I SA/Go 531/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Niedzielski po rozpoznaniu w dniu 2 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "C.H.K." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Dyrektora Izby Celnej z [...] r. Nr [...] w przedmiocie określenia kwoty wynikającej z długu celnego oraz określenia podatku od towarów i usług postanowił: odrzucić skargę. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 4 maja 2006 r. wezwano skarżącą spółkę do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi na wskazaną na wstępie decyzję Dyrektora Izby Celnej poprzez wykazanie umocowania do podpisania skargi pod rygorem odrzucenia skargi, a nadto do uiszczenia w tym samym terminie i pod tym samym rygorem wpisu od skargi. Pismo zawierające wezwanie wysłano na adres podany w skardze. Nie zostało ono jednak spółce doręczone, zaś przesyłka je zawierająca została przesłana do sądu z adnotacją, że wobec nieobecności adresata, przesyłka była dwukrotnie awizowana (18 i 26 maja br.) i 3 czerwca 2006r. wobec niepodjęcia w terminie zwrócona do nadawcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 póz. 1270 ze zm. - "p.p.s.a.") skarga podlega odrzuceniu w przypadku nieuzupełnienia w zakreślonym terminie jej braków formalnych. Art. 220 § 3 tejże ustawy nakazuje natomiast odrzucenie skargi od której w zakreślonym terminie nie uiszczono wpisu. Obydwie przesłanki wystąpiły w niniejszej sprawie. W obydwu przypadkach jednak odrzucenie skargi warunkuje prawnie skuteczne doręczenie wezwań, o których mowa w przywołanych przepisach, co w rozpoznawanej sprawie miało miejsce. Zgodnie bowiem z art. 73 p.p.s.a. (przy uwzględnieniu treści wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 28 lutego 2006 r. w sprawie P 13/05 - opubl. w Dz. U. Nr 38 póz. 268), w przypadku niemożności doręczenia pisma, pismo to składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. Jak wynika z adnotacji poczynionej na zwróconej przesyłce, wobec niezastania adresata pod adresem wskazanym w skardze, przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu w dniu 18 maja 2006 r. została złożona w urzędzie pocztowym , zaś zawiadomienie o tym umieszczono w skrzynce na korespondencję skarżącej spółki. Czternastodniowy termin do odbioru przesyłki rozpoczynał zatem bieg 19 maja 2006 i upływał 2 czerwca 2006 r. Pismo dwukrotnie awizowano. Ponieważ adresat w tym terminie nie odebrał pisma, należy je w tej sytuacji uznać za doręczone 2 czerwca 2006 r. Termin do dokonania wskazanych w nim czynności procesowych rozpoczął zatem bieg 3 czerwca i upłynął 9 czerwca 2006 r. Mimo to do dzisiaj spółka nie złożyła dokumentu z którego wynikałoby prawo reprezentowania spółki w postępowaniu sądowoadministracyjnym przez osoby, które podpisały skargę, ani też nie uiściła wspomnianej opłaty sądowej. Uwzględniając powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.