I SA/Go 544/13

PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2013-11-19

Skład orzekający: Sędzia WSA Dariusz Skupień

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, złożony po upływie roku od uchybienia terminu, może zostać uwzględniony, jeśli skarżący uprawdopodabnia brak swojej winy w uchybieniu terminu?
Ratio decidendi
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, złożony po upływie roku od uchybienia terminu, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny, nawet jeśli skarżący uprawdopodabnia brak swojej winy, chyba że dotyczy to przypadków wyjątkowych. W niniejszej sprawie skarżący nie wykazał wyjątkowości sytuacji, a podpis na potwierdzeniu odbioru decyzji, mimo braku imienia, pozwalał na identyfikację odbiorcy.
Stan faktyczny
Skarżący S.G. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, twierdząc, że nie otrzymał decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2012 r. W przesłanej kopii potwierdzenia odbioru decyzji brakowało jego imienia, co skarżący uznał za wadę doręczenia. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych wniosku oraz do uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu. Skarżący złożył skargę i powielił argumentację, wskazując na możliwość pomyłki poczty. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony po upływie roku od uchybienia terminu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Pełny tekst orzeczenia

l SA/Go 544/13 POSTANOWIENIE Dnia 19 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Sędzia WSA Dariusz Skupień po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 listopada 2013 r. wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi S.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2012 r. postanawia: odrzucić wniosek. Decyzją z dnia [...] czerwca 2012r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Burmistrza z [...] lutego 2012 r. ustalającą skarżącemu S.G. łączne zobowiązanie pieniężne na 2012 r. W/w decyzję organu II instancji doręczono adresatowi osobiście w dniu 18 czerwca 2012 r. (zpo -karta 12 akt adm.). W pismach z dnia [...] marca, [...] kwietnia oraz [...] maja 2013r. skarżący zarzucił, że nie posiada decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] czerwca 2012 r. nr [...]. W załączeniu do pisma z [...] czerwca 2013 r. skierowanego do skarżącego, Samorządowego Kolegium Odwoławczego przekazało kopię decyzji z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] wskazując, że została ona skutecznie doręczona 18 czerwca 2012 r., o czym świadczy pocztowe potwierdzenie odbioru pisma. W piśmie z [...] sierpnia 2013 r. stanowiącym wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego (data nadania 14 sierpnia 2013 r. ) skarżący zarzucił, że w kopii odbioru decyzji brakuje jego imienia, mimo, że poczta kategorycznie żąda podpisywania imieniem i nazwiskiem potwierdzenia odbioru listu poleconego. Zarządzeniem z dnia 16 września 2012 r. wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do WSA na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2012r. nr [...] (w terminie 7 dni) poprzez złożenie skargi, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżący złożył w zakreślonym terminie skargę. W treści podniósł powtórnie, że nie jest w stanie określić dlaczego decyzja do niego nie trafiła. Zarządzeniem z dnia 22 października 2013 r. wezwano skarżącego do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu oraz wskazanie wyjątkowego przypadku, który uniemożliwił mu złożenie wniosku o przywrócenie terminu w terminie roku od jego uchybienia pod rygorem - odrzucenia wniosku. W odpowiedzi w piśmie z dnia [...] listopada 2013r. skarżący powielił przedstawioną wczesnej argumentację dodając, że zdarzały się przypadki, że przedkładano mu do odbioru listy polecone na podobne nazwiska, jednak takich pism nie przyjmował. W natłoku prac na poczcie mogło jednak jego zdaniem dojść na poczcie do pomyłki, w wyniku której wydano przesyłkę innej osobie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego podlega odrzuceniu. Zgodnie z regułą zawartą w art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 - dalej cyt. jako p.