I SA/Go 542/10
PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2010-07-06
Skład orzekający: Zbigniew Kruszewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego oraz adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych może zostać uwzględniony w całości?Ratio decidendi
Skarżąca została zwolniona od kosztów sądowych oraz ustanowiono dla niej radcę prawnego, ponieważ wykazała, że nie jest w stanie ponieść tych kosztów ze względu na niskie dochody i brak majątku. Wniosek o ustanowienie adwokata został oddalony, ponieważ przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie dopuszczają jednoczesnego ustanowienia dwóch pełnomocników.Stan faktyczny
Skarżąca I.K. złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego i adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Prezesa ZUS dotyczącą umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne. Skarżąca utrzymuje się z emerytury i zasiłku pielęgnacyjnego, a jej jedynym majątkiem jest mieszkanie. Jej dochody są niewystarczające na pokrycie kosztów postępowania.Rozstrzygnięcie
1. Zwolniono skarżącą od kosztów sądowych; 2. Ustanowiono dla skarżącej radcę prawnego; 3. W pozostałym zakresie wniosek oddalono.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielko-polskim - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 6 lipca 2010 r. wniosku I.K. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego i adwokata w sprawie ze skargi I.K. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne postanowił: 1. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych; 2. ustanowić dla skarżącej radcę prawnego; 3. w pozostałym zakresie wniosek oddalić.
Skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego i adwokata. Ze złożonego wraz z wnioskiem oświadczenia oraz dokumentów znajdujących się w aktach postępowania administracyjnego wynika, że skarżąca nie posiada oszczędności, a jedyny jej majątek stanowi mieszkanie. Utrzymuje się z emerytury oraz zasiłku pielęgnacyjnego wynoszących łącznie 1.301 zł netto miesięcznie. Całość tej kwoty pochłaniają bieżące wydatki.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy w zakresie w całkowitym przysługuje w razie wykazania, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W przypadku skarżącej powyższe przesłanki są spełnione. Nie posiada ona bowiem środków z których mógłby sfinansować należne w sprawie koszty sądowe oraz wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika. Jej dochody są niskie i z pewnością nie są wystarczające do poczynienia z nich jakichkolwiek oszczędności czy też wydatków niesłużących zaspokojeniu podstawowych potrzeb.
Odmowa uwzględnienia wniosku tamowałaby w tej sytuacji prawo skarżącej do zaskarżenia wydanego w jej sprawie wyroku. Zważywszy jednak, że nie jest dopuszczalne ustanowienie jednocześnie dwóch pełnomocników (art. 245 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) postanowiono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło