarżący utracił natomiast prawo do zasiłku dla bezrobotnych. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej, jeżeli wykaże ona, że poniesienie pełnych kosztów postępowania mogłoby narazić ją i jej rodzinę na uszczerbek utrzymania koniecznego. Obecna sytuacja majątkowa skarżącego i jego rodziny uzasadnia przyznanie prawa pomocy w żądanym we wniosku zakresie. Trzyosobowa rodzina skarżącego utrzymuje się jedynie z wynagrodzenia za pracę żony skarżącego. W świetle zasad doświadczenia życiowego należy uznać, iż dochody te nie są znaczne i nie pozwalają na poczynienie istotnych oszczędności. Skarżący nie posiada przy tym wartościowych składników majątkowych. Należy także uwzględnić, iż z udziałem skarżącego toczą się liczne postępowania sądowe, co z pewnością nie pozostaje bez wpływu na jego sytuację materialną, ponieważ powoduje konieczność ponoszenia dodatkowych wydatków. Uwzględniając powyższe orzeczono jak w sentencji (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).