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Stosownie do postanowień art. 86 § 1 p.p.s.a. - jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Instytucja ta ma jednak charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona zgodnie z treścią art. 87 § 2 w/w ustawy w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy. Ponadto, po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych (art. 87 §5 cyt. ustawy). Złożenie zatem wniosku po upływie roku od uchybienia terminu w sytuacji, gdy nie dotyczy przypadku wyjątkowego powoduje, że taki wniosek jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu na podstawie art. 88 P.p.s.a. (por. B. Dauter (w:) B. Dauter. B. Gruszczczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2011 r., s. 290). Tak więc możliwość przywrócenie terminu została co do zasady ograniczona rocznym terminem liczonym od dnia uchybionego terminu, a jego przywrócenie może nastąpić jedynie w wyjątkowych przypadkach. Skarżący jako główny powód niedochowania terminu do złożenia skargi do sądu administracyjnego podaje, że w terminie do wniesienia skargi nie otrzymał decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2012r. nr [...]. Natomiast w przesłanej kopii odbioru decyzji - jak wskazał - brakuje jego imienia, podczas gdy poczta kategorycznie żąda podpisywania potwierdzenia odbioru imieniem i nazwiskiem. Zatem z jednej strony kwestionuje sam fakt doręczenia, z drugiej zaś stara się dowieść, że odbiór przesyłki został nieprawidłowo pokwitowany. W ocenie Sądu, stanowisko skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie i nie przemawia za przywróceniem terminu. Trudno w stanie faktycznym sprawy dostrzec bowiem wyjątkowość przypadku. Skarżący twierdzi, że nie otrzymał skarżonej decyzji. Tymczasem z akt sprawy wynika, iż w dniu 18 czerwca 2012 r. pokwitował odbiór tegoż aktu (zpo - karta 12). Prima facie można również dostrzec, że charakter podpisu (nazwisko) skarżącego, nie odbiega od podpisów, które składał na innych potwierdzeniach odbioru. Ponadto, operator pocztowy, przed wydaniem przesyłki zobowiązany był zgodnie z § 35 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 9 sierpnia 2004 r. w sprawie wykonywania powszechnych usług pocztowych (Dz. U. z 2004 r. Nr 5, poz. 34 ze zm.) do sprawdzenia tożsamości osoby uprawnionej do odbioru. Zatem nie ma podstaw w ocenie Sądu, by kwestionować sam fakt doręczenia decyzji, skoro z potwierdzenie odbioru wynika, że została doręczona adresatowi. Z kolei wadliwość w doręczeniu skarżący upatruje w fakcie, iż w pokwitowaniu odbioru decyzji brak jego imienia, podczas gdy poczta -jak stwierdził - kategorycznie żąda podpisywania imieniem i nazwiskiem potwierdzenia odbioru listu poleconego. Sąd nie podziela ww. poglądu. Jak wynika z § 35 ust. 3 w/w rozporządzenia pokwitowanie odbioru przesyłki powinno zawierać czytelny podpis odbiorcy oraz datę odbioru. Podkreślenia wymaga, że brak jest legalnej definicji "podpisu". Brak również definicji "czytelnego podpisu". Można jednak przyjąć, że podpis powinien składać się z liter i co najważniejsze umożliwiać identyfikację autora poprzez napisane nazwisko, powinien więc wykazywać cechy indywidualne i powtarzalne, (por. postanowienia SN z 17 czerwca 2009, IV CSK 78/09). W sprawie zdaniem Sądu, brak imienia nie czyni doręczenia wadliwym. Z kolei z analizy złożonego podpisu, mając na uwadze pozostałe znajdujące się w aktach sprawy potwierdzenia odbioru, bez trudności można ustalić, kto był odbiorcą przesyłki i kiedy została doręczona. Ponadto podkreślić należy, że potwierdzenie odbioru jest dokumentem, który zgodnie z art. 194 § 2 Ordynacji podatkowej stanowi dowód tego zostało nim stwierdzone, w związku czym korzysta z domniemania prawdziwości oraz zgodności z prawdą, które to domniemania nie zostały przez skarżącego obalone. Należy zatem przyjąć, że skarżący decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] odebrał w dniu 18 czerwca 2012 r. Termin do złożenie skargi do sądu upłynął 18 lipca 2012 r. Wniosek o przywrócenie terminu został złożył w dniu 14 sierpnia 2013 r., a więc po upływie roku od jego uchybienia. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 88 P.p.s.a uznając wniosek za niedopuszczalny, orzekł jak sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło