I SA/Go 539/10

Dnia 13 lipca 2010 roku WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GORZOWIE WLKP. w składzie następującym: Sędzia WSA Alina Rzepecka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 lipca 2010 roku wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sprawy ze skargi K.S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w R. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego. p o s t a n a w i a : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Skarżący K.Ś. wnioskiem z dnia 21 czerwca 2010r. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia na drodze postępowania administracyjnego. W motywach wskazał, że pomimo wniesienia 5 maja 2010r. skargi na zaskarżoną decyzję Dyrektor Izby Celnej zawiadomił jego zakład pracy o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego jego wynagrodzenie za pracę. Podkreślił, że wyrokiem z 10 grudnia 2009r. WSA w Gorzowie Wlkp. sygnatura akt I SA/Go 210/09 uchylił zaskarżoną decyzję, określił, że nie może być wykonana, zasądził na jego rzecz zwrot kosztów postępowania. Zaznaczył, że organ wyroku tego nie respektuje i uporczywie go nęka usiłując uzyskać korzyść majątkową prawem nienależną. W jego ocenie powyższe czynności są niepoprawne w świetle w/w wyroku oraz ustawy oraz art. 82a ust.3 ustawy o podatku akcyzowym. takie wykonanie czynności narusza jego dobra osobiste, tworząc sytuację stresogenną narusza jego dobre imię w miejscu pracy i zamieszkania oraz narusza status materialny jego rodziny. Poza powyższymi motywami, złożony przez stronę wniosek o zastosowanie ochrony tymczasowej nie zawierał żadnych informacji bądź argumentów, odnoszących się do przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu mogących uprawdopodobnić, iż wykonanie go istotnie zrodzi niebezpieczeństwo wywołania po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art.61 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zmianami – zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Przepis ten nie ma więc charakteru bezwzględnie suspensywnego. Stosownie natomiast do treści art.61 §3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w §1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. (okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków) oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by przesłanki przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Nie wystarczy też nawet samo powtórzenie treści przepisu, a tym bardziej samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Jednocześnie należy zaznaczyć, iż wydanie postanowienia oczekiwanego przez stronę zależy od uznania sądu. Zatem nawet jeżeli strona przedstawi okoliczności, które w jej ocenie przemawiają za zastosowaniem ochrony tymczasowej, sąd nie jest zobowiązany do wydania żądanego orzeczenia. Nadto, rozpoznając na podstawie art.61§3 wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia nie dokonuje oceny zawartości skargi ( post. NSA z dnia 09 lipca 2004 roku, FZ163/04, niepubl.). jak też, że przesłanki dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie są identyczne z tymi, które stanowią podstawę do przyznania prawa pomocy.( post. NSA z dnia 26 kwietnia 2004 roku FZ38/04, niepublikowany) W świetle powyższego, z uwagi na brak podstaw uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji Sąd na podstawie art. 61 §3 i § 5 tej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku Nr 153 poz. 1270 ) postanowił jak w sentencji.