I SA/Go 53/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi Z.Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia zażalenia bez rozpatrzenia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Skarżący – Z.Z. wniósł do tut. Sądu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z [...] listopada 2011r. nr [...] wydane w przedmiocie pozostawienia zażalenia bez rozpatrzenia W złożonej skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, którego nie uzasadnił. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu, jednakże w myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjny (t.j. Dz. U. 2012 r., poz. 270) – dalej P.p.s.a., Sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na wstępie Sąd zauważa, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. Bogusław Dauter, Bogusław Gruszczyński, Andrzej Kabat, Małgorzata Niezgódka-Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wyd. II; Wolters Kluwer Zakamycze 2006; s. 160). Wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialno-prawne. Przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie wydane przez organ podatkowy w przedmiocie pozostawienia zażalenia bez rozpatrzenia. W ocenie Sądu akt, będący przedmiotem zaskarżenia z uwagi na swój charakter prawny nie nadaje się do wykonania, a wniosek w tym zakresie należy uznać za pozbawiony podstaw. Ponadto powołany przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. zawiera więc dwie alternatywne przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu przez sąd administracyjny. Są nimi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, jak też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i mogą wystąpić łącznie lub oddzielnie. Dla należytego rozpoznania wniosku koniecznym jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący powinien więc wskazać na konkretne zdarzenia, czy też okoliczności świadczące o tym, że wstrzymanie wykonania postanowienia o pozostawieniu zażalenia bez rozpatrzenia jest uzasadnione. Brak tych elementów uniemożliwia merytoryczną ocenę wniosku. Z konstrukcji art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że to na stronie skarżącej spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tak aby przekonać Sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Skarżący w ogóle nie wskazał okoliczności niezbędnych dla ustalenia czy zachodzą przesłanki ustawowe dla wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia organu podatkowego. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.