I SA/Go 537/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 stycznia 2014 r. wniosku K.S. o zwolnienie od opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi K.S. na decyzję Dyrektora izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania podatkowego w sprawie sprostowania decyzji postanowił: zwolnić skarżącą od opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem. Z wniosku o zwolnienie od opłaty kancelaryjnej oraz z przedłożonych wraz z nim dokumentów wynika, że skarżąca nie ma oszczędności, a jedyny majątek jej i męża stanowi dom mieszkalny. Małżonkowie utrzymują się z emerytury skarżącej oraz renty i zasiłku pielęgnacyjnego otrzymywanych przez jej męża. Łączna wysokość tych świadczeń wynosi 3.092,40 zł netto miesięcznie. Deklarowana przez skarżącą kwota miesięcznych wydatków małżonków wynosi natomiast 2.900 zł. Wcześniej w toku postępowania w niniejszej sprawie, postanowieniem z dnia 29 października 2013 r. skarżącą zwolniono od wpisu od skargi, przy czym ustalenia dotyczące sytuacji majątkowej skarżącej ległe u podstaw postanowienia zwalniającego były zbieżne ze stanem faktycznym wynikającym z obecnie rozpoznawanego wniosku. W tej sytuacji wniosek skarżącej należało uznać za uzasadniony. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - dalej określanej skrótem "p.p.s.a.") prawo pomocy w zakresie częściowym, czyli takim jakiego przyznania domagała się skarżąca, przysługuje w razie wykazania przez stronę będącą osobą fizyczną, że nie jest w stanie ponieść całości kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżąca i jej mąż nie mają oszczędności. Utrzymują się z niewysokich dochodów z renty i emerytury, które są w całości pochłaniane przez konieczne wydatki. W tej sytuacji uiszczenie opłaty kancelaryjnej wykracza poza możliwości majątkowe skarżącej. Dlatego postanowiono o zwolnieniu skarżącej z obowiązku jej poniesienia (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